Page 43 [43]
305 | TO JAMES WIMPFELING 21
Wimphelingum. Mathiam igitur nisi vehementer amem, merito
dicar ferrum et adamantem gestare in pectore, adeo me prior et
officiis suis et beneficiis ad amicitiam prouocauit. Neque committam
vt animo certe studioque videar superatus, etiam si ille priores
occupauit ; assequar aliquando et officiis, si modo non desint animo
vires.
Ad haec salutabis accuratissime Hieronimum Gebulerium, vnum
omnium quos adhue viderim humanissimum, qui me suis laudibus,
doctissimis quidem illis sed plane, vt Germanus Germane dicam,
vanissimis, ad coelum vsque vexit. Et sic orationis suae praestigiis
mihi imposuit, vt prorsus ipse mihi viderer aliquid esse, vixque post
biduum ad me redierim, quis essem agnoscens. Praeterea Ioannem
Rudalphingium, plane povoikórarov non solum arte sed et moribus,
hoe est festiuissimum et compositissimum, qui me vna cum
Hieronimo ad proximum diuersorium est prosecutus. Neque prae¬
teribis Othmarum, hominem citra ostentationem, vt mihi videtur,
eruditum, qui nos suis toties vocem mutantibus cannis, vt vel
lusciniam vincerent, adeo delectauit vt diuina quadam voluptate
rapti videremur. Eadem opera salutabis optime spei iuuenem
Ioannem Ruserium, nostri vt visus est studiosissimum. Item
elegantissimos iuuenes, Stephanum Tielerum, Ioannem Guidam,
Petrum Heldungum, et, vt finiam, caeteros omnes; quorum et si
nomina me fugiunt, tamen memoria praecordiis intimis poenitissime
insculpta est et erit semper. Nam Sebastianum Brant, vt eximium,
extra omnem et ordinem et aleam pono; quem ego virum, mi
Wimphelinge, tanti facio, sic amo, sic suspicio, sic veneror, vt
magna quaedam foelicitatis pars accessisse mihi videatur, quod illum
coram intueri, coram alloqui et amplecti contigerit.
Iam quod scire cupis quomodo iter reliquum successerit, paucis
accipe. Ad oppidum Selestadiense, tuam patriam, foeliciter perueni.
Ibi continuo primores reipublicae, haud scio cuius indicio, de meo
aduentu facti certiores, per publicum nuncium treis exquisitissimi
vini misere cantaros xenii nomine, sed eos cantaros vt vel decem
tricongiis satis esse possint. Inuitarunt ad prandium in diem poste¬
rum, verum excusaui, properans ad hoc negocium in quo nunc sum.
Ioannes Sapidus, tuus in bonis literis alumnus, qui te moribus
quoque mire refert quique te non secus ac patrem et amat et suspicit,
152. ipse add. B. 154. B: musicotaton a. 158. suis ad: sua 8: sua y.
165. ac semper erit B. 166. et ante ordinem add. B. 171. Selestadiense
ad: Slezestatense B. 177. bonis om. B.
150. Germanus] Cf. 1. 39 supra. a Panegyric on Schlettstadt, which was
171. Selestadiense] In acknowledge- printed in A, and afterwards in the
ment of this hospitality Erasmus wrote Epigrammata.
H
45
Hi
50