Page 43 [43]
OCR
305 | TO JAMES WIMPFELING 21 Wimphelingum. Mathiam igitur nisi vehementer amem, merito dicar ferrum et adamantem gestare in pectore, adeo me prior et officiis suis et beneficiis ad amicitiam prouocauit. Neque committam vt animo certe studioque videar superatus, etiam si ille priores occupauit ; assequar aliquando et officiis, si modo non desint animo vires. Ad haec salutabis accuratissime Hieronimum Gebulerium, vnum omnium quos adhue viderim humanissimum, qui me suis laudibus, doctissimis quidem illis sed plane, vt Germanus Germane dicam, vanissimis, ad coelum vsque vexit. Et sic orationis suae praestigiis mihi imposuit, vt prorsus ipse mihi viderer aliquid esse, vixque post biduum ad me redierim, quis essem agnoscens. Praeterea Ioannem Rudalphingium, plane povoikórarov non solum arte sed et moribus, hoe est festiuissimum et compositissimum, qui me vna cum Hieronimo ad proximum diuersorium est prosecutus. Neque praeteribis Othmarum, hominem citra ostentationem, vt mihi videtur, eruditum, qui nos suis toties vocem mutantibus cannis, vt vel lusciniam vincerent, adeo delectauit vt diuina quadam voluptate rapti videremur. Eadem opera salutabis optime spei iuuenem Ioannem Ruserium, nostri vt visus est studiosissimum. Item elegantissimos iuuenes, Stephanum Tielerum, Ioannem Guidam, Petrum Heldungum, et, vt finiam, caeteros omnes; quorum et si nomina me fugiunt, tamen memoria praecordiis intimis poenitissime insculpta est et erit semper. Nam Sebastianum Brant, vt eximium, extra omnem et ordinem et aleam pono; quem ego virum, mi Wimphelinge, tanti facio, sic amo, sic suspicio, sic veneror, vt magna quaedam foelicitatis pars accessisse mihi videatur, quod illum coram intueri, coram alloqui et amplecti contigerit. Iam quod scire cupis quomodo iter reliquum successerit, paucis accipe. Ad oppidum Selestadiense, tuam patriam, foeliciter perueni. Ibi continuo primores reipublicae, haud scio cuius indicio, de meo aduentu facti certiores, per publicum nuncium treis exquisitissimi vini misere cantaros xenii nomine, sed eos cantaros vt vel decem tricongiis satis esse possint. Inuitarunt ad prandium in diem posterum, verum excusaui, properans ad hoc negocium in quo nunc sum. Ioannes Sapidus, tuus in bonis literis alumnus, qui te moribus quoque mire refert quique te non secus ac patrem et amat et suspicit, 152. ipse add. B. 154. B: musicotaton a. 158. suis ad: sua 8: sua y. 165. ac semper erit B. 166. et ante ordinem add. B. 171. Selestadiense ad: Slezestatense B. 177. bonis om. B. 150. Germanus] Cf. 1. 39 supra. a Panegyric on Schlettstadt, which was 171. Selestadiense] In acknowledge- printed in A, and afterwards in the ment of this hospitality Erasmus wrote Epigrammata. H 45 Hi 50
