OCR
LII en erkent (n. 406. Obsipat aquam) dat zijne Aanteekeningen veel aan dezen Geleerde verschuldigd zijn. Elders (n. 478. Seri et meti) betuigt hij zijne groote ingenomenheid met de Adagia van Erasmus en noemt ze een opus plane divinum, quo illustrissima simul et lectu facilia ac iocunda reddidit Adagia et ipsos auctores; terwijl hij van den bewerker zegt: Hune certe libentissime citamus, nam et labentis vam literaturae perpetuus vindex et teporedéros xat xadnyspav noster fuit. Hij heeft zijnen leermeester ruim dertig jaren overleefd. Volgens Saxe, Onom. Lit. III. p. 291. is hij in 1506 geboren en omstreeks 1567 gestorven. Aangaande zijne levensbijzonderheden en geschriften, wordt aldaar verwezen naar twee verhandelingen van Schwartzius, Commentatio de vita Gilberti Cognati Nozereni en Commentatio de scriptis Gilberti Cognati Nozereni. Altorfi, 1775 et 1776. 4. In de behandeling zijner spreekwoorden heeft Cognatus wel getracht zijnen leermeester te evenaren , doch hij is op zeer verren afstand van dezen verwijderd gebleven. Men mist toch in zijne verklaringen niet slechts die uitgebreide belezenheid, dien grondigen redeneertrant en die sierlijkheid van uitdrukking , maar ook dat helderé inzicht in de ruime beteekenis der spreekwoorden, waarom Erasmus zoozeer aller bewondering verdiend heeft. Dit echter heeft Cognatus boven Erasmus vooruit, dat hij in zijne verklaringen, meer dan deze, acht geslagen heeft op de spreekwoorden van zijnen tijd, die hij zelfs woordelijk opgeeft. Mocht dus iemand lust gevoelen uit Cognatus op te zamelen, wat ik uit Erasmus opgezameld heb , dan verzeker ik hem bij voorraad, dat niet slechts zijn oogst aanmerkelijk rijker zal kunnen zijn dan de mijne geweest is, maar ook dat de opsporing minder mòeite zal behoeven te kosten. Door zulk eene onderneming zou de Fransche taal een schat van spreekwoorden