Page 90 [90]
OCR
66 CAPUT Ke avd. Quid quod summis etiam regibus adeo sunt in delitiis, ut nonnulli sine his neque prandere, nec ingredi, nec omnino vel horam durare possint. Neque vero paulo intervallo hos bliteos suis illis tetricis sophis anteponunt, quos tamen ipsos aliquot honoris gratia solent alere. Cur autem anteponant, nec obscurum arbitror nec mirum videri debet, cum sapientes illi nil nisi triste soleant adferre Principibus, suaque doctrina freti, non vereantur aliquoties auriculas teneras mordaci radere vero !): moriones autem id praestent, quod unum undecunque principes modis omnibus aucupantur, jocos, risus, cachinnos, delitias, Jam accipite et hanc non aspernandam stultorum dotem, quod soli simplices ac veridici sunt. Quid autem veritate laudatius? Quanquam enim Alcibiadeum apud Platonem ?) proverbium, veritatem vino pueritiaeque tribuit, tamen omnis ea laus mihi peculiariter debetur, vel Euripide teste, cuius exstat illud celebre de nobis dictum, uowpà yo powpds Aéyei *). Fatuus quicquid habet in pectore, id et vultu prae se fert, et oratione promit. At sapientum sunt duae illae 1) Set quid opus teneras mordaci radere vero Auriculas (Pers. Sat. I. 107). Cf. Obsequium amicos, veritas odium parit!, Ad. IL 9, 53 (P. 675 A). 2) Vid. In vino veritas, Ad. I. 7, 17 (P. 267), ubi tamen Alcibiadis illud ex Symposio (217 E): Olvog veu Te ralduv xu? wer maidwv &Aydys, Marsilium Ficinum secutus, noster male interpretatus est, quod H. Stephanus iam animadverterat. 3) In Bacchis v. 369.
