Page 100 [100]
OCR
78 LETTERS OF ERASMUS ao Pontifici cessurus est, sat scio; eo est in istam sedem animo. Et 160 nos huius memoriam ita cum Leonis laudibus copulabimus, optimi cum optimo, primatis cum primo, vt hac via rectius etiam consultum fuerit et Hieronymo et Moecenatis mei nomini. Edidimus praeter alia permulta Chiliadum opus a nobis emendatum et ita locupletatum vt quarta voluminis pars accreuerit ; proxima 165 aestate emissuri varias nec infrugiferas, vt opinor, annotationes nostras in Nouum Testamentum, vna cum Apostolicis epistolis sic a nobis versis vt intelligi possint; in quo labore ita puto me versatum, vt non sine causa post Laurentium Vallam, post Iacobum Fabrum, virum iuxta doctum ac diligentem, videar hoc negocii 170 suscepisse. Est in manibus libellus de instituendo Principe, quem illustrissimo Carolo archiduci Burgundiae, Maximiliani nepoti, destinauimus. His defuncti rebus commentarios olim in Paulum inceptos in manus reuocabimus.; decretum enim est quicquid superfuturum est aeui, id totum arcanis dedicare litteris. Nec vllus labor 175 ab instituto deterrebit, si tuo tuique similium fauore fulciemur ; scis enim iam vetustissimum illud esse, vt inuidia quauis excetra nocentior egregiis conatibus semper obsibilet. Id quod nuper in summo illo viro Iohanne Reuchlino non sine summo animi dolore conspeximus. Iam par erat, iam tempus erat, 180 vt homo venerandae senectutis suis pulcherrimis studiis frueretur et ex honestissima iuuenilium semente laborum suauissimam caperet messem. Conueniebat vt vir tot linguis, tot disciplinis instructus hoc velut aetatis autumno diuitem ingenii prouentum in vniuersum orbem effunderet. Ad hoc erat laudibus extimulandus, praemiis 185 inuitandus, studio inflammandus. Et exortos audio nescio quos qui, cum ipsi nihil praeclarum efficere possint, peruersissima via gloriam affectent. Deum immortalem, quam friuolis ex nugis quantas tragoedias concitarunt! Ex libellulo, imo epistola, eaque Germanice scripta, quam nec ediderit ipse nec edendam putarit, tantum excitari 190 tumultus! Quis vnquam vel scriptum nouisset eum libellum, nisi isti mundo publicassent? Quanto placabilius erat, si quid ibi fuisset erratum (vt errant homines omnes), id vel premere vel candide interpretari, aut certe tam eximiis hominis virtutibus condonare! Non hoc dixerim quod illic vllum videam erratum, qua de re sane 174. B: dedicari A. 165. annotationes] The New Testa- cient (Ep. 304). But it is not necesmentis not mentioned in Ep.333 norin sary to question the veracity of Ep. 335; cf. Ep. 338. 25 n. Erasmus’ statement in Ep. 337. 1, since 166. epistolis] The earliest part the sentence here was very likely translated by Erasmus; see p. 182. added at the time of publication. 168. Vallam] This passage is evidently 170. libellus] Cf. Ep. 393. an answer to Dorp’s suggestion that 172. commentarios] Cf. Ep. 164. 39. the work of Valla and Faber was suffi- 188. libellulo] Cf. Ep. 290. 1 n.
