OCR
1529. 121$ DESIDERI abhorrenti è quorundam fententia, qui credunt fe pre-) A terea nihil debere pietati, {i filios {uos modo ditarint. Agnofcis nimirum efle præclarius quoddam opum genus, in quod, animo conditum, nihil habeat juris fortuna. Proinde, non judicas liberos tuos efle vere divites, nifi hoc genere pofleffionum fuerint locupletes. Hee itaque quum exftimularent animum meum, fi minus ad reponendam gratiam, certe ad teftificandum quam penitus & noflem & amarem peétus iftud tuum, tam excelfum ac nobile, ecce redditur altera abs te epiftola, multo priore tum candidior, tum amantior. Equidem præclare mecum aétum iri putabam , fi noftram excufationem humanitas tua boni confuluiffer: {cripferam enim fubtriftis & inter farcinas. At tua be- | B nignitati non fatis fuit in bonam partem accipere , quod munificentiam tuam ultro delatam recufare quam ample&i malui, fed literis amantiffime fcriptis perpetuum amicitiæ fœdus mecum fancire dignatus es , proque tua fingulari modeltia , ambis etiam quod mihi voris omnibus erat expetendum ? Imo jam hoc ipfum in præcipuis bonis meis numerare cœperam , quod tam eximius patronus, &, fi ita mavis, amicus, catalogo meorum accefliflet. Hac tam multa votis quidem meis plus fatis erant, at tua bonitati , clariflime Fuggere, nondum erant fatis. Addidifti pignus & arrabonem, ut tu vocas, amoris in me tui perpetui, munus non minus elegans, quam preciofum, nec interim mutum: nam Difticho teftatur auctoris animum. Ex tam amico poculo, quid ni vel aqua mulfum fapiat ? Etiamfi jam annis compluribus ad neceffitatem bibo vinum, non ad voluptatem , magis pharmacum {umens quam potum. Quum equeftri agitatione caperer , folitus ca corporis adrepentem languorem depellere , amici dono mittebant equos: fed ante triennium eques efle defii, non ab equis ad afinos, ut habet proverbium , fed in pedes dejectus. Verum , jam plufquam biennium eft, quod nullam ex vino capio voluptatem; quod mihi bibitur non modo perpace, verum etiam aqua è glycyrrhiza decoéta fic dilutum, ut fi infueto porrigatur , medicam potionem effe diceret, non vinum. Verum, é tuo poculo, fi non viteum liquorem, certe amorem bibere juvabit. Addis & illud ad cumulum tuorum erga me meritorum, utin pofterum utar amicitiæ jure, & ubicunque res poftularit , audacter requiram tuum oficium. Equidem ampleétor quod offers ex animo, fed quid tibi viciffim pollicear non invenio. Si tecum munerum viciflitudine contendam , merito videar impudentior quam J4ar{jas, qui cum Apolline canendi fufcepit certamen. Ne opella quidem mea ubi tibi poffit effe ufui video. Si quid tamen indicaris, aut fi qua fe obtulerit opportunitas , faxo ut intelligas omnia potius Erafmo defuifle, quam animi memoris propenfam voluntatem. Nunc ad reliquas epiftola tue partes fuper- | E, eft ut paucis refpondeam. Quod {cripfi me a diverfis Principibus, ampliffimis conditionibus alio atque alio vocari , nequaquam hoc eo feci, ut te cum illorum vel dignitate vel benignitate conferrem , fed ut tibi perfuaderem, eam effe valetudinem , ut nec ob conditionum magnitudinem , nec in ullius gratiam oportucrit longinquæ profeétioni committere. Ego candidum amicum omnibus Regum gazis antepofuerim, tametfi Cæfarem ac Ferdinandum haftenus non minus candidos erga me, quam magnos experior. Nec deeffet illorum liberalitas , fed quemadmodum ab aule cultura meopte ingenio femper abhorru!i , ita nunc per me paucis contentum non urget inopia , ita illorum benignitatem non admodum flagito. Cæfarea penfio jam debetur annis plus feptem, promittitur, nec mittitur. Etis eft aule noftræ ftatus, ut officiarii bene fecum aćtum putent , fi quum nihil accipiant falarii , non cogantur ipf numerare mutuum, Scripfit femel atque iterum ex Hifpaniis Cæfar , Numeraretur