Page 125 [125]
OCR
93% TO MARTIN DORP 103 quod alioqui causam adiuuet ; contra, quae sunt aduersariorum, ea 460 destituta his omnibus recitemus, idque verbis quam fieri potest odiosissimis. Hane artem isti non ex Quintiliani praeceptis sed ex sua maleuolentia didicerunt ; qua sepenumero fit vt quae magnopere placitura fuerint, si sic referantur vt scripta sunt, aliter recitata vehementer offendant. Relege, quaeso te, locum, ac diligenter inspice 495 quibus gradibus quoque sermonis progressu huc peruentum sit vt felicitatem illam dementiae speciem esse dicerem ; ad haec obserua quibus verbis id explicem. Videbis illic esse quod vere pias aures etiam delectet, tantum abest vt quicquam sit quod offendat. In tua recitatione offendiculum est, non in meo libello. 470 Etenim cum hoc ageret Moria, vt vniuersum rerum genus stulticiae nomine complecteretur, doceretque totius humanae felicitatis summam a stulticia pendere, per omne mortalium genus peruagata est vsque ad reges ac summos pontifices; deinde peruentum est ad ipsos Apostolos atque adeo Christum, quibus stulticiam quandam tributam 475 reperimus in sacris litteris. Neque vero periculum est ne quis hic imaginetur Apostolos aut Christum vere stultos fuisse, sed quod in his quoque fuerit infirmum quiddam et nostris tributum affectibus, quod ad aeternam illam ac puram sapientiam parum sapiens videri possit. Verum haec ipsa stulticia vincit omnem mundi sapientiam ; 480 quemadmodum et Propheta omnem mortalium iusticiam pannis confert foeminae menstruo fluxu contaminatae. Non quod bonorum iusticia polluta sit, sed quod ea quae apud homines purissima sunt, quodammodo impura sint, si ad illam ineffabilem Dei puritatem conferantur. Et vt sapientem proposui stulticiam, ita sanam in- 485 saniam et cordatam amentiam facio. Quoque mollius esset quod de sanctorum fruitione sequebatur, praemitto tres Platonis furores, e quibus felicissimus sit amantium, qui nihil aliud sit quam ecstasis quaedam. At piorum ecstasis nihil aliud est quam gustus quidam futurae beatitudinis, qua toti absorbebimur in Deum, in illo magis 49° quam in nobis ipsis futuri. At hunc Plato furorem vocat, cum quis extra se raptus in eo est quod amat eoque fruitur. Non vides quam diligenter paulo post distinxerim stulticiae et insaniae genera, ne quis simplicium in verbis nostris labi posset ? Verum de re non pugno, inquis, a verbis ipsis abhorrent piorum 495 aures. At cur non offenduntur eaedem aures istae, cum Paulum audiunt dicentem, ‘Quod stultum est Dei’ et ‘stulticiam crucis’? Cur non diuum Thomam in ius vocant, qui de Petri ecstasi seribit in hunc modum: ‘Dum pie desipit, sermonem incipit de taberna 481. Propheta] Is. 64. 6. 496. Paulum] 1 Cor. 1. 25 and 23. 487. praemitto] LB. iv. 439 B. 498. Thomam] Perhaps cf. Comm. in Platonis] Phaedr. 244 seq. Matt. 17. 5.
