Page 100 [100]
78 LETTERS OF ERASMUS ao
Pontifici cessurus est, sat scio; eo est in istam sedem animo. Et
160 nos huius memoriam ita cum Leonis laudibus copulabimus, optimi
cum optimo, primatis cum primo, vt hac via rectius etiam consultum
fuerit et Hieronymo et Moecenatis mei nomini.
Edidimus praeter alia permulta Chiliadum opus a nobis emenda¬
tum et ita locupletatum vt quarta voluminis pars accreuerit ; proxima
165 aestate emissuri varias nec infrugiferas, vt opinor, annotationes
nostras in Nouum Testamentum, vna cum Apostolicis epistolis sic
a nobis versis vt intelligi possint; in quo labore ita puto me versa¬
tum, vt non sine causa post Laurentium Vallam, post Iacobum
Fabrum, virum iuxta doctum ac diligentem, videar hoc negocii
170 suscepisse. Est in manibus libellus de instituendo Principe, quem
illustrissimo Carolo archiduci Burgundiae, Maximiliani nepoti,
destinauimus. His defuncti rebus commentarios olim in Paulum
inceptos in manus reuocabimus.; decretum enim est quicquid super¬
futurum est aeui, id totum arcanis dedicare litteris. Nec vllus labor
175 ab instituto deterrebit, si tuo tuique similium fauore fulciemur ; scis
enim iam vetustissimum illud esse, vt inuidia quauis excetra nocen¬
tior egregiis conatibus semper obsibilet.
Id quod nuper in summo illo viro Iohanne Reuchlino non sine
summo animi dolore conspeximus. Iam par erat, iam tempus erat,
180 vt homo venerandae senectutis suis pulcherrimis studiis frueretur et
ex honestissima iuuenilium semente laborum suauissimam caperet
messem. Conueniebat vt vir tot linguis, tot disciplinis instructus
hoc velut aetatis autumno diuitem ingenii prouentum in vniuersum
orbem effunderet. Ad hoc erat laudibus extimulandus, praemiis
185 inuitandus, studio inflammandus. Et exortos audio nescio quos qui,
cum ipsi nihil praeclarum efficere possint, peruersissima via gloriam
affectent. Deum immortalem, quam friuolis ex nugis quantas
tragoedias concitarunt! Ex libellulo, imo epistola, eaque Germanice
scripta, quam nec ediderit ipse nec edendam putarit, tantum excitari
190 tumultus! Quis vnquam vel scriptum nouisset eum libellum, nisi
isti mundo publicassent? Quanto placabilius erat, si quid ibi fuisset
erratum (vt errant homines omnes), id vel premere vel candide in¬
terpretari, aut certe tam eximiis hominis virtutibus condonare! Non
hoc dixerim quod illic vllum videam erratum, qua de re sane
174. B: dedicari A.
165. annotationes] The New Testa- cient (Ep. 304). But it is not neces¬
mentis not mentioned in Ep.333 norin sary to question the veracity of
Ep. 335; cf. Ep. 338. 25 n. Erasmus’ statement in Ep. 337. 1, since
166. epistolis] The earliest part the sentence here was very likely
translated by Erasmus; see p. 182. added at the time of publication.
168. Vallam] This passage is evidently 170. libellus] Cf. Ep. 393.
an answer to Dorp’s suggestion that 172. commentarios] Cf. Ep. 164. 39.
the work of Valla and Faber was suffi- 188. libellulo] Cf. Ep. 290. 1 n.