Page 82 [82]
OCR
Au. 1529. 1239 DESIDERI tas : fed proferre debuit autorem probatum linguæ Latine, qui fic loquutus fit. Ecclefiafticos Doctores fic loqui non ignorabamus. Atqui hæc vox, scompofitos , invitavit quofdam ut interpretarentur habitu & gettu honefto, verum tales Grec? vocant doyýuovas, DOD druhérss. Sed hic adverfus Theophylact: teftimonium miram commentus cft rationem. In Theophylatto, inquit, diftinétio depravata fefellit Erafmam. Ita legendum erat incompofitos, abfque fœdere , id eft, conyentis & paétiombus non ftantes , infidos fcilicet & mutabundos, ut hæc interpretatio pertineat ad garórdss. Atque eadem eft diftinétio in Theephylatto Greco. Sed ut donemus hoc illi quod afleverat, Theophylaéivs non alteram diétionem preetermifit inexplanatam , fed utramque velut eandem prope rem declarantes communi commentariolo complexus eft: itaque altera expofita , alteram veluti dilucidam fubjecit. Idem facit Chryfoffomus, cujus emulus eft Theophylattws. Ordine diflentit a nobis: fic enim jungit , acwéres , dards, SOL 2/855 dveàsyuovæs, UE æowwbérss pertineat ad focietatem, que eft inter omnes homines communis , oieadvdss ad foedera civilia, dsdeyss ad affectus propinuitatis, av & ávoyis. Bodem pertinet &t longanimitas, nec novum eft Paalo, verbis idem fignificantibus, rem B |animis infigere. Quid igitur peccavit ue » fi pro voce parum Latina repofuit elegantem ? Equidem optarim longanimitatem elle receptam apud Latinos Vereor ne hxc tibi plus fatis fint. Sed tibi imputes oportet, qui efagitaris. Bene vale > vir animo usa chariffime. Apud Friburgum Brifgosa 19. Auguſti » Anno 1529. ErisroLa MLXXIX. Eraſmus Rot. Joanni Erafmio Frobenio 5. D. PISTOLIVM ad te meum, quod hic per oblivio= be ut opinor , reliqueras , tibi remitto : dixeC ras enim hoc inter tibi chariflima zeyyasa reponendum efle. Mitto & Collquia funiculis ornata , que fi fre|quenter in manus fumferis, fiet ut etiam abfentes inter nos mifceamus colloquium. Priufquam relinquas Bafileam, fac ad me perfcribas , quam tibi fucceflerit | equitatio, quamque felicibus aufpiciis te tua patria re\ ducem exceperit. Quod fi non pcenitet migrationis, [nos tui defiderium moderatius feremus, Sin & alacrius l& majore tuo bono vivis alibi quam apud nos vixifti, gratulamur etiam tuæ felicitati : neque enim alia con\ditione te dimifimus , quam ut alibi magis ex animi tui fententia , fruétuque uberiore vitam ageres. Id fi [contingit , plus capiam voluptatis ex tuis commodis pum videlicet egregium naétus objurgandi: feveriffime vero deftomachatur , quod dubitarim an interpres mutarit Grecam lectionem, & aliquid addiderit explicande rei gratia , quod conftat alias ab eo factum. Quod fi hic idem feciflet, quod erat piaculum , ô gerontodidafcale ? Sed hac, inquit, addita verba faciunt fenfum diverfum, At mea Annotatio indicat addito percun&andi figno fenfum eundem reddi. Er fi hoc eft corrumpere {cripturam, aliquam vocem addere, fæpe corrupit interpres ifte divinus & adorabilis, ut fæpe prædicat, quum incertum fit Chriftianus ne fuerit an Paganus, hæreticus an orthodoxus. Verum falva res eft , vidit codicem fratris Amandi fatis vetuftum, opinor effe ex Collegio Canonicorum Corfendonchenfium : nam illinc Novem Teltamentum delcriphit Amandm. At eo codice nihil mendofius » X fe runtur ejus generis Greci codices permulti, qui ad Latnam leCtionem emendati funt. Ex cis caftigare noftros , eft amuffim albam applicare ad album lapidem. Scd fatetur à me adnotatum , {cholia Gracorum indicare diverfam leétionem. Verum, at non fateor ab illis addi, non intellexerunt qua de re difputamus, fed tantum duarum vocum inverfum ordinem ewdoxzew À reéosscw. Illud mire exaggerat, quod quum priores editiones non habuerint hæc verba, & haud {cio an interpres mutarit Grecam le&ionem, certe locis| aliquot utitur Paraphrafte libertate, me in quarta adjecifle, quod preeftiterat refecuifle, quum nihil horum fit in quarta editione. Ille negat effe in fecunda aut tertia: nufquam igitur funt fi vera prædicat: nam primam confului, non habet. Sed fortafle putavit efle quartam quæ crat tertia: nam quarta prodiit Anno 1527. Lapfus eft humanus.. Sed juvenem fic ferocire quum erret, tanta loguacitate rixari, quale fit alii judicent. Fatetur interptetem alicubi Paraphraften age mus te, nifi huc fediturum , donec fefe offerat com= modior occafio. Proinde fac fcribas & quamprimum & cx animo. Si non offertur alius certior, poteris per Bonifacium Amerbachium tuto que voles fignificare. Scito nullas meas literas ad te venturas inanes. Bene vale, fuaviffime Ersfmi. Saluta tuos omnes meis verbis. Salutat te Æaio: nam Cannias, uti conjicio , fcribet ipſe. Datum apud Friburgum Brifgoie u. Novembris, Anno 1529. Episroza MLXXX. = Erafmww Rot. Francifto Thefanrario Befontino S. AF ERVM è famulis emandaram in Angliam , quem hoc impenfius exfpeGto, quod vehementer cupiam fcire, num verus fit rumor hic jam nonnovus, magnum illum Angle Cardinalem conjeétum effe in carcerem, atque etiam de capite periclitari. O rerum humanarum Eyripym ! Famulus abfuit jam menfes tres, |& exfpeétatur in horas fingulas. Ergo quum unus mihi tantum adeflet , Dilfus pro fua fingulari humanitate ambiit hanc provinciam , imo propemodum extorfit; neque femel me pænituit delegationis cœlo tam incommodo , idque perpetuo. Verum ille reverfus omnem metum vertit in gaudium , re tam feliciter geF ifta. Etenim quum pararem illum confolari > ille refpondit alacriter, fe fibi gratulari quod Befontionens adicrit, quum ob multa, tum ob hoc precipue, quod talium virorum notitiam atque amicitiam effet naftus. Munus veftrum non alia cura pervexit , quam fi vafa fuiffent semmis differta > nec multo plus impendit , quam auriga ille furcifer accepit pro vectura, qui veftram corruperat benignitatem. Semper amavi juvenis indolem , fed hoc officio, veftraque commendatione factus eft mihi longe charior, Supereft ut toties à vobis
