Page 597 [597]
1189 Ap ALBERT UM PrUM 1190
` Santi, inquit, Patres negant cos digne hoflias offerre | A) tem illa argumenta mea erant diluenda , mox quod affe¬
poſſe „qui operi ſerviunt conjugali. Sit ita ſane. Ne ferviant verat confirmandum.
igitur operi conjugali , dum operantur facris. Aliud eft Olim fuiffe publicam nemo negat, De fecreta quan¬
fervire operi conjugali, aliud habere conjugem. Nemo,) |do & per quos fuerit ioftituta ambigo. Cum autem di¬
inquit , poteſt duobus Dominis ſervire. Id eum de Mam-| jco fecreta, loquor de hac, qua nunc eft in ufu cum
mona & Deo diétum fit, magis fequitur Sacerdotibus! (fuis circumftantis.
interdiétas divitias quam uxores. _ Nec damno Theologos omnes, fed indico quofdam
Si, inguit, divinus Spiritus Ecclefia adfpiraret, utique) jin difputando commifcere publicam cum privata. Quod
Ratueret quod fuades. Si Ecclefia poteft mutare, quid) [facit Gratianus in rhapfodia Decretorum. Ne id quidem
peccat qui monet? Quod fi femper exfpectandus afla- falfum , interdum conteffionem dici, ipfam expiatio¬
tus Spiritus, quorfum opus eft Synodis? Hac canptim} jnem præfcriptam fufcipere : fic confitebantur, & qui¬
perfiringere vifum eft, ut oftenderem quam Pixs hic} |cunque ambiebant baptifmum. Quifquis enim petit ab¬
non yerletur in ſua arena, quamque preter caufam tot) p |lui, faretur fe habere fordes.
conviciis debacchetur in Erajmum. _ Qui confitetur hane confeffionem a Spiritu Sanéto
MATRIMONIUM. inftitutam per Ecclefiam, non multum aberrat ab co,
quod Theologi jam olim diverfis modis perſuadere co¬
nantur , fed nec inter fe confentientes in probationibus,
nec citra fudorem, :
Ait confeffionem effe partem facramenti. Sed nullum
facramentum poteft inftitui ab hominibus. Affumit quod
erat probandum , fi quidem ageret cum diffentiente.
Qui negant confeffionem a Chriffo inftitutam, iidem
negant efle partem facramenti, fed potius facramentale
quiddam ad abfolutionem conferens. Quod genus multa
(conftituerunt homines circa materiam facramentorum,
Non contendo, fed admoneo Sfacobum laqui de mu¬
tuis offenfis. Ejus interpretationis cito auctorem Bed¬
dam, qui fere fua haufit e commentariis Veterum ,
D hane calumniam cum accurate multis refponde¬
rim, non eft quod eadem hic commemorando Le¬
&orem obtundam. Qui volet, legat Annotationes in cap.
in priorem ad Corsath. vit. Nam Pigs mea aur non le¬
git, aut certe non meminit,
Primum exprobrat inconftantiam, Theologo dede¬
corofam, quafi Rhetori fit decora. Quid enim, inquit 5
in Dottore turpius , quam in docendo inconftantia $ Quid ma
gis inepium quam quod fefe redarguat. *Q delywo. Sed ubi
hec tam foeda inconttantia ? Alicubi fateor me matri¬
monium ponere inter facramenta proprie dicta, verum
eft, Alibi dico probabile, Dionyfium, Hieronymum non
1 $ i iretur hanc prodigio. in- : A 7
idem fenfiffe. Quis non miretur hanc prodigiofim prælertim Augufini. Huic certe loco non multum fi¬
RS A È ai DE 5 $ : 7
conftantiam? Uter noftrum hic ineptit? 5 dunt Theologi, qui maxime fatagunt in aflerenda con¬
Rejicit hoc argumentum: Si ca atate cognitum fuser fefione
matrimonium fuilfe unum e facramentis proprie dittis, Jo¬
vinianus iius propugnator non filuifer. Fovinianus, mquit y
vidit efe invalidum. Facit crgo Govinianum valde mo¬
deftum, qui nullis argumentis uti voluerit OE Ve n
dis. Sed quomodo docet ratiocinationem, elle elum- Quod genus argumentationis fit nefcio, cum ita col¬
bem, Matrimonium eft facramentum , virginitas non) ligit: Cura penitentia fie [ucramentum, idque ab Ecclefia
eft, igitur prattantius. Imo neryola eft argumentatio s| | rerum nia Culo i
fi dicas, crgo in hac parte præftantius. Quod fi Fov) Theologorum invemum. Id enim non confequitur, nec
nianus hoc argumento deftitutus, aufus eft matrimonium Dr Re a e ae nee
zequare virginitati, quanto magis id fuiffet aufus, ad=) \nitentiæ facramentum, ar id Theologorum fuiffe com¬
Omitto que refert yulgata deleprofis, quibus dictum
eft, Offendite vos Sacerdoti, deque clavibus, quibus
fundamentis nec ipfi Theologi fatis fdunt, {i quando
$ : iena i 2 3
jutus argumento irrefutabili: te mentum nunquam dixi. Ne confeffionem quidem hanc
Objicit frequenter fanctiones Eccletix, a P | dico a Theologis repertam , fed a Monachis arétatam.
