OCR
i 1429 corporalium adducere , ad demonftrationem fpiritua- | A lium? Sicuti tunc invertit honorem primogenitalium , ac majorem voluit fervire minori, fic nunc honorem habuit Gentibus , qua prius fuerant contemtiffime, ac repudiat Judzos populum eleétum, videlicet inverfo rerum ordine. Verm quemadmodum illud fiebat non cafu, fed ex deftinatione Dei, ira quod nuncagitur in Judæis ac Gentibus. Quid fi dicam ne hic quidem Paule agere tantum de caufa falutis æternæ , fed de Judæorum gloria ad Gentes translata: Subverfa eft civitas, ademtum Regnum, fubracum Templum, ipfi per Orbis plagas difperfi, penes Gentgs gloria Religionis eft, Creterum quod proprie Perles ad negotium falutis, nec ulli Judæorumpræclufaelt via ad falurem, nec omnes Gentes receptæ funt, fed utrifque paret cadem via fidci, quemadmodum ab æterno Deus hoc futurum & præfcivit, & ftatuit: ut jam nee Gentes oporteat diffidere , reputantes impiam vitam fuam, nec Judzcos obmurmurare, cum hoc ipſum Deus Prophetarum ore futurum preedixerit , ut antiquata Legis gloria, Lex Euangelii {pargeretur per univerſum Orbem. Affeverat hunc locum recte a Paslo adduétum , etiamfi loquatur de honore temporali. Idem affirmat Zatheras quod ego. Cur ergo litigat? An elt ulla fyllaba in mea Diatriba hoc fane loco fuggillans Pazli citationem? Verba Diatribes haec funt , Ur koc teftimonium apud Paulum non admodum pugnet ad probandam necejfitatem, fed potius ad retundendam arrogantiam Jadeoram. Ex his verbis potius elicere debuit, teftimonium apud Prophetam puguare magis quam apud Paulam. Ad id quod hicagit Pau/usaptifiime citavit, ad neceflitatem Luther: probandam nihil facic , quoniam hoc non agit Paulas. Agnofeo Pazli verba de nondum natis, priufquam quicquam boni malive geffiffent, dictum eft gravid matri, non Sare, ut fommiat Lutherans, fed Rebecce, Major ferviet minort. “Sit in his verbis cardo caufee, nihil refugio. Quid ait Lurherus? Diatriba diffimulat hac, neque quicquam difputat de merits. eodem loco fequitur in Diatriba: Qxoniam antem Dea quos odit aut diligit, ex juftis canfis odit ant dsliget, non magis officit libertati arbitrii odium © amor, quo proJequitur nafcitaros , quam quo natos. Nam non natos odit, quia certo prefcit sllos gefturos odio digna, natos odit guia committunt odio digna. Hanc fententiam cum multis verbis profequatur Diatriba, ramen Zzrheradicitur rhetoricis tranfitionibus utens nihil de meritis attigifle. Sed quid ex his verbis colligit Lacherws? nullis meritis, fed fola voluntate Dei, rejcétos Judæos & Gentes.ad Evangelium vocatas: idque mera neceffitate fa&um, fic ut nihil egerit vel in his, vel in illis liberum dæorum, ob quæ rejeĉti funt” à Deo, quia tot modis provocati, pertinaciffime, ficut ait Stephanus, reftiterunt Spiritui Sanéto. Nihil illos movit Patriarcharum | exemplum, Legis religio, Prophetarum oracula, ipfius | Domini præfentia, miracula , benehcia , contemferunt omnia, & falutis auétorem fubegerunt in crucem. Anhic nulla fant merita, ob qua rejici debuerint? Hoc totum Panias civili vocabulo vocat incredulitatem. Negue nullum tamen mentum E Gentibus, non quidem opera vitæ prioris, fed fiduciam erga Chriſtum. Quorſum igitur pertinent illa, Noz ib. Tie 1430 volui, quod effet primogenitus, quia noveram quibus. Moribus effet futurus: facob favi, quod ab ærerno prefcivi virum pium, & hoc honore dignum futurum: Nec bic valuit patris Zfaac voluntas, qui benediétionem deftinarat Efan, quem diligebat, nefciens uter effet amore aut odio dignior, fed vicit Dei decretum. Nam hic Apoftolus in collatione, Eaz fuppofuit loco Judæorum, Jacob loco Gentium, quemadmodum mox Pharaonem adducit loco Judæorum. Efan paruit voluntati patris, egreflus in venarum, & tamen benediĉtione fruftratus eft: Jacob