Page 63 [63]
OCR
| I20I EPISTOLAE. Epiſt. MLV.MLVI. 202 An. Viciofe loquutum, fi modo verbum éaarlovéo aut non jA fac preter Grect fermonis confuetudinem: fed quibus ar 1529. receptum eft apud Grecos, aut nonnifi active ufurpa- argumentis poflis evidentius docere foloecifmum? An 1529: I I I ee tum eft. Septuaginta, inquit, hoc verbo funt ufi, atque item Ambrofius, nec Falla locum hunc annotavit. Quid tum poftea? De foleecifino agitur. Et hæc £rafini calumnia cft. 40. Ad Philip. cap. 4. Refloruiftis pro me fentire, pro €0 quod erat, reviguir five refloruit vefter in me affedivs) notayi parum Latine di€tum: hoc loco fic agit quaſi tantum notarim reflorefcendi verbum, quum id me nihil offenderit. Quis Latin audivit, reflorniftis fentire ? Quis intelleéturus erat (entire pro afectam effe? Quis pro me, intelligeret de me, five erga me? Sed quid facias? Ambrofine ita legit, nec Valla notavit hune locum. Amufis, ut ajunt, alba, in albo lapide. 41. Ad Hebreos cap. 3. Quanto ampliorem honorem habet domm qui fabricavit illam. Hic mifere cæcutiit Erafmm, qui non animadverterit domvs hic paterfit pofitus. Atqui iftuc ef mutare foloecifmum, non tollere. Pofthac igitur, auCtore Stanica, licebit ita loqui, Faber eff melior domus fue, pro faber ef melior domo fua. Unde porro Stunica collegit mihi non animadveríum cafum domus, quum id indicem in annotatione mea? 42. Heb. 6. Per. majorem [ni jarant: pronunciat Latine diétum, co quod interpres expreflerit Greet fermonis idioma. Vofthac itaque reéte dicemus, Feliu eft minor Parris, & Stunica flulisor eft Coræbi. 43. Deus enim intentator eff malorum, pro co quod erat}, Dens nemini immittit tentationes ad Mala: Sinnica yult efe Larinum , meque commiferatur, qui hic tam foede lapfus fim, qui putarim érenrator dictum ab intento, quod ille verbum fimplex appellat > quam fit æque compofitum, quum ésntentator hic dictum fit, ab in privativo, & tentare, quemadmodum Grace eft drelezsor Intentatzs erat tolerabile, at quis unquam Latinas audiyit, mdettor pro eo qui non docet, aut inconfultor pro eo qui non confulsts Quis autem docuit drdensos Gracts fonare active? Et fi id fonat, cur mox idem repetit, ipfe enim neminem tentat? Hic oftendit nobis quid fenferit Jacobus, Ar ego non de illius ſententia, fed de fermonis integritate loquebar. 44. Luc. 21. Et omnis populus manicabat ad eum, pro co quod erat, mane commeabat ad eum, magnifice docet Latine ditum. Qui? Horatius fcriplit, licuit, femperque licebit, Signatum prafente nota producere verbum. ; Quid? Idem licet Oratori, quod Poetæ? Idem pale quod ætate Flacci? Idem in quibuslibet verbis? Jam maneari à mane dicendum erat ponus, quam manicare à manica. Ext quid opus erat manicare, quum liceret dicere diluculari? nec óghgigev fignificat tantum mane furgere, Ut NOS docet Stunica, fed ae ee diliculo, quemadmodum pernottare eht notlu aliquid aere, 2 CAE 2 45. In Apec. and sf d dvg xa dhs xaj 6 Cioe Hic Stenica mihi non folum calumniam, ſed blalphemias & impietates objicit, quod in ARE OI ae ris exiltimem effe foloeci{mos, quafi hoc ee xerim, aut quafi hoc non potius ad ei i que gloriam pertineat, quam ad Apel T E meliam. Vulgo indoéto feripierunt, E ane gua feripferunt: apud illos non erant de ve < apud eruditos emendate loquentes SR cr ee cium. Quod fi Stunsca putat effe piaculum, e poftolorum feriptis reperiatur aliquid folcecon , : eft, aliquid ditum præter emendate e a! fuetudinem, impius erit & ipfe nifi hunc loc 3 i K rit à fini calumnia. Quibus au gnifice defenderit à foleeci alum Qui is r rit? Aiqui, inquit, potr#s illa vertem modis rem gerit quis, PAOLO ba oportebat Erafmum admirari y a6 