Erafmo faa penfio extra ordinem : refpondit , ex concilii decreto , Margareta , fi redeam in Brabantiam , vel I ERASMI 1216 aureos Perfarum montes efle paratos, non modo penGunculam. Tanta potro eft flagitantium turba, tanta improbitas , ut mihi prius fit negligere quicquid hoc eſt emolumenti , quam præter ingenium meum flagitatorem agere. Eft autem penfio, trecentarum in fingulos annos librarum monete Francice. In ſumma videtur hoc effe quodammodo fatale aule Cafarea, femper egere. Dicas efle Danaidum dolium. Non exiguum eft, ut tu modeftiflime fertbis, fed plane regium eft quod offers, quanquam etiamfi nihil offerres , animus ifte tam amicus poflet Erafmum iftuc pellicere. Mifere tum metuebam ne male cederet nidum, cui tot annis aflueveram , relinquere. Sed hee profectiuncula longe felicius ceffit exfpe&atione. Siquidem & fitum diutinæ quietis excuffit, & ccelum hoc experior tam amicum meo corpufculo, ut vix alibi commodius fim expertus. Magiftratum hujus urbis habebam faventem, & priufquam me illi Rex Ferdinandas fuis literis commendaflet. Nihil incommodi eft , nifi quod nihil hic non magno emitur. ld facile negligo, homo pecuniofus fcilicet & Philofophus. Quare bona fpes eft hanc ivitatem mihi perpetuo fore quod dicitur éxébbesomonu. Mihi tamen foret gratius in civitate celebri vivere. Quod nuncias, pietatis caufam ifthic longe melius habere, quam huc pertulerant quidam, non tantum ifti Reipublica , fed tibi quoque privatim gratulor. In his bramine fufpendere res, ut neque prorfus in quorundam fudaifmum ac tyrannidem recidamus , nec in Anarchiam ac Paganifmum devolvamur, donec Deus aliquis xo wnyavñs, quod ajunt, exortus , hos orbis tumultus ad tranquillitatem componat : folus enim ille poteft huic Tragcedia letum exitum imponere. Scripfi nuper, fed tribus duntaxat verbis. Jubes ut fubinde fcribam. Si potes tales legere literas, non committam ut hac quidem in parte ceflafle meum officium queri polis. Dominus Fefzs te cum omnibus tibi chariftimis fervet incolumem, amice inter preecipuos eximie. Neque cnim noftram amicitiam æftimo menfium aut annorum fpatio. Amoris magnitudinem expendo, qua polliceris te nec cuiquam Veterum, nec ulli Principum in benevolentia pictateque erga me ceffurum. Quod ego omen, Antoni chariflime , lubens ampletor, & animum mutuum hoc meo chirographo tibi polliceor , addico, dedicoque. Datum apud Friburgum Brifgoia 7. Julu, Anno 1529. EpistoLa MLXV. Erafmns Roterod. Foanni Cholero, Prapofito Ce rienf, S. D. T ANTO affectu, tantaque facundia, vir ornatiffime, mihi depreedicas animum ac behignitatem Antoni Fuggeri, ut fi mihi antehac nullis fuiffet officiis commendatus , potuerim tuis è literis magnam benevolentiam erga illum concipere : nunc quum & omnium, qui illum norunt, miro confenfu prædicetur omnium bonorum amore digniffimus, & ipſe ſe mihi jam non literis tantum amantiffime feriptis , verum etiam muneribus non fordidis , abunde commendarit, nihil erat quod tuce literae poffent mez erga illum benevolentia adjungere. Quastamen ne vel mihi parum gratas „ vel fruſtra ſcriptas exiftimes , fcito mihi vel hoc nomine fuiſſe longe gratiflimas , nec mediocrem attuliffe fructum , quod per eas didici me uno amico, nec co vulgari, beatiorem effe quam putaram. Quid enim illa epiftola modeftius, candidius, amicius fingi poteſt , que quum nihil omittat , nihil non copioſe | graviterque differat, tamen {pirat aliquid affectus exi| mii, quod orationc confequi non potueris: quæ res mihi plenifimam facit fidem , te nihil non ex animo finceriffimo feribere. Loquax enim res et vulgaris amor, ingens minus eloquitur quam fentit. Quare ad duas epiftola tue partes non fum refponfurus : quarum altera luculentis fane verbis amplificas Antonii Faggeri fin Au. 1529.