Page 611 [611]
OCR
586 | TO THE DUKES OF SAXONY 581 eruditorum meaque opera purum, ni fallor, et integrum habemus ; 55 suffragante mihi ad hoc negocii peruetusto quodam codice, quem e bibliotheca monasterii apud Neruios olim, nune Tornacenses, vulgato cognomine diui Martini, nobis exhibuit nobilissimus ille Gulielmus Montioius, qui id temporis regias vices ea in vrbe gerebat. Reliquos, quoniam nullo huiusmodi praesidio subleuabamur, quod 6o vnum licuit, multo certe minus deprauatos dedimus. Eosque omneis vestri nominis lenocinio orbi commendare visum est, vel vestro in me studio vel mei erga bonas literas animi propensione vt id auderem prouocato, quo videlicet viri imaginibus et opibus clari magis ac magis in his philosophari consuescant et velut ad speculum vitam 63 moresque componere. Primum enim dum videmus mutatum orbis Romani statum tanto sanguinis humani impendio constitisse, ea res pium certe principem a temere nouandis rebus deterrebit. Deinde spectare est operae precium quam, velut estuariis vicibus Euripi cuiuspiam ritu, res humane sursum ac deorsum voluantur, ni solida princi- 70 pum sapientia et incorrupta virtus fluxum hune sistat inhibeatque. Quin et illud subit admirari, in tanto principum numero vix paucos extitisse tolerabiles, paucissimos probos, plerosque non inprobos modo verum etiam ostenta mera merasque pestes humani generis, multos etiam mente captos. O nouam seculi calamitatem, cum vni furiosae bestiae totus seruiret orbis, et ingemiscens eandem caneret cantionem quam seruus Carion apud Aristophanem, Qs dpyadéov! Et tamen huiusmodi portenta parricidiis, sacrilegiis, incestis, breuiter nullo non dedecorum genere impurata, templis, aris, ac diuinis honoribus donabat hominum adulatio, fortunae vel magis 8 sceleribus tribuens quod eximiae virtuti dari consueuit. Quis post hec recte factis grassetur ad nominis immortalitatem, si coelum datur iis qui indigni erant vt terram contingerent? Nam quod Domiti(an)us et Commodus, vterque sceleratissimus, dei vocabulum viui etiam vsurparunt, quis non videt manifestariae cuiusdam insaniae Porro quibus de causis hoc acSI ur O x co fuisse verius quam impudentiae ? ciderit vt tanta fuerit bonorum principum raritas, nondum mihi 56. quem add. a?. 58. nobis... 59. gerebat add. a. _ 60. a’: subleuebamur al. 61. a N?: certo N? Lond. 62. vestri a?: tui al. —visum esta: studui y. vestro a? : tuo al. 63. mei add. yN?: in mei N! Lond. 64. prouocato B : prouocatus ay. 65. his ay : iis Be mutatum ay : om. B? in fine lineae. 69. velut add. y. a?: cuius piuma. 70. ac om. y. 76. bestiae a: beluae y. a? : seruiet a!. 81. eximiae add. y. ay: posthac B?. 84. Domitianus LB. B: Commodius a. Bg. vb e raritas add. y. 56. codice] It appears from Glareanus’ preface to his edition of Suetonius, Basle, H. Petri, 1560, that the MS. passed into Erasmus’ possession, and was given by him shortly before his death to Glareanus. ©. L. Roth, ed. 1893, p. XXv, states that it afterwards returned to Tournay. 59. Montioius] Cf. Ep. 332. 3 n. 77. Aristophanem] Pl. 1.
