OCR
LXXV Beheetten, welke lijvige Foliant van ruim drie duizend bladzijden eenen schat van allerlei geleerdheid bevatt, onder alphabetische rubrieken , uit velerlei schrijvers te zamen gebracht, Onderscheidene uitgaven bestaaan hiervan, zoo als: Francof. 1628. Argentor. 1645 en 1674. Lugd. 1648 en 1681. De> getuigenissen der Geleerden over hetgeen Langius op letterkundig gebied geleverd heeft, worden aangebhaald door Saxe, Onom. Lit. IV. p. 73. 66, Les Mimes, Enseignemens et Proverbes de Jean Antoine de Baif. Paris. 1591. 12°. [NOPITSCH, p. 101. DUPLESSIS, n. 256.] Eenne tweede uitgaaf, die in 1597 verscheen en tot aanduiding daarvan deze woorden op den titel heeft Reueuuz et augmentez en ceste derniere edition, bevat eene Continuation des Mimes cet. welke met eene nieuwse paginatie een derde en vierde boek vormt. Ofschoon dit geschrift later nog tweemalen herdrukt is, t.. w. in 1612 te Toulouse en in 1619 te Tournon, zijn de exemplaren hoogst zeldzaam geworden. Dupleessis geeft daarvan de volgende beschrijving: »Cet ouvrage, divisé en quatre livres, consiste en une série de sizains rimés, dans lesquels l'auteur a fait entrer, avec beaucoup de maximes morales, la pluspoart des proverbes vulgaires qui avaient cours de son temps. Malheureusement tout cela est distribué Fort cconfusément et Von ne saurait retirer ni grande utilité ni grand plaisir de cette lecture. In het werk van Le Roux de Lincy zijn de spreekwoorden, die de Baif aanhaalt, ieder op hun hoofdwoord ingelasscht. 67. Adages François (XVI: siècle). Ondder deze benaming heeft Le Roux de Line y in zijn Livre des Proverbes Français zeer dikwijls spreekkwoorden aangehaald, zonder dat hij verder aanwijst uit welk geschrift zij ontleend zijn. 68. Proverbi Italiani e Latini. Per uso de fanciulli, che imparan Grammatica, raccolti, et al signor Pier Francesco Zino dedicati, da Orlando Pescetti. In Trevigi, M.DC.XXXIX. Per Girolamo Righettini. (fol. 46. 12°.) [NoPITscH, p. 276. DUPLESSIS, n. 414.] De ggeleerde Pescetti uit Verona staat bekend als iemand, die zich door meer dan één geschrift verdienstelijk | gemaakt heeft omtrent de Italiaansche spreekwoorden. Zijn groote werk, een boek van meer dan 500 bbladzijden, waarin zooveel mogelijk alle Italiaansche spreekwoorden verzameld zijn met eene korte verklarring van hetgeen duister was, is onder den titel van Proverbi Italiani, raccolti e ridotti sotto è certi capi e luoghi comuni per ordine d’alfabeto het eeerst te Verona in 1598 verschenen en daarna, aanmerkelijk verbeterd en uitgebreid, meermalen te Venetiie herdrukt, als in 1602, 1611, 1618 en 1622. Tot mijn leedwezen heb ik geen exemplaar van dit Klassiebke werk kunnen machtig worden, en ik heb geen genoegzaam vertrouwen durven stellen in hetgeen Gruteerus als Proverbia Italica exv Orl. Pescetti V. C. penu deprompta — waarschijnlijk ook hier, even aàls in andere door hem opgenomene stukken, met veranderde redactie — heeft medegedeeld in de Appenddix tot het eerste deel van zijn Florilegium Ethico-Politicum (Francof. 1610) p. 127— 180. Lieveer heb ik mij willen bepalen bij hetgeen eene kleinere mij ten dienst staande verzameling van dienzelifden geleerde mij opleverde, welker titel ik boven heb opgegeven. Ook dit boekje heeft minstens vijf drrukken beleefd, t. w. 1603, 1611, 1618, 1622, 1639. Nopitsch p. 280. noemt buitendien nog eene uitgaaf? van 1663. doch zet die verkeerdelijk op naam van P. Fr. Zino; deze immers was niet de schrijver, maar dde persoon, aan wien het geschrift is opgedragen. Uit dit groote debiet mag men vermoeden , dat dit boebkje op de scholen zal gebruikt zijn voor het onderwijs in de Latijnsche taal. In dde Italiaansche spreekwoorden, die niet alphabetisch geplaatst zijn, heerscht geen bepaalde volgorde; en het {gemis yan eenen Index maakt, dat dit boekje niet geschikt is om een bepaald spreekwoord daarin op te zcoeken.