Page 101 [101]
OCR
ag QUA VAM: ym: a CHE tanquam à Manilio quodam profectum,qui dixerit non effe mitum fi cafcum calca duxifler, quoniam is canoras facicbat nuptias. Videturefle iocus in anum vetulo nuptam, allufumque ad vocem cafci, perinde quafi deducatur à canendo Refertur ibidem epigramma Papinii cuiufdam , quod feripfit in adulefcentem nomine Cafcam, Ridiculum eft quum te Cafcam tua cafca dicit. Opinor adulefcentem duxifle verulam,proinde abſurdum vi deri, quoties cafca, id eft yerula, maritum iuuené, veluti fuo ipfius nomine Cafcam yocaret, Fortafle prouerbii iocus ad pri on nuptiarum morem {pectat, quem refert Plutarchus in problematis : Qui deducebant fponfamindomum fponfi, 1ubebant his verbis alloqui, Vbitu Caius, ego Cara, ng alg. FAT. Als Aix snody,id eft, Bis per omnia, Hoc prouerbio diferimen ingens aclongiffimum interuallum fignificabant. Vnde que pugnantiffima inter fefe viderentur, rotoque diffidere ge Nete, ea Ns AX @uody inter fe diferepare dicebant, Lucianus in lib De conferibenda hiftoria. Ke) 73 usuaxdy Mh 970, dis dik sur OH mds daha, hoc eft, Denique iuxta muficorum pro uerbii, Ss dix wardy interuallo fefe mutuo ‘refpicitit. Idemin Apologia, A Xd usi ÉKAVO ¿y YO4op Os TOUTAU Te Tiare Mepied és olxiaw Tos Toverou oka x. Soy atte oy Tee Pou aves a] di ot dat Do wl duo 70 PISO, Paute mearloure Ti TW ugivdy Kod és Suva ge DTA US, D TUTO Dueg Pan\éos udipogciy. DAGLI Sis C idi xatas xate. THB Mejores px TY pevardy PA TOTO Ns dik aur Sy TO RES fee 2 Ky TOU TOY LOLI TUS XA HNSIS BW Bizs orov HSAEd os deylec Kà YANIS IRUTG xo] AveuÚr CO) Feu autos. Os HU 1X0 Sit natn ei x UT au Ve, Keù TÒ UT Aw rated: TE moya muu Alw eye zt Sia poner. ideft Quin illud mihi ia confidera , quam maximo hec inter fefe difcnmine diftare, videlicetin opulenti cuiufpiam edes adferiptum, feruire feruitutem,& ea omnia perferre que libellus ille meus commemorat : & publice populi negotium gerentem, ac pro vivili Rempublicam adminiftrantem, hocnomineab imperatore falarium accipere, Age, perpende hac, & ytrunque per fe priuatimgue contemplare. Repetics nimirum , iuxta illud muficorum prouerbium, dis fix au, negotio diferimen inefle:& has duas vitæ rationes tantùm inter {e conuenire, quantum affinitatis eft plumbo cum argéto, eti cum auro,anemone cit rofa , homini cum fimia. Nam merces quidem accipitur & illic, quemadmodum hic quoque, & vtrobique contingit vt alii fubieétus pareas : cæterüm ipfus negotii non mediocris eft diflonantia, Hadtenus Lucianus . Adagium , ytis etiam indicauit ex arte mufica mutud fumpum eft. Nam Macrobius commentario in Somnium Scipionis fecundo, quinque fpecies harmoniarum commemorat, dx Teasotgioy dx ar y~ T Aà agody dia anody xo) Axat & dis dix oncoy. Ex compofitis harmoniis dy rad puy & dix avr, conltituitur Jix œuody cui nominis hoc inditum eft, quòd abfolutam reddat fymphoniam. vt mihi videatur huc ctiam illud refpicere prouetbium quod alio loco commemorabimus, &ravr dd. Simili ter Plutarchus, & quicunque veterum , velapud Grecos, vel apud Latinos , de muficæ difciplina côfcripférunt, harmoniarum metam figuntinea que vocatur As Ax auody. Boetius item libro De mufica primo, tradit antiquitus harmonicam tationem heptachordo duntaxat conttitifle, hoc eſt fidibus feptem:quart