Page 89 [89]
OCR
7 dirapg vs u, Oculi. yum inuentum ferio doceant, nec vel illud animaduertant, figmentum minimè conuenire cum verbis Iuftiniani. Nam ille fignificat, pro reliétis inutilibus ac faftidiendis voluminibus , recepta tum meliora, tum breuiora: hoceft, permutationem faétam vehementer inequalem. Ilte quifquis fuit, fabulam commentus eft,zqualia permutantium, nimirum ytroque donante quod fuperarer, recipiente cuius cgebat. Btgo conueniet vri, quoties officium aut munus longe impari munere penſarur,aurt contrà, Aur quoties aliquis rem pecuniatiam auxit, fed difpendio fame : magiftratum aflequutus eft, ed ia&ura bona mentis:lautam fortunam reperit, fed amifit animi tranquilliratem:admiflus eft in amicitiam puincipis,fed excidit ab amicitia Chrifti. Multæ regum aures atquc oculi, 2 Qra xa] ddt us! Bacttwy wool, id eft, Aures arque ocali reum multi. quod per exploratores obferuent quid quifque sh faciatve. Idem refertura Luciano in libello cui titulus, De mercede feruiétibus,ac rurfus Aduerfus ineruditum. Eiufdem meminit & Ariftoteles in tertio Politicorum. Hoc genus homines Greci vocant,èraxgusàs, quos primus Darius minor adhibuit, fibi difilus.Dionyfius Syracufanus addidit zporayoHA id eft exploratores autore Plutarcho.Allegoria inde dua elt,quod regibus complures vbique fant exploratores atque ob id oculi regi dicuntur:complures aufculratores , quibus velut auribus vtuntur. Neque defunt manus & pedes quamplurimi , fortaffis ne ventres quidem. Vide cuiuſmodi portentum fit tyrannus,& quam formidandum, tot oculis,iifque emiffitiis , tot auribus, ilfque tam afininis ac longis , tot manibus, tot pedibus, tot ventribus(ne reliqua parum honefta commemorem) inftru&um. Ariftophanes in Acharnenfibus, Pfeudartabam, regis oculum appellat, quod per eum cognofceret quid ageretur,Aliter autem Andromache apud EuJipidem, filium vitæ oculum vocat: À Els mois 04 Lè poi Ns 10s dp Ahus ov. ideft, Erat relictus gnatus hic mihi vnicus, Vite oculus, propterea quod vnicum effet in vita oblectamentü:nam ocuTo nihil charius. Vande quos adamamus,oculos yocamus, Longe regum manus. 3 Quodab Ouidio fcriptum eft, An nefcis longas regibus effe manus? etiam vulgo in ore eft,A regibus cauendum, quòd cis prelonga fint brachia. Nimirum,quòd per fuos, quibus brachiorum vice vtuntur, poffint etiam procul diffitos affligere. Poteft & ad tempus referri:quòd reges, etiam fidiutius diffimulent,foJeanttamen aliquando pœnam fumere de iis quibus infenfi fuerint,vel Homero tefte, apud qué Iliados œ Calchas ad hiic loquitur modum, M de. Keava yah banhes OTE UNT &ydpr yi EiT) yae Te ohor YE iy AUTH KATATEAM AN Ye È period Edu orso peg Tta. Rex deus eft,quoties fuccenfuit inferiori, Quanquam etenimin præfens feruentem concoquitiram, Polt odit tamen,v{que odium dum expleuerit vltus. id eft, ANIMAD. HENR. STEP. V. Rex des eft] Qui vnqua xedasay hic interpretatus fit deus, ex veteribus fuiffe puto neminem:nec video quid ill in hanc interpretationem impulerit,quum vfiratiffima nominis huius fignificatio loco optimé conueniat, Potelt autem hic verfus vel a fequente difiungi , vt hiceft diftunatus, yel cum eo conlungi,ve ye 7 fint anegaMmeomannn. Clauum clauo pellere. ; 4 Hho my fihoy exxeovew,id eft,Clauti clauo pellete, oq, awiahoy etto etxesvoas,id eft, paxillum paxillo pepulifti. id eft, maJum alio malo depulifti.Lucianus in Philopfeude.i, Wrospeaiy, exxesvew rw Hhoyid eft,Et clauo quod aiunt, extundis clauum, Idem in Apologia, Atdoixa ph TEOS TÄ Eads u XATIR, K9Auxeias may mor \aGoy HET Virro YAO, Haay s ixxegVoy 7oy Prov, 7 peor rey opuxesresy: id elt, Vereor nefi ad intentatum crimen, etiam adulationis accufationem adiunxero, clauum, quod aiunt , clauo pellere videar , maiore minorem, Ariftoteles libro Politicorum quinto, capite penultimo fcribit, tyrannis amicos efle yitos improbos & adulatotes, Nam hos demum illis vtiles efle, quippe malos ad mala. où Kinu oi moynes eis T woIMegi. ADR