OCR Output

373 | TO THE READER 169

Diuus Hieronymus eximios aliquot Graeciae scriptores taxat, quod
historico contempto sensu suo arbitratu maluerint in allegoriis ludere ;
seque ipsum deplorat, quod calidus adhuc iuuenta prophetam Abdiam
allegorice fuisset interpretatus, cuius nesciret historiam. Vt in vi¬
lissima concha preciosum latet margaritum, vt sub friuola siliqua
nobile tegitur granum, vt sub arida minutaque tunicula tam miranda
seminis vis latet ; ita in verbis vt apparet plebeis, in syllabis, in ipsis
denique literarum apiculis, ingentia diuinae sapientiae mysteria con¬
dita sunt. Qui miratur cur spiritus ille diuinus suas opes his
inuolucris tegere voluerit, idem miretur cur aeterna sapientia pau¬
peris, humilis et contempti damnatique hominis personam assum¬
pserit. Vt haec minuta sciret, diuus Hieronymus nec Iudaeum,
eumque nocturnum, aspernatus est doctorem, nec vllum fugit la¬
borem. Ob has minutias diuus Augustinus iam episcopus, iam senex,
ad puero sibi fastiditas Graecas litteras reuersus est. Ob has Ori¬
genes iam canus et senex ceu iam repuerascens ad Hebraeae linguae
descendit elementa, Catonem etiam illum Rhomanum superans. Ad
has minutias libenter alludit Ambrosius, resistit Hilarius. Has
passim excutit, in his pia curiositate philosophatur ille non ore
tantum aureus Chrysostomus. Et Cyrillus hune secutus grande
mysterium ex articulo Graeco, id est vnica litterula 6, depromit, hine
velut ineuitabile telum mutuatur quod torqueat in haereticos. Vt ne
dicam interim quod dum haec ex professo curamus, illa tamen ali¬
quoties obiter aperiuntur; etenim quemadmodum qui sententias
enarrant, coguntur aliquoties verborum explicare rationem, ita nos
dum in verbis explicandis versamur, cogimur interim et sententiarum
yim aperire. Denique haec grauioribus orsis et coeptis iam olim in
Paulum commentariis praeparamus: in quibus fortassis apparebit
vtrum iudicio an casu ad has minutias descenderim.

Sed age, fingat me qui volet nihil aliud prestare potuisse, et vel ob
ingenii tarditatem et frigidum cireum praecordia sanguinem, vel ob
eruditionis inopiam infimam hane sumpsisse prouinciam: tamen
Christiani pectoris est qualecunque officium boni consulere quod pia
sedulitate praestatur. Christus coniectum in gazophylacium a pau¬
percula quadrantem laudauit, rem per se vilissimam animo aestimans
offerentis. In re vehementer praeclara vel extrema functio splendida
est. In regiis et qui verrunt et qui coquunt habentur honesti. Cae¬
terum in domo Dei quae tandem functio fastidienda videri potest?

123. iam post ceu om. B. 131. etenim ô: vt a. 141, coniectum in
gazophylacium 8 : missum a,
108. Hieronymus] Comm. in Is. 18.2: Abdiam.
and Ep. 51. 4. 134. in Paulum] Cf. Ep. 164. 39.
Irro. deplorat] Hier. Prol. in comm. in 138. praecordia] Cf. Verg. G. 2. 484.

=

30

H
DS
Ou

145