ima trary dicebatur, fumma yjm. Deinde alias chordas addiicientibus aliis,ita creuit voci numerus, vt ad duplicatum heptachordü perueniretur.Atque hic progrediédi finis futurus videbatur,nifi quod ipfa fymphoniaram ratio u ony illam,quæ in heptachordo locum nomini congruenté obtinuerat,& ytroque ad extremam relata chordä, hatmoniam dix Tevagov edebat,defiderare videretur.Hac igitur adicéta, & in fuum immifla locum,ad quindecim chordas peruentum eft, quarum extremam alteram smpoorauousaLvoy dixere, alreram CoAacoy Ita fit vtwion vtroque relata,reddat harmonid vil reo! Na aobr:rufum extremarum vtralibet ad uéonyrelata,eñdem conftiruat harmoniam. Porro fumma relata ad imam, fymhoniam reddat quam vocant dìs dix macy, propterea quod ie qua dixi ratione,bis complectatur eam hatmonia cui nomen dig awe ëy. Quoniam autem hac fini conftitit harmonica ratio nec vlterius procedere licuit, tractum eft in popularé fer monem,yvt que longiffimo difcrimine inter fe diffita eflent,ea dis Aix wuowy diftare dicerent : perinde quafi dicas adeo feiunGta , vt magis feiungi non queant.Cui fimillimum illude Me pene, id eft ex diametro., Verm quoniam velut imprudentes, noftrique penè dixerim obliti , paulo altius muficam ine grefli fumus, quam operis inftituti ratio poftulabat:libet obiter & illud fubne&ere, quod eq uidem arbitror necadmodum vulgo cognitum,nec iniucundum feitu fore, Erenim quum hac meis illinetim commentariis, forte fortuna fuperuenit Ambrofius Leo Nolanus, philofophus hujus tempceftatis eximius, & in perueftigandis difciplinarum miftetiis, incredibili CENTIT quadam diligentia folertiaque præditu: criter exercitatus euoluendis & excutie fcriptoribus, Isigitur pofteaquam (cti ueniflet, recitatis tis quae iam {cripferam , Vereor,i nqua, Ambrofi,ne y ulgus hoc muficorum huic adagio noftro dìs fix œucbr, negotium faceflar obftreparque, acproifum dis Suxauody ż mea difcreper fententia : quippe qui non dubitarint harmoniarum limitem vel ad vigefimum vocis gradum proferre, uare tu problematum author, & mufices non modò feientiflimus, yerumetia petitiffimus,hoc mihi paucis , nifi moleftti eft, expedias velim:quam ob caulam antiquitas tantopere me tuerit vitra decima quinta chorda vel tantilla progredi vt etid prouerbio res ea ee fueritzaut qui fact fit vt hi neoterici non veteantut tanto {patio fymphoniarum profetre promeria:preteritifque vererum metis, & quemadmodum dici confucuit, tare Te toxdppive ondbyres NON vetcantu etiam ad vigefimam chordam procedere, Ad que ille familiariter arri dens, Nz, tu, inquit, homo es plus fatis diligens , vt quem hoc quoque folicitum habear quid cantorti qyuziaa de tuis fentiant adagiis.quanquam ad propellendas muficorum caJumnias vnus ille far erat clypeus,te verus adagif referre. Id Ytque côueniebat cum veterum muficorum ,aquibus duct elt, ratione quadrare. Veruntamen ytibi magis quam illis faciam fatis, quid ego fuper hacre vel obferuarim vel fentiam, paucis accipe. Principio,qua res commouerit recentiores mu ficos , vt antiquitatis limites præcerierint , ipfi fanè viderint. At equidë duplicem video caufam quamobrem antiquitas in dis iv auody confiftendii duxerit. Primum quodipfa natura videatur hac fymphoniatum veluti metam pracfticuifle: quippe que modum hunc humane