Page 660 [660]
610 LETTERS OF ERASMUS [1519
bibliotheca semel ad te commigrabit, tota tuae fidei committetur.
Bene valeat tua dilectio, mihi longe charissima.
Ex Gemblaco. 1. Calend. Iunii.
985. To Jopocus JONAS.
Farrago p. 118. Antwerp.
FE. p. 273: HN: Lond. v. 27: LB. 431. 1 June 1510.
[This letter is clearly of the same period as Ep. 981; but an interesting light
js thrown on the circumstances of its composition, and some doubt on the
precision of the dates assigned, by a letter of Jonas to Melchior of Aachen,
29 March 1520 (JE. 36): ‘Erasmus ille literarum rex potentissimus opus iam
edidit magnum epistolarum, cui titulum fecit Farragini. Ibi plerasque episto¬
las ad Friderichum tuum, ideoque tibi charissimum, ad Regem Angliae inseruit,
et post legati Heluetiorum epistolam. Sequitur vna prolixa ad me, in qua mira
leges. Solum erratum est quod scriptum sit “10. IONAE ERPHORDIENSI Meat den
secunda editione cauebitur. Scripserat ad me Erasmus, cum secum essem,
breuem epistolam in eandem sententiam; at nunc, vbi amicos quosdam edito
opere consecrare voluit, ad hane meam epistolam plus altera parte accessit.
Miror quod tantum adhuc in absentia adnexuerit. Si voles, mittam Farraginem.
Venditur 18 sueb.
The part of the letter added in printing was perhaps the second half: the
general character of which suggests that Erasmus may already have had in
his mind the Opus Concionandi (cf. Ep. 932. 18), of which he had jotted down
some notes in 1523 (1. p. 34. 19-22), and which he published in 1535 as the
Ecclesiastes. |
ERASMVS ROTERODAMVS IODOCO IONAE ERPHORDIENSI S. D.
Ne pro tam erudita tamque prolixa epistola nullas vices referam,
doctissime Iona et inter candidos amicos praecipue, accipe quid mihi
visum sit submonere tuam prudentiam. Cum Deo Opt. Max. esset
in manu singulis quibusque mortalibus largiri omnia, tamen ad
concordiam, quam vnice nobis voluit esse commendatam, illi magis
visum est idoneum sic aliis alias dotes impartire vt necesse foret
nos inuicem mutuis officiis subleuari: simulque fieret vt nec sibi
quisquam plus satis fideret, cum sciret, quicquid vsquam posset, id
totum benignitatis esse diuinae ; nec alius alium contemneret, cum
1o perpenderet Deum magnam beneficiorum suorum partem homini
per hominem largiri voluisse; denique nec beneficium in alterum
collatum quisquam aut arrogaret sibi aut exprobraret adiuto, non
ignarus ministrum et organum esse se largitatis alienae, non auto¬
rem; et is qui officium sensisset, sic haberet gratiam homini vt
15 Deo velut autori fontique bonorum omnium gratias ageret, non
solum pro beneficio quod ab illo per hominem accepisset, verum
etiam pro ipso beneficio: qui quod voluit, quod potuit benefacere
proximo, totum muneris erat diuini.
Studium igitur omnium commune debet esse vt aliis alii vicissim
on
985. TIT. ERPHORDIENSI] Jonas (p. 413) Was properly of Nordhausen; cf.
introd.