OCR
583] . FROM BUDAEUS TO TUNSTALL 565 bonam iniuisti, tum vero id minime periculum est, ne in Erasmi offensionem impegeris. Siquidem qua est animi aequitate Erasmus, etiam me sibi aequari non grauabitur, vt qui ne praeferre quidem sibimet ipse grauetur, quum ad Socraticam ironiam se composuit et risum genuinum e comica fronte detersit : vereor enim dicere frontem 165 eum perfricuisse, quum vno nomine dradevrlas omnia mea epitheta superasse se diceret, id est dlua0f, abropa0) atque etiam Kaxopa7. Atque ego nisi vtrumque vestrum opinione falli ac plane nihil videre in aestimatione mei libentius crederem, tametsi aliorum in scriptis perspicaces, bellissimos vos esse irrisores coniuratosque clamarem. 170 Egone vt illo cum Milone conserere manus audeam, nisi confidam eum remissum ire mihi multas aretasque praehensiones nec totos in me lacertos adhibiturum, atque in vniuersum ineluctabiles illas vires ad captum submissurum mediocritatis nostrae ? H Ai@ dcov joowv «ipl, tocov éo Déprepos Env, vt votorum summam habeam. Equidem praeclare atque ample mecum agi putarem, si isti Miloni Submilo esse possem aut etiam Miloniaster. Age, quonam tandem modo athleta non ineptus, non absurdus, non explodendus esse potest, qui vt viribus fortasse non careat, athleticam tamen illam palestram, artis et industriae com- 180 mendatricem, sub palestricis nunquam didicit? id quod quum de me dicam, tu fidem magis moribus meis indulgere videris quam id simile veri esse credere. At vero libens id abs te contenderim, vt si quando publicis muneribus perfunctus ludicris aliquantisper feriabere, tu cui nunc tantum vacat certamen hoc nostrum animi causa spectare, 185 de podio vel gradibus in arenam descendas ac specimen tui praebeas. Ego enim non te spectatorem tantum esse arbitror oportere, sed etiam ex illis vnum quos ephedros appellabant ; non ad spectandum tantum ipsos sedentes, sed ad id veluti subsidiarios atque succenturiatos, vt ne victorem statim securum esse palmae sinerent, victoque solatium 190 afferrent cum victore congrediendo. Atque cum epistolam tuam lego, non iam Erasmo, quamlibet graui sed mihi ipsi credo; nihil apud quod illum fecisse, cum ad me Mihi enim tute videre omneis 195 aedotriba non poenitendo auctori amplissime de te censenti, memet gratiose amicitiae tuae tribuo: id de te scriberet, suspicari quis poterat. huius palestrae numeros ita tenere vt sub p . Sibi add. B. 16s. genuinum D: aùropvi P. 168. Atqui 8. a wi i 172. multa B. 175. Ai... 176. habeam add. B. 181. didicerit £. 182. dicam D: ipse fatear B. — 192. Atque D: Enimuero 8. 193. ipsi soripsi : ipse D. 194. mometipsum B. gratiosae DP, tribuens B. 195. enim tute videre 8: qui videre tu D: -que videre tu NS, 196. non poenitendo D: memorando $. 175. AŬ ücov] Hom. M. 16.782.