tribuerir voci,vt ad decimumquintum modo gradum int®datur, vitra quem fiquis conetur progredi,noniam illa vox genuina ſed coacta, factitiaque , 8 gannitus magis quàm vox videatur.Rurfus fi altius nitaris eZ deprimere, protinus à ratione vocis in fereatum quépiam degeneret,Proinde qua vbique conueniat artem,quoad licet,nature réfpondere , non abs re mihi videntur yereres iifdem cancellis circunfcripfille rationem artis,quibus natura yocem humanam circunferipferat. Satis erat ad petfuadendum hee, opinor,caufa : quanquam altera magis yrget, Ea eft huiufmodi, {cis efle apud Boctium lib. de muſica 4. harmoniam mufices, non ratione tantum , verim & fenfu perpendi oportere. Quapropter Prolemæus apud hune,quo dixi libro,Pychagoricorum quorundam fententiam relicit, quiin iudicandis harmoniis plurimum tribuerint rationi, minimum fenfui : quum dicerent fenfum femina modò quædam cognitionis miniftrare,atratione perfeétam conftare fcientiam, Rurfam Ariftoxeni refellit opinionem,qui plus fatis tribuerit fenfibus , perpufillum autem rationi:qaum mufica hatmoniam ita téperatam efle oportear,vt neque fenfui ratio reftagetur , neque fenfus rationireclamet, Neque diflenti à Prolemæo Ariftoteles fecundo Phyficorum libro,negans muficam merè mathematicam elle; fed partim ratione, partim fenfibus conftare. quod fieri nequaquam poteft fi femel vltra décimamquintam intentionéhoc eft fs Ji zuody proceſſum fuerit. Nihil autem vetat ratio quominus vel ad milleſimum víque tonii pregrediare,recurrentibus fubinde videlicet iifdem harmoniis ;quas côplectitur Ax aurdy. Neque fecus hic procedere liceat quàm fit in numeris atithmetices, vbi non aliter agnofcitur soos, in duodecim millib’ & oo millibus,qaam in quatuor & fex. Cæterü harmoniæ (enfus vltra ‘decimamquintam vocé velut cuanefcir, iamque no magnopere refert que fir harmoniz ratio quam nõ approbat fenfus, & ideo nő approbat fenfus,quia no cuidétet percipit. Porrò quo minus percipiat, interuallum zquo logiusin caufa eft.Rationis vis inimmenfam fe porriginarè diverfo fenfus corporis admodi anguftis limitibus co hibetur Quod enim acciditin oculori fenfa,ve fi lõgius equo femota fint cain que fertur videndi vis,obrädatur ac deficiat viſus,cóque magis deficiatquo maiore diftét interualtoid mul to magisaccidit auriti uiquippe minusagili quam oculori Ta vero quod vfu venit fenfibus in percipiédis iis qua obiicittur,idév{u venit animo per felum diiudieanti.$i coloré colori propius admoueas, &, quemadmodum Greci dicunt moepvexy zop riw avppueav, nonne protinus dignofcit ex colatione fenfus, quantum alter abaltero difcrepet, aut alteri cum alrero conueniat? Itidem fi vocem voci vicinam auribus exhibeos,incun@anter diiudicant que fit alterius cam altera vel concordia vel ditordia : fin plus iulto diffitas interuallo, mox incipit anceps efle iudicium. Porrò quemadmodum citius hebetatur aurium fenfus quàm oculorum, itidem citius obtunditur illarum quàm horum-indicium: Propterea quod. altera res ex altera pendear.Id ita efle, non eft cur pluribus ar gumentis confirmem, quum protinus iplum experimétum fidem yniquique facere poflit. Pulfa chordam quampiam in organo;fimulque tange que fit ab hac odtaua, {tarim rationi S: neque vero medio: ndis vtiufque lingue bentibus nobis inter
