OCR
373 | TO THE READER 169 Diuus Hieronymus eximios aliquot Graeciae scriptores taxat, quod historico contempto sensu suo arbitratu maluerint in allegoriis ludere ; seque ipsum deplorat, quod calidus adhuc iuuenta prophetam Abdiam allegorice fuisset interpretatus, cuius nesciret historiam. Vt in vilissima concha preciosum latet margaritum, vt sub friuola siliqua nobile tegitur granum, vt sub arida minutaque tunicula tam miranda seminis vis latet ; ita in verbis vt apparet plebeis, in syllabis, in ipsis denique literarum apiculis, ingentia diuinae sapientiae mysteria condita sunt. Qui miratur cur spiritus ille diuinus suas opes his inuolucris tegere voluerit, idem miretur cur aeterna sapientia pauperis, humilis et contempti damnatique hominis personam assumpserit. Vt haec minuta sciret, diuus Hieronymus nec Iudaeum, eumque nocturnum, aspernatus est doctorem, nec vllum fugit laborem. Ob has minutias diuus Augustinus iam episcopus, iam senex, ad puero sibi fastiditas Graecas litteras reuersus est. Ob has Origenes iam canus et senex ceu iam repuerascens ad Hebraeae linguae descendit elementa, Catonem etiam illum Rhomanum superans. Ad has minutias libenter alludit Ambrosius, resistit Hilarius. Has passim excutit, in his pia curiositate philosophatur ille non ore tantum aureus Chrysostomus. Et Cyrillus hune secutus grande mysterium ex articulo Graeco, id est vnica litterula 6, depromit, hine velut ineuitabile telum mutuatur quod torqueat in haereticos. Vt ne dicam interim quod dum haec ex professo curamus, illa tamen aliquoties obiter aperiuntur; etenim quemadmodum qui sententias enarrant, coguntur aliquoties verborum explicare rationem, ita nos dum in verbis explicandis versamur, cogimur interim et sententiarum yim aperire. Denique haec grauioribus orsis et coeptis iam olim in Paulum commentariis praeparamus: in quibus fortassis apparebit vtrum iudicio an casu ad has minutias descenderim. Sed age, fingat me qui volet nihil aliud prestare potuisse, et vel ob ingenii tarditatem et frigidum cireum praecordia sanguinem, vel ob eruditionis inopiam infimam hane sumpsisse prouinciam: tamen Christiani pectoris est qualecunque officium boni consulere quod pia sedulitate praestatur. Christus coniectum in gazophylacium a paupercula quadrantem laudauit, rem per se vilissimam animo aestimans offerentis. In re vehementer praeclara vel extrema functio splendida est. In regiis et qui verrunt et qui coquunt habentur honesti. Caeterum in domo Dei quae tandem functio fastidienda videri potest? 123. iam post ceu om. B. 131. etenim รด: vt a. 141, coniectum in gazophylacium 8 : missum a, 108. Hieronymus] Comm. in Is. 18.2: Abdiam. and Ep. 51. 4. 134. in Paulum] Cf. Ep. 164. 39. Irro. deplorat] Hier. Prol. in comm. in 138. praecordia] Cf. Verg. G. 2. 484. = 30 H DS Ou 145