Page 69 [69]
OCR
| 1213 EPISTOLAE. videbatur nihil nefcire. Tolerabilis forfitan hac praguaia, illud intolerabile ; quod in omnibus conviviis, etiam à nullo provocatus , velut è plauftro debacchabatur in linguas ac bonas literas , nec cuiquam harum perito concedebat, ut yel unam legem Juris intelligeret. Objicicbatur illi nonnunquam Gxilhelmi Budei nomen. Ibi quid non*dicebat? fed tam infulfe, ut nemo non rideret hominem. Legum magnam yim tenebat , fed defiderabatur in co judicium naturale > tum hon poteft non paffim delirare, qui preeter illas literas nihil omnino didicerit , præfertim quum codices ejus difciplinæ fint non folum depravatifimi, verum etiam mutili : cujus incommodi nonnullam partem amoliti funt in Germania Ulrichus Zafius, in Gallia Guilhelmus Bidaus yin Italia Andreas Alciatus. At patri tuo præter feculum nihil deerat, ingenium mire felix , induftria fingularis , eruditio fumma, judicium excufum. Mox aulx negotia, crebræ ac longinquæ legationes, ne dicam relegationes , nihil fere permiferúnt viro, nifi.ut hac ftudia amaret. Alioqui vel natu grandior cas literas attractaffet. Nec aliis invidit, quod ipfi non contigit ; imo hoc impenfius dedit operam , ut Juris profeſſio cum linguarum ac politiorum literarum peritia jungeretur. Quare te vehementer hortor, Suegaeze chariffime , ut in ifto ftadio curfum gnaviter peragas, quemadmodum haćtenus magna cum laude cucurrifti. Habes concertatorem /glium , cujus alacritas non patietur te fegnefcere. Video te meditari demigrationem, nec dubito quin tibi conitet confilii tui ratio , quapropter non eft quod hic te vel horter , vel dehorter. Habes domi Paladem , qua tibi fuggeret quod maxime fit in rem tuam. Vighum aliunde alio fortuna propellit. Is interim agit Obijem. Avenione & in Aontepeffulano ludere pettilentiam novum non eſt. Ad Bsurigas véhementer arridebat , præfertim quod co fe contulerit Andreas Alciates , unicum hunarrant & eam regionem infeftari luc, quod non modo ftudioforum caufa doleo, verum etiam illius : nam virum illum omni profperitate digniffimum fortuna videtur annos aliquot habere pro pila, adeo nunc bello, nune peftilentia furfum deorfum volvitur. Qui rumor fi vanus eft, gratulor 77440 noftro , gratulaturus & tibi, fi codem te contuleris. Quod tibi videris iul66: futurus, fi licear mihi ¿poreázido elle, utinam tibi tantum utilitatis adferre poflit nofter conviétus, quantum & tu tibi polliceris, & ego optarim. Quod ad meum quidem animum attinet , nullus hofpes fuerit te uno gratior. Ego quum natura femper à turba abhorruerim 5° nune ztas ac ftudiorum aflidui labores, ad hæc in dies incommodior valetudo cogunt, ut fim homo perpaucorum hominum. Duos trefve foleo recipere, ne fit lupinum convivium , {ed eximios : nam inter epulas gaudeo fere fabulis amcenioribus hilarare ñonnihil animum ftudio fefum. Sat feliciter ceffit hac migratio , idque præter ex{pectationem : quum enim oppidum hoc pene cingatur montibus è proximo imminentibus , nec ufquam aperiat fe prolpectus liber, nifi ad occafum , verebar ne cœlum minus effet amicum meo corpufculo. At vix ufquam fenfi illud amicius. Vocabat alio magnis conditionibus, fed non auſus ſum è nido tot annos preflo ftatim longius evolaré. Itaque decrevimus hic hybernare BUS modo per belli tumultus liceat. Civitas eft Regis Ferdinandi , qui fic videtur in me affectus , ut appareat illum nihil mea caufa non faéturum. Eft & Academia non incelebris , in qua nulla facultas magis floret quam Juris. Habet Zajiam etate fenem, fed ingenio vividum , cui quem alium conferam in his regionibus non invenio. Sunt preter hune & alii non vulgariter eruditi. a Inter cle-. tum , magiftratum , populum & Academiam fumma concordia eſt. Hao Caminga Frifiss nobifcum agit, A D F Epift. MLXIIT. MLXIV. 