Page 592 [592]
OCR
in Decretis Ponticum in Epifcopos tyrannos, avaros; fimoniacos, &c. Sed quia neminem nominas , inquit, gravins ofendis totum ordinem. Aliam regulam præſcribit Hieronymus, Generