Page 590 [590]
OCR
130 135 140 145 150 155 564 LETTERS OF ERASMUS [1517 indignabunde dedendi. Quis enim in tam longae tamque molestae valetudinis taedio non se vel medicorum placitis vel vxoris precibus vel amicorum monitis permitteret, vt complorata spe literarum? Certe nisi genesim philosophicam habuissem, iamdiu Philologiam meam domo exactam habere res suas sibi iussissem ; vt priscum verbum vsurpem. Non igitur me praeteriit, quum superiora illa dicerem, ex literarum studio recte atque ordine instituto sperandam illam esse euthymiam in scholis philosophorum cantatissimam, homini praesertim orthodoxae philosophiae initiato eiusque decretis digitis, vt aiunt, consertis haerenti; aut, si ad normam veritatis loqui volumus, euthymiae simulacrum et imaginem: quandoquidem germanam iustamque euthymiam, id est animi plenam securitatem (quae non nisi coercitis affectibus ac rationis vi compositis omnibusque sensibus ad obsequium animi tranquilli redactis suos implesse numeros dici potest), in hac vita haberi non posse existimo. Quippe diui Pauli, religionis verae ac pietatis architecti, elogio nouimus imminere nobis illum hostem infestum, simul et perpetuum demonarchen, primigeniae noxae suasorem et impulsorem, contra quem in procinctu nunquam non stare nos debere autumat, nec interim ynquam securitati indormiscere; esse enim eiuscemodi hostem qui praelio quidem interdum, bello nunquam vineatur. Is in omnes occasiones intentus et imminens, quum magnos subinde tumultus atque improuisos in sensibus cieat, non est vtique quod quisquam sartum se ac tectum fore ab eius incursionibus confidere debeat, tanquam intra philosophiae praesidia atque in arcem ipsam euthimiae penitus se abstruserit, quum nullum sit hosti praesidium inaccessum; nobili eiusdem diui Pauli exemplo, qui ne gratiae quidem maioris praerogatiua huic eximi certamini potuit. Sed vereor ne in dreporaXcias et ineptiae vitium imprudens delapsus sim, cui in epistolae breuitate philosophari obiter succurrerit, homini philosophiae tyrunculo. Proinde ad epistolam tuam redeo, in qua illud perfacetum mihi visum est, quod Erasmum et Budaeum quasi duos Milones in arena quadam Palladia committere videris, Mercurio designatore et agonotheta instructoreque certaminis, spectatore te eodem et plausore ancipiti atque in vtriusque fauorem ambigente: quo quidem epistolae tuae loco cum a me gratiam sane 124. indignabunde add. B. 126. vt... literarum add. B. 128, priscum verbum vsurpem D: prisci loquebantur B. 135. iustamque add. 8. 138. tranquilli add. B. 141. illum om. B et add. post demonarchen. 149. QU: tumat D: statuit B. 144. securitati indormiscere D : securos obdormiscere B. 155. homini... tyrunculo add. B, 158. D'H : aganotheta D286. 160. ambi. gente D: ambiguo £. 139. Pauli] Cf. Ephes. 6, 11 seq. 151, Pauli] Cf, 2 Cor. 12. 7-9.