ó Jos OTT H auesigia.td elt,Clauus enim clauo,fubaudi,truditur,vt habet prouerbium, Syne£7 ad Olymp. Avaovar zl) bockyaten &Rdre101 mvnesl, Maynor’ ada. auido yS aatlerous exxesVoyracid eft,Ecclefiam vexant externiimprobi : ilos inuade.nam paxilli paxillos excutiunt, inquit, folent amorem veterem amore nouo, quafi clauum CE Neel t. 8 clauo pellere. M. Tullius Tufculanarum queftionum libro quarto , Loci denique mutatione, tanquam ægroti non conualefcentes,(aepe curandus eft, etiam nouo quodam amore veterem amorem.tanquam clauum clauo,eiiciendum putant: Iulius Pollux in nono libro feribit adagium effe natum à lufuquodam qui xyðaNopòs vocetur, quo paxillum argillofee ter- sy re infixti,altero impacto paxillo excutiebant,citatque fenariti hunc prouerbialem, Hho 7oy Konanie ho TOY Da \oy. Clautimque clauo,perticamque pertica. Locus igitur adagio, non modò quý vitium vitio, malum mås lo;dolum dolo, vim vi,audaciam aud acia,maledicentiam maledicentia retundimus:verumeriam quotes rem vicung; moleftam, diuerfa moleftia profligamus: ve quum libidinum in= citamenta laboribus obruimus,curam amoris aliis maioribus curis domamus.Eufebiusin Hieroclem:deuoyos pap cenare ERoy BRO,H haaydasusyid eft,De2mones enim abigit, alium a= lio,quemadmodum aiunt dæmone'mirum ni alludens ad hoc prouerbium.Nec abhorret his ille Publii Mimus, Nunquam periculum fine periclo vincitur. Malo nodo malus querendus cuneus. 5 Adhane fententiam alludit & illud, Malo nodo malus eft quærendus cuneus, Ita diuus Hicronymus ad Oceanum , Interim iuxta vulgare prouerbium malo arboris nodo malus cuneus requirendus elt, Eo licebit vti quoties malum fimili malitia rerundimus.Sumptum à ſe&oribus roborum >qui, fi quando duriorin ligno nodus incident, nolunt in eo periclitari fecurim, verùm cuneum quempiam durum magis quam bonum inferunt. Congruit huic ilud Sophoclis apud Plutar= chum èy rë n ris al Supls, Tlixggy yonl xo papa mxo: id cft, Remedio amaro bilem amaram diluant. id eſt, Malum malo medicari. 6 To xoxsy xaxd Heeger, id elt, Malum malo medicari. Eft mal aliud alio malo tollere. Sopho, in Aiace Mattigophoro, Elda pave’ wh xaygy xx dos Aus, 70 anua Tis ams nyd: Bene ominata loquere:ne malum malo Medicans,& hancce noxam adaugeas tibi, Dehortatur Atacem Tecmeffa ne malo infanix addat alterum maius malum,fponraneam cedem fui. Et Herodotus in Thaliau} mo xaigv 7 xexd 1@.id eft, Ne malo medearis malo. Morbum morbo addere. 7 Morbum morbo addereid eft, conduplicare malum, Euripides in Alceftide, AH Yooouw7t pol roy Tes ds AUS 8 ovuhoo? buotvee. id cf, Ne tu mihi morbo laboranti alterum Appone morbum.nam fat hoc premor malo. Eiufdem figure eft Homericum illud Iliados SI PA DOV Ts ed’ rei Eos Renzo. id eft, Vulneri vti nequis vulnus tibi forfitan addat, Sophocles item, AUT pav engoas im yooo vooy. id eft, Morbo quidem morbum addidifti tu alterum, Non alienum eft ab hac forma quod eft apud Homerfi Ilias dos yradyitw atvos; guum indicamus acerbis addi acerbiora, Sic enim ibi loquitur Menelaus, H 20 M AC Tady) taxer dy xs. id eft, Dedecori res ifta profecto dedecus addit. Tgnem igni ne addas. sn AE $ were: > My ave tai me, id eft, Ne incendium incendio addas. Vfarpatur à Platone. Senfus liquet, ne calamitatem adiungas calamitati ne commotum magis etiam commoueas.Diogenianus putat à carbonario quodam elle natum, qui inualefcente incehdio conflagrarit;clamans interim, di ave tai ave.Plato lib. Delegibus fecundo,yetat ne pueri ad ann um vfque duodeuigefimum vinum bibat: ne, fi vini calor acceflerit ad feruorem #tatis ignem igni fuggerere videantur. Item Plutarchus in Praceptis cO1ugalibus: us) avejat ave yavwran.id cit Ne ignis ad igntem accedat.Viitur idem cum aliis aliquot locis,tum in preceptis De valetudine,fja oud ui xig im zue,ür pao , mou TIS Em mA Ho pori, Kod axpuros ta aXegTw Yyirouid eft, Vene igitur ignis ad ignem, quemadmodum prouetbio dicitur, expletio adexpletionem,merum ad merum addatur,