Sanctum , fed illa debebat folvere, quo pacto ccie Illud confirmandum erat, non poffe remitti quæ nc¬
fia mutarit fuas conftitutiones etiam de matrimonios) \ſciuntur fingulatim & nominatim , cum remittantur ipfi
“quo fenfu Jureconfulti doceant Pontificem habere JUN [confitenti ignorata, cum in baptifmo remittantur omnia
interpretandi Scripturam divinam, ar@andi, dilatandi |circa confeffionem, cum homo poſlit inimico condo¬
Ad hæc aliaque multa reſpondendum erat Pio. Quan- Jaare & quæ novit, & quæ ignorat. Non dico arguz
quan ego nihil definio, tantum difputo. Calumniola| | septum effe malum, {ed egere fulturis,
ant illa verba Pii, vis, & cenfes, © contendis, In meis De Purgatorii pœnis rélaxandis, optarem Pontifi¬
{fcriptis tale nihil reperitur. : cem multo plus pofle quam quidam illi tribuunt. $3,
Nolo Scripturam accommodari ad noftros morcs,| |quod ait Pins, relaxat per modum ſuffragii, non poteſtate,
quod utinam nulli faciant Pontifices, fed fi Scriptura) | falfo narrant de Bullis, quibus pracipitur Angelis Dei, &c.
regula eft infallibilis, cur ea dilatatur 8 arétatur? Curl Tud argumentum mihi vifum eft parum rhetori¬
non manet in {uo vigore nativo? Cur Pontificum de cum: Ghriffa tanquam homini data ef omnis poteftas in ce¬
matrimonio decreta fecum pugnant? Sed preftat ita) Vo © ia terra. Non igitur mirum, fi Pomifici dasa ef po- ©
non retricare, decebat tamen Pinm heec diffolvere, virum reflas demoliendi omnes inferoram portas. Si Des
© undiquaque doétum ; cui prodigiofum videtur quod remittit peccata, Chriftus non remittit ut homo. Datam
Erafmus citet aliquid ex legibus Coefaris 5 quali non fit} EEES dicit, non quod antea Chrifus non buen
multo mirabilius quod Pix tractat divinas Litteras. juxta hypoftafeos unitatem, fed quod tunc mundo: de¬
Sed non permittit hic nifi adulto, & gui parentum) )claratum fit. Quemadmodum oramus Patrem, ut ad¬
poteftatem exierit, ducere uxorems infetis aut iNVIEIS) “| veniat regnum illius. Hic infigniter perfriéta fronte di- :
parentibus: ifthuc ipfum eft quod queror, puellas vix) | cit me in toto Colloguio de conféffione militar: deridere
decem annos natas, arte lenarum, nubere puero quin-| | confeffionem facramentalem, cum illic derideatur fto»
decim annorum, & habetur pro legitimo matrimonio: m lidus miles inutiliter confitens,
Et in quibufdam regionibus non emaneipantur nif pat Satius crat Pium hoc argumentum non attingere,
annum vigefimum primum. Excipit Pas maturam 107) | quam diffimulatis tot objeétionibus vulgaria quadam
tegramque deliberationem. Non valet igitur matrimo- | concionari. Si digna leétu artuliffer, habuilfet me, quem
nium, quod ab ebriis inter pocula & amplexus per e fingit adverfarium, faventem. 5
ba de fururo aut de prafenti contractum elt. Quod 6
i imuli i fi complexus ac præ- BT DE OAE eR ORI ITA
semulentia, fi ftimuli lenarum », fi complexus a¢ pis” i
fens voluptas, aut amor puerilis, non finit EA We ut hic fui fimilis, protinusinfigni mendacio sfendae
effe deliberationem, ubi ch illud dogma de confenfu & rem aggreditur , dicens me fidem omnem & au- “#2
verbis de prefenti & futuro? \&Qoritatem operibus detrahere, quod ne Lutherys qui¬
C ON FES Sagl O idem faeit. a k A A
î fi Scripfit Erafmus: Nemo Chrifti grarie particeps effici
He: argumentum videtur tractare non ferio, cum | Di E a a Gleam ales UÈ a 4 È Hpi? E
a nobis tot modis refpont dit ralis: priis au Tom. TX, FfŒ 2 Anno»