quo E matice regulas efè cerneret , non fine aliquo my, fattu id efe reputare 1 patroci ni FateP a è n I p Bell 1 a ou ur hunc fermonem cfe extra Grammaticæ regulas, myfterium excludit folcecifmum? Non, fed excufat. Czeterum nihil excufatur quod non eft. Nee ego criminor Apoftolos, quod alicubi parum emendate loquuntur , non magis quam fi fuiffent Hifpanice loquuti. Ita Chriftus iple Syris Syriace loquens, a+ pud Hebraos exacte loquentes foleeciflabat. Quod fi incommutabilis Dei natura fignificata eft vocibus indeclipabiliter pofitis, cur ipfum Dei nomen ubique per cafus inflectitur. Sed valeat hoc in duobus é dy & ¢ texdul@ 5 quid fonat Gracis è vs An unquam legimus in facris Literis Deum appellatum jv , quemadmodumdicitur 6 dv, &oéeycuWG; Poftremo, fitanti facit hoc myfterium, cur interpres aufus eft ab hoc myfterio recedere vitato myftico foleecifmo? Obfecro te, nonne fortiter ac feliciter defendit interpretem & Apoftolos? Quid fupereft, nifi ur bene navata opera canat triumphum? Id facit ferio, mentiens fuo more, quod Erafmus negligat myfteria, tantum intentus elegantiæ fermonis, quod nec Apoftolis parcat, emendaturus & illorum fermonem, quod in vertendo Nos vo Teftamento fermonis lenocinium adhibuerit, in multis nec Greca fit aflequutus , nec Latin: fermonis proprietatem obfervarit: atque hujufmodi Annotationum tam elegantium pollicetur & alios complures libellos, nimirum ad utilitatem ftudioforum, ut totus mundus letis Srønice fcriptis fciat , fuifle quendam Lopidem virum divinum , qui clariffimis argumentis demonftrarit Erafmum nihil {ciffe literarum , ut pofthac omnes Srnice nomen pro numine venerentur. Quum in libero maledicentiz campo verfa~ tur, nihil Stznica difertius ; quum ventum eft in rem prefentem, & cominus conferende manus , quantus ibi nugator fit declaravit hic libellus. Ert tamen hujufmodi nænias Rome Dominicani curarunt excudendas , præter Pontificis & Cardinalis edita. Dices, cur mihi mittis hujufmodi nugas? Non in aliud nifi ut rideas, novi enim quam fis g:adyeauc. Quod fi fastum eft , fcopum attigi. Neque fecius fcopum fuum tetigit Srønica , celebratur. Unum hoc fpeétabit. Atque hic eft ille Stunica , quem Bedda vir tantus pronunciavit abfolutum Theologum, quum ipfe fe tantum profiteatur Theologum abfque flocco. Libellus Epifolarum medicinahum, quem Argentorati réliqueras , ad me mittendum , menfe, ni fallor, Martio, mihi Friburgs redditus eft ad Idus Junias. Mira celeritas! An è Francfordia fcripferis nefcio, mihi nulla litera eft reddita. Quoties, mi Huberte , male precatus fum ifti miusta gela, quæ tua mellitifima confuetudine nos tam cito orbavit. Quanquam tui defiderium moderatius Jaturi fumus, fi tibi contigit adamata potiri. Hæc una deerat anfa tuæ encyclopædiæ , quam alioqui numeris omnibus feliciter abfolvifti. Haétenus fementem fecilti, nunc reftat ut bonam meffem metas. Bene vale. Apud Friburgum Brifgoie 8. Ju~ nii, Anno a Chriffo nato 1529. MLVI. Erafmus Rot. Petro Tonzicio, Epifcopo Cracovienfi, S. EPISTOLA AS crept celfitudinis tux literas, vigefimo die Aprilis fcriptas, ex quibus intelligo, nec poftremas literas meas, nec Senecam efle redditum. Nunc tamen id faétum opinor, nam duobus commifi, alteri in nundinis Francfordienfibus , alteri per Viennam ifthue profeéturo. Dici vix poflit quantopere me tibi devinxerisifta fingulari benignitate, qua noftro Antonino in fuamiferabili calamitate conftanter adfuifti: reponat tibi mercedem, qui multo cum foenore penfat omnia benefa&a piorum omnium. Quo magis confido tuum iftum in me favorem fore perpetuum. Ego grati hominis laudem non poftulo, abunde eft, fi tuo judiTom, LIT. Gg gg cio
