Page 660 [660]
OCR
610 LETTERS OF ERASMUS [1519 bibliotheca semel ad te commigrabit, tota tuae fidei committetur. Bene valeat tua dilectio, mihi longe charissima. Ex Gemblaco. 1. Calend. Iunii. 985. To Jopocus JONAS. Farrago p. 118. Antwerp. FE. p. 273: HN: Lond. v. 27: LB. 431. 1 June 1510. [This letter is clearly of the same period as Ep. 981; but an interesting light js thrown on the circumstances of its composition, and some doubt on the precision of the dates assigned, by a letter of Jonas to Melchior of Aachen, 29 March 1520 (JE. 36): ‘Erasmus ille literarum rex potentissimus opus iam edidit magnum epistolarum, cui titulum fecit Farragini. Ibi plerasque epistolas ad Friderichum tuum, ideoque tibi charissimum, ad Regem Angliae inseruit, et post legati Heluetiorum epistolam. Sequitur vna prolixa ad me, in qua mira leges. Solum erratum est quod scriptum sit “10. IONAE ERPHORDIENSI Meat den secunda editione cauebitur. Scripserat ad me Erasmus, cum secum essem, breuem epistolam in eandem sententiam; at nunc, vbi amicos quosdam edito opere consecrare voluit, ad hane meam epistolam plus altera parte accessit. Miror quod tantum adhuc in absentia adnexuerit. Si voles, mittam Farraginem. Venditur 18 sueb. The part of the letter added in printing was perhaps the second half: the general character of which suggests that Erasmus may already have had in his mind the Opus Concionandi (cf. Ep. 932. 18), of which he had jotted down some notes in 1523 (1. p. 34. 19-22), and which he published in 1535 as the Ecclesiastes. | ERASMVS ROTERODAMVS IODOCO IONAE ERPHORDIENSI S. D. Ne pro tam erudita tamque prolixa epistola nullas vices referam, doctissime Iona et inter candidos amicos praecipue, accipe quid mihi visum sit submonere tuam prudentiam. Cum Deo Opt. Max. esset in manu singulis quibusque mortalibus largiri omnia, tamen ad concordiam, quam vnice nobis voluit esse commendatam, illi magis visum est idoneum sic aliis alias dotes impartire vt necesse foret nos inuicem mutuis officiis subleuari: simulque fieret vt nec sibi quisquam plus satis fideret, cum sciret, quicquid vsquam posset, id totum benignitatis esse diuinae ; nec alius alium contemneret, cum 1o perpenderet Deum magnam beneficiorum suorum partem homini per hominem largiri voluisse; denique nec beneficium in alterum collatum quisquam aut arrogaret sibi aut exprobraret adiuto, non ignarus ministrum et organum esse se largitatis alienae, non autorem; et is qui officium sensisset, sic haberet gratiam homini vt 15 Deo velut autori fontique bonorum omnium gratias ageret, non solum pro beneficio quod ab illo per hominem accepisset, verum etiam pro ipso beneficio: qui quod voluit, quod potuit benefacere proximo, totum muneris erat diuini. Studium igitur omnium commune debet esse vt aliis alii vicissim on 985. TIT. ERPHORDIENSI] Jonas (p. 413) Was properly of Nordhausen; cf. introd.
