OCR Output

Au.
1529.

1239 DESIDERI

tas : fed proferre debuit autorem probatum linguæ La¬
tine, qui fic loquutus fit. Ecclefiafticos Doctores fic lo¬
qui non ignorabamus. Atqui hæc vox, scompofitos , invi¬
tavit quofdam ut interpretarentur habitu & gettu hone¬
fto, verum tales Grec? vocant doyýuovas, DOD druhé¬
rss. Sed hic adverfus Theophylact: teftimonium miram
commentus cft rationem. In Theophylatto, inquit, di¬
ftinétio depravata fefellit Erafmam. Ita legendum erat
incompofitos, abfque fœdere , id eft, conyentis & pa¬
étiombus non ftantes , infidos fcilicet & mutabundos,
ut hæc interpretatio pertineat ad garórdss. Atque ea¬
dem eft diftinétio in Theephylatto Greco. Sed ut done¬
mus hoc illi quod afleverat, Theophylaéivs non alteram
diétionem preetermifit inexplanatam , fed utramque
velut eandem prope rem declarantes communi com¬
mentariolo complexus eft: itaque altera expofita , al¬
teram veluti dilucidam fubjecit. Idem facit Chryfoffo¬
mus, cujus emulus eft Theophylattws. Ordine diflentit
a nobis: fic enim jungit , acwéres , dards, SOL
2/855 dveàsyuovæs, UE æowwbérss pertineat ad focietatem,
que eft inter omnes homines communis , oieadvdss ad
foedera civilia, dsdeyss ad affectus propinuitatis, av<¬
Agjuovas ad commiferationem, quam afli&torum cala¬
mitas exigit à nobis. Hæc quum infita fint omnibus
à natura , ut homines cum hominibus tranquille de¬
gant , quod fine pactorum ac feederum obfervatione
fieri non poteft, ut charitate profequantur , uxorem,
liberos , cognatos & affines , patriam & amicos gut,
miferorum calamitatibus indolefcant, tamen adeo tra¬
diti fuerant in reprobum fenfum, ut ad omnes naturze |
fenfus obfurduerint. Sed facri Doctores, inquit, lege¬
Tunt incompofitos ; fateor: fed illi, quoniam Grace no¬
rant, & vulgi confuetudinem , intelligebant quid fibi
vellet vox apud emendate loquentes barbara , qui żn¬
compofitum vocant inconditum y tamulinofum , aut in¬
decorum. Et hæc eft annotatio, quam tot verborum
ambagibus tantum non geftiens ac triumphans nobis |
objicit.

Qni cam juftitiam Dei cognoviffent.

1 E RA SIMA 1240

Are, quoties utilitas poftulat , imo demonitro cum ali- 4m
quoties id facere, quum nulla invitet utilitas. Et hic 1529"
declaratum et fuifle gravem caufam aliquid addendi,
nifi confugiamus ad interrogationem. Utcunque au¬
tem excufatur Latina cditio, Greca longe fimplicior
eft & commodior.
Ex capite fecundo.
Pro /onganimitate yoce ad Graecam efficta , fed præ¬

ter Latin: fermonis ufum , verti lenitate. Ille putat
reéte verfum /onganimitate ; non nego, fed parum La¬
tine : verum lenstas ad fuperiores etiam voces pertinet

ensérnrG> & ávoyis. Bodem pertinet &t longanimitas,
nec novum eft Paalo, verbis idem fignificantibus, rem
B |animis infigere. Quid igitur peccavit ue » fi pro
voce parum Latina repofuit elegantem ? Equidem
optarim longanimitatem elle receptam apud Latinos
Vereor ne hxc tibi plus fatis fint. Sed tibi imputes
oportet, qui efagitaris. Bene vale > vir animo usa
chariffime. Apud Friburgum Brifgosa 19. Auguſti »
Anno 1529.

ErisroLa MLXXIX.
Eraſmus Rot. Joanni Erafmio Frobenio 5. D.

PISTOLIVM ad te meum, quod hic per oblivio=
be ut opinor , reliqueras , tibi remitto : dixe¬
C ras enim hoc inter tibi chariflima zeyyasa reponendum
efle. Mitto & Collquia funiculis ornata , que fi fre¬
|quenter in manus fumferis, fiet ut etiam abfentes in¬
ter nos mifceamus colloquium. Priufquam relinquas
Bafileam, fac ad me perfcribas , quam tibi fucceflerit
| equitatio, quamque felicibus aufpiciis te tua patria re¬
\ ducem exceperit. Quod fi non pcenitet migrationis,
[nos tui defiderium moderatius feremus, Sin & alacrius
l& majore tuo bono vivis alibi quam apud nos vixifti,
gratulamur etiam tuæ felicitati : neque enim alia con¬
\ditione te dimifimus , quam ut alibi magis ex animi
tui fententia , fruétuque uberiore vitam ageres. Id fi
[contingit , plus capiam voluptatis ex tuis commodis