1214 quo magis ille quotidie fit & literis eruditior, & Philofophia melior. Ejufmodi vero experior jüvenis ingenium , ut confidam hanc mutuam animorum benevolentiam inter nos fore perpetuam. Nunc certe tam charus eft ac jucundus , ut fi filius effet, vix poflet eflé charior aut jucundior. Demiror autem quid fit rci; ut quum Do/a Cæfarcæ fit ditionis, tam iniquam fe præbear noftratibus : id enim ex multis cognovi, tametfi tu pro tua civilitate difimulas. Veruntamen vide etiam atque etiam ,mi Carole, ne precipites confilium. Quod maxime putabis in rem tuam fore , id fequitor. Ita demum mihi futura eft jucunda tua confuetudo, fi quantum mihi allatura eft voluptatis, tantundem ftudiis tuis fruétus contulerit. Quid ego audio? Picæ rurfus conferunt fua confilia, ut indulgentiarias nundinas inftaurent ? Quantum ibi jaéturæ pal fa eft Ecclefia! Rifimus & cæteras tuas fabulas, nimirum eximie ridiculas, Judicium quidem tuum probamus, optime Carole , ac ftudium erga nos tuum amplectimur , fed fi me audies, nec cum carcinis , nec cum planodorpiis, nec cum inaufpicatis avibus confliGtaberis, quum volunt, ex picis, graculis & upupis, vertuntur in viperas, lupos, ac leones. Ne in te crabrones irritaris. Mufarum & Gratiarum contubernio temet obleéta. Et fi tumultus iftorum inconditos ridere libet, ride, fed in finu. A nemine magis lædi poterant, quam ipfi fe ladunt. Bene vale. Datum apud Fribargum Brifgoie 2. Julii, Anno 1529. MLXIV. Eraſmus Rot. ornatifimo Antonio Fuggero S. D. EPisToLa 1: funt res mortalium, Antoni, vir eximie, nonnunquam ubi fperes fummam amicitiam , exoritur fumma fimultas: unde nihil exfpeétes, inde prodeunt amici candidiflimi. Ad hunc videlicet modum vitam hominum temperat, qui è duobus doliis > que Homeras teftatur in Fours limine fita, læta triftibus, ac triftia lætis mifcet. Quis exf{pectaflet ex Angufta Windelicorum, tam candidum, tam flagrantem , tam benignum amicum? Quid enim fpirabat illa tua epiftola, nifi fingularem quandam tuam in me pietatem, quum hactenus ne tantillum quidem de te fuerim meritus? Quam putas mihi grata fuit illa tam obvia benignitas? Itaque , mihi crede, multo plus voluptatis ac folatii ceperam ex tuis literis, quam fi quis opimum facerdotium nunciaffet. Siquidem veriffime feripfit ille Regum fapientiffimus , nihil efe ram charum quod cum fincero fidoque amico conferri debeat. Atque aliquanto plus gaudii rum perfenfi animo meo, quod & tu tam amanter deferres liberalitatem tuam, & ego ca non efem ufus, pro qua nihilo quidem minus debebam, & debebam libenter, fed tamen juvabat : nec amici rebus quicquam deceffife , & me debere quidem, fed debere liberius. Quifquis enim beneficium accipit, fimul cum beneficio Tollicitudinem accipit re= ponendæ gratiæ. Nihil autem ingenuis a EEE te dulcius. Quanquam tum quoque follicitabat me nonnulla cogitatio , circum{pectantem qua ratione declarare pofiem , quanti facerem ftudium erga me tuum. Acceflit hue, quod non tantum ex Zzſcinio noſtro cognovi te literis ac literarum cultoribus Afecenatem haudquaquam fordidum preftare , quod non faceres, ni & vir optimus effes, & animum haberes opibustuis fuperiorem , quanquam cas largiter fortuna minime cæca in te congeflit , fi tamen illas fortune , ac non potius induftriz prudentixeque tuz debes, Laudatus elt Vefpafianus pater , quod male quæfitis optime fit ulus. Quanto tu, Antoni, laudabilior, qui his , quæ vel fortuna favor objecit 5 vel induftria paravit, tam bene uteris? Arguit & illud piùdentiam tuam non vulgarem, quod nulla tibi potior cura eft, quamut liberi tui fi quando contingent , aut fi quos in liberorum vicem adoptafti, jam inde a teneris, & ad pietatem, & ad honeftiffimas difciplinas inftituantur , sa abAn, 1529»
