OCR
a me n 98 LETTERS OF ERASMUS [1489 35 de te texebat historiam, quidque tu aut egeris aut dixeris, seriatim memorabat. His itaque delusus argutiis plurimum vereri coepi (nam et id ex illius sermonibus mihi videre videbar) ne carminis mei rusticitate tuas eruditissimas (aures) offendissem, neue tu aliorsum accepisses ac 40 ego feceram. Deinde vbi tantum interfluxisse temporis conspicerem, quo tu neque carminum neque literarum redderes quippiam, iam quod mihi ante coniectaram, certe persuadere coepi, puta te meis laesum ineptiis indignasque eas duxisse quibus vicem rependeres. Sed secus longe ac ego ratus eram rem actam esse gaudeo plurimum, 45 Nam te et carmen accepisse gaudeo, et id non modo non offendisse (quanquam id haud iniuria metuerim), verum etiam tuam in me beneuolentiam vehementer auxisse, luce clarius intelligo; vtpote quođ non solum probare, sed etiam ad declarandum quanti illud faceres, tuis splendidissimis versibus immiscere dignatus es. Facis tu, so Corneli amicissime, non quidem pro meis meritis, sed pro singulari tua ingenuaque humanitate, qua aliena ingenia, etiam quantumlibet crassa, admirari tuoque anteferre soles; aut certe plurimo tuo erga me amore, quo ea quoque venusta censes, quibus venustatis est nihil; caecus enim amor rectum nescit iudicium. Neque tam mihi 33 molestum fuit praeter meritum tantopere abs te laudari, quam gratum iucundumque a tanto tamque erudito viro non solum diligi, verum etiam amari. Ego certe, mi Corneli suauissime, si quid miki credis, nescio quid omnium vehementius optare potuerim quam, vt singulari te semper 6o ac plurimo (vt dignum fuit) amore complexus sum, ita et te mihi vicissim mutuis respondere affectibus. Itaque libet tuis ad me verbis vti, eaque mea facere: ‘id ynum dixisse sufficiat, omnibus me votis exposcere, vnum tecum fraternitatis habere consortium, vnum mutuae exercitationis studium ac vnum denique solidae caritatis 6; firmamentum.’ Atque sicut iucundissimo tuae erga me beneuolentiae argumento ex meis tuisque versibus vnum compegisti Apologeticum, ita duos (si tamen id fieri potest vt quidquam inter amicos diuisum reperiamus) duorum animos vnum amoris mutui vinculum connectat; vt, sicut tui meo carmini et tuis mei intexti sint versibus, ro ita et tuus in me et meus in te semper habitet animus : et si locorum interuallo seiuncti simus, corporibus rarius quam volemus vna esse poterimus, animorum tamen coniunctione, literarum vicissitudine, officiorum studio ita fruemur, vt nunquam non vna esse videamur. Porro, vt scribis, quidquid inuidiam, quidquid aemulationem 39. aures add. LB. 42. coniecturam O! : correxi. 60. te LB.: me 0. 42. coniectaram] I owe this correc- 6r. tuis .. . verbis] Ep. ro. 12-5tion to Mr. W. F. R. Shilleto. 74. vt seribis] Ep. 19. 35, 6.