pum videlicet egregium naétus objurgandi: feveriffi¬
me vero deftomachatur , quod dubitarim an interpres
mutarit Grecam lectionem, & aliquid addiderit ex¬
plicande rei gratia , quod conftat alias ab eo factum.
Quod fi hic idem feciflet, quod erat piaculum , ô
gerontodidafcale ? Sed hac, inquit, addita verba fa¬
ciunt fenfum diverfum, At mea Annotatio indicat ad¬
dito percun&andi figno fenfum eundem reddi. Er fi
hoc eft corrumpere {cripturam, aliquam vocem adde¬
re, fæpe corrupit interpres ifte divinus & adorabilis,
ut fæpe prædicat, quum incertum fit Chriftianus ne
fuerit an Paganus, hæreticus an orthodoxus. Verum
falva res eft , vidit codicem fratris Amandi fatis vetu¬
ftum, opinor effe ex Collegio Canonicorum Corfen¬
donchenfium : nam illinc Novem Teltamentum delcri¬
phit Amandm. At eo codice nihil mendofius » X fe
runtur ejus generis Greci codices permulti, qui ad La¬
tnam leCtionem emendati funt. Ex cis caftigare no¬
ftros , eft amuffim albam applicare ad album lapidem.
Scd fatetur à me adnotatum , {cholia Gracorum indi¬
care diverfam leétionem. Verum, at non fateor ab
illis addi, non intellexerunt qua de re difputamus, fed
tantum duarum vocum inverfum ordinem ewdoxzew
À reéosscw. Illud mire exaggerat, quod quum prio¬
res editiones non habuerint hæc verba, & haud {cio
an interpres mutarit Grecam le&ionem, certe locis|
aliquot utitur Paraphrafte libertate, me in quarta ad¬
jecifle, quod preeftiterat refecuifle, quum nihil horum
fit in quarta editione. Ille negat effe in fecunda aut
tertia: nufquam igitur funt fi vera prædicat: nam pri¬
mam confului, non habet. Sed fortafle putavit efle
quartam quæ crat tertia: nam quarta prodiit Anno
1527. Lapfus eft humanus.. Sed juvenem fic ferocire
quum erret, tanta loguacitate rixari, quale fit alii ju¬
dicent. Fatetur interptetem alicubi Paraphraften age¬

mus te, nifi huc fediturum , donec fefe offerat com=
modior occafio. Proinde fac fcribas & quamprimum
& cx animo. Si non offertur alius certior, poteris per
Bonifacium Amerbachium tuto que voles fignificare.
Scito nullas meas literas ad te venturas inanes. Bene
vale, fuaviffime Ersfmi. Saluta tuos omnes meis ver¬
bis. Salutat te Æaio: nam Cannias, uti conjicio , fcri¬
bet ipſe. Datum apud Friburgum Brifgoie u. Novem¬
bris, Anno 1529.

Episroza MLXXX.

= Erafmww Rot. Francifto Thefanrario Befontino S.

AF ERVM è famulis emandaram in Angliam ,
quem hoc impenfius exfpeGto, quod vehementer
cupiam fcire, num verus fit rumor hic jam nonnovus,
magnum illum Angle Cardinalem conjeétum effe in
carcerem, atque etiam de capite periclitari. O rerum
humanarum Eyripym ! Famulus abfuit jam menfes tres,
|& exfpeétatur in horas fingulas. Ergo quum unus mi¬
hi tantum adeflet , Dilfus pro fua fingulari humanita¬
te ambiit hanc provinciam , imo propemodum extor¬
fit; neque femel me pænituit delegationis cœlo tam
incommodo , idque perpetuo. Verum ille reverfus
omnem metum vertit in gaudium , re tam feliciter ge¬
F ifta. Etenim quum pararem illum confolari > ille re¬

fpondit alacriter, fe fibi gratulari quod Befontionens
adicrit, quum ob multa, tum ob hoc precipue, quod
talium virorum notitiam atque amicitiam effet naftus.
Munus veftrum non alia cura pervexit , quam fi vafa
fuiffent semmis differta > nec multo plus impendit ,
quam auriga ille furcifer accepit pro vectura, qui ve¬
ftram corruperat benignitatem. Semper amavi juvenis
indolem , fed hoc officio, veftraque commendatione fa¬
ctus eft mihi longe charior, Supereft ut toties à vobis