Basileam vsque nos est prosecutus. Illic admonueram hominem ne
180 me proderet ; delectari me paucis amiculis sed exquisitis ac delectis.
Primum itaque non aderant alii quam ii quos maxime volebam,
Beatus Rhenanus, cuius ego prudenti modestia et acerrimo in literis
iudicio vehementer delector, — nec est quicquam huius quotidiana con¬
suetudine mihi iucundius ; item Giraerdus Listrius, medicae rei non
185 vulgariter peritus, ad hee Latinae, Graecae, et Hebraicae literaturae
pulchre gnarus, denique iuuenis ad me amandum natus. Bruno
quoque Amorbachius singulari doctrina, trilinguis et hic. Ioanni
Frobenio reddidi literas ab Erasmo missas, addens esse mihi cum eo
familiaritatem arctissimam ; ab eodem de edendis illius lucubrationi¬
190 bus negocii summam mihi commissam, vt quicquid egissem, id
perinde vt ab Erasmo gestum ratum fore; denique me illi adeo
similem vt qui me videret, Erasmum videret. Is postea risit intel¬
lecta fraude. Socer Frobenii, resolutis omnibus quae debebantur in
diuersorio, nos vna cum equis ac sarcinis in suas aedes traduxit.
Post biduum huius Academie doctores per theologicae professionis
Decanum et alterum quendam in posterum diem nos ad coenam
vocarunt. Aderant omnes omnium facultatum, vt vocant, doctores.
Aderat et Ludouicus Berus aut, si Latine mauis, Vrsus, huius
Academie rector, apud Parhisios theologicam lauream assecutus, vir
200 aetate quidem virens adhuc, sed ea doctrina, ea vitae castimonia, ea
denique prudentia, vt existimem eum non vulgare decus suae Ger¬
maniae appositurum. Est enim Basiliensis, quam vrbem et alias
non incelebrem doctissimus ille Guielmus Copus, alter nostri temporis
Hippocrates, sic et moribus et literis illustrauit vt nulli nobiligsi¬
5 marum cedere debeat. Erant me quotidianis officiis oneraturi, ni
iam accinctus ad laborem institutum rogassem vti me mihi relin¬
querent. Contulit huc sese nostri visendi gracia Ioannes Gallinarius,
186. Bruno quoque a: Ad haec Bruno £. 188. aò: Frobennio 6.
193. ad: Frobennii £. 197. vocarunt að: vocauit 8. 207. gracia a :
causa 8.
196. Decanum] Maurice Finiger, of 1495, and taught there for a time ; but
Pappenheim, S. of Weissenburg in by 1503 (Knod, op. cit. p. 15) he had
Franconia, an Austin friar who was moved to Strasburg, where he took
admitted to the Theological Faculty at
Basle in 1500, and was Dean of it for
eight annual periods (x Oct.—30 Sept.)
between 1502-20, including 1513-14.
207. Gallinarius] John Henlin of
Heidelberg, a kinsman of Wimp¬
feling ; through whom he was perhaps
a pupil of Crato Hofman at Schlett¬
stadt, since he composed an epitaph
for Hofman (F 1501); see Knod, Aus
d. Bibl. d. Beatus Rhenanus, 1889, p. 16.
He matriculated at Heidelberg 1 April
part in many books issuing from the
presses, and also became schoolmaster
at New St. Peter's Church. In
Wimpfeling’s De integritate, Strasburg,
Knoblouch, 5 March 1505, is a dedi¬
catory letter to him from Thos. Wolf
the younger dated 31 Jan. 1505. He
subsequently became parish-priest. of
Scherweiler, near Schlettstadt; and in
1516 was parish-priest of Breisach
(BRE. 62). But he ‘found the air too
strong’ there, and was endeayouring