nihil officii præftans patri, per dolum intercepit benedi@ionem. Zfaac lex erat carnaliter obfervata, Rebecca quæ dedit confilium irrependi , erat gratia. Nulla preeceflerant merita, cum audiret mater, major feruiet minori , fed merita præviderat Deus, cui præfentia funt omnia. Proinde non eft hominis obmurmurare Deo, cur hune honoret, illum rejiciat. Novit enim ille caufas occultas, quee latent hominem, & ex futuris definit, non ex præveritis. Cæterum quod ait, «2 fecundum eleétionem propofitem Der maneret, non ex operibus, fed ex vocante, potiflimum ad Gentes vocatas pertinet, quænec gencris nec Legis obfervatæ commendatione vocatæ funt, juxta propofitum Dei, qui miferetur quibus vult, fic tamen ut neminem immerentem rejiciat, daæznans (ut ait Bernardus) jaffe, (ervans mifericordiser. Sed cur tur omne meritum im utrifque excludere , totumque tribuere voluntati divine? Primum, ut dixi, quo retunderet impiam curiofitatem in rebus divini confilii : præterea quod talis fit hac materia, uthinc arque hine multas gignat quæftioncs, qua ab homine diffolvinon poflunt, partim in his que externa bona malaque vocantur, nec pendent ab hominis arbitrio, partim in his quz pertinent ad falutem xternam. Quis enim exigir rationem a Deo, cur hic nafeatur mas, illa foemina, hic Rex, ille barbarum mancipium , hic dives, ille pauper, hic formofus, ille deformis, hic profpera firmaque valetudine, ille morbis horrendis ac jugibus obnoxius, hic longævus, ille mox in cunis moriturus, alius inter uteri materni latebras præfocandus, hic ingenio felici, ille tam ftupidus, ut non multum abfitab animante bruto, hic ingenio tractabili, & ad omnem virtutem docili, ille veluti natus ad omne facinus. Rurfum cur certo tempore yoluerit vocare Gentes ad Euangelii gratiam ; quas tot feculis paflus eft fervire Dzmonibus, & fimulacris, Cur Paz/um codem ftudio furentem in Chriftianos, quocæteri furebant, violenta manu ad fe traxerit, cateros fuse malitiz cacitatique reliquerit. Hæc aliaque permulta inciduntin hujus argumenti traćłatione, in quibus repreflà hominis curiofitate requiritur fimplex fides, ac fubmifla obedientia. Alioqui percunctator audiet, Manquid dicir lutum figulo, cur me finxifts fic ? In his rebus etfi non femper exftant merita, fubfunt tamen juftifimæ caufæ, cur Deus ita fieri ve] voluerit, vel permiferit. Oftendi quid illic agat Paulas : oftendi hiec cum illius propofito pulchre congruere ; oftendi ex vocatione, eletione , præfcientia Dei non tolli liberum arbitrium hominis, in his preefertim quee {peétant ad falutem aternam. Hic fortaffe cachinnum tollet Lutherus, ridebit Diatribes ebrize fomnium. Eodem jure ridebit Diatriba Larheri fomnium, Quanquam quod adfero, ex ipfo fermonis tenore declaravimus fenfum efè Panli, & fimplicia verba fequor, exclufis tropis. Quod fi re | mabant illi, cur admittis impias Gentesad aa noris? Reſponder Deus, Cur de nondum natis E um eft, major ferviet minori? Ad hoe fi non ey > fpondere, cum fit in Lege veftra oe „de m DE quirere, cur ego Gentes praferam Irae] itis. o = amo odive quemadmodum homines, qui ex E bus ge ftis concipiunt amorem aut odium. Ego pt RÉ ſcantur homines , ſcio quales futuri fint, & as prafinio qua fintin illisdigna. 1deo Efa# nihilprodeile cabitur ad novas blafphemias. Sed quid dicet de Chryfoftomo, quid de Auguftino, quid de Ambrofo, quorum. interpretatio pro me ftat? Chryfoffozzi verba bona fide fubfcribam: p, Non folam antem, verum etiam RebecCa, ex uno ferens uterum ; videlicet Ifaac patre noftro.. » Magna erat quæftio , coque multas movet rationes, », & undique tentat adducere , quod iolvat difficultatem. » Nam f incredibile erat ac novum, illos poft tantas > promiffiones excidere, multo nimirum incredibilius Tom. IX, XOX ess s EAÑ