OCR Output

LXXV

Beheetten, welke lijvige Foliant van ruim drie duizend bladzijden eenen schat van allerlei geleerdheid
bevatt, onder alphabetische rubrieken , uit velerlei schrijvers te zamen gebracht, Onderscheidene uitgaven
bestaaan hiervan, zoo als: Francof. 1628. Argentor. 1645 en 1674. Lugd. 1648 en 1681.

De> getuigenissen der Geleerden over hetgeen Langius op letterkundig gebied geleverd heeft, worden
aangebhaald door Saxe, Onom. Lit. IV. p. 73.

66, Les Mimes, Enseignemens et Proverbes de Jean Antoine de Baif.
Paris. 1591. 12°.

[NOPITSCH, p. 101. DUPLESSIS, n. 256.]

Eenne tweede uitgaaf, die in 1597 verscheen en tot aanduiding daarvan deze woorden op den titel heeft
Reueuuz et augmentez en ceste derniere edition, bevat eene Continuation des Mimes cet. welke met eene
nieuwse paginatie een derde en vierde boek vormt. Ofschoon dit geschrift later nog tweemalen herdrukt
is, t.. w. in 1612 te Toulouse en in 1619 te Tournon, zijn de exemplaren hoogst zeldzaam geworden.
Dupleessis geeft daarvan de volgende beschrijving: »Cet ouvrage, divisé en quatre livres, consiste en une
série de sizains rimés, dans lesquels l'auteur a fait entrer, avec beaucoup de maximes morales, la
pluspoart des proverbes vulgaires qui avaient cours de son temps. Malheureusement tout cela est distribué
Fort cconfusément et Von ne saurait retirer ni grande utilité ni grand plaisir de cette lecture. In het
werk van Le Roux de Lincy zijn de spreekwoorden, die de Baif aanhaalt, ieder op hun hoofdwoord

ingelasscht.
67. Adages François (XVI: siècle).

Ondder deze benaming heeft Le Roux de Line y in zijn Livre des Proverbes Français zeer dikwijls
spreekkwoorden aangehaald, zonder dat hij verder aanwijst uit welk geschrift zij ontleend zijn.

68. Proverbi Italiani e Latini. Per uso de fanciulli, che imparan Gram¬
matica, raccolti, et al signor Pier Francesco Zino dedicati, da Or¬
lando Pescetti. In Trevigi, M.DC.XXXIX. Per Girolamo Righettini.
(fol. 46. 12°.)

[NoPITscH, p. 276. DUPLESSIS, n. 414.]

De ggeleerde Pescetti uit Verona staat bekend als iemand, die zich door meer dan één geschrift verdien¬
stelijk | gemaakt heeft omtrent de Italiaansche spreekwoorden. Zijn groote werk, een boek van meer dan
500 bbladzijden, waarin zooveel mogelijk alle Italiaansche spreekwoorden verzameld zijn met eene korte
verklarring van hetgeen duister was, is onder den titel van

Proverbi Italiani, raccolti e ridotti sotto è certi capi e luoghi comuni per ordine d’alfabeto
het eeerst te Verona in 1598 verschenen en daarna, aanmerkelijk verbeterd en uitgebreid, meermalen te
Venetiie herdrukt, als in 1602, 1611, 1618 en 1622. Tot mijn leedwezen heb ik geen exemplaar van dit
Klassiebke werk kunnen machtig worden, en ik heb geen genoegzaam vertrouwen durven stellen in hetgeen
Gruteerus als Proverbia Italica exv Orl. Pescetti V. C. penu deprompta — waarschijnlijk ook hier,
even aàls in andere door hem opgenomene stukken, met veranderde redactie — heeft medegedeeld in de
Appenddix tot het eerste deel van zijn Florilegium Ethico-Politicum (Francof. 1610) p. 127— 180.

Lieveer heb ik mij willen bepalen bij hetgeen eene kleinere mij ten dienst staande verzameling van
dienzelifden geleerde mij opleverde, welker titel ik boven heb opgegeven. Ook dit boekje heeft minstens
vijf drrukken beleefd, t. w. 1603, 1611, 1618, 1622, 1639. Nopitsch p. 280. noemt buitendien nog eene
uitgaaf? van 1663. doch zet die verkeerdelijk op naam van P. Fr. Zino; deze immers was niet de schrijver,
maar dde persoon, aan wien het geschrift is opgedragen. Uit dit groote debiet mag men vermoeden , dat
dit boebkje op de scholen zal gebruikt zijn voor het onderwijs in de Latijnsche taal.

In dde Italiaansche spreekwoorden, die niet alphabetisch geplaatst zijn, heerscht geen bepaalde volgorde;
en het {gemis yan eenen Index maakt, dat dit boekje niet geschikt is om een bepaald spreekwoord daarin

op te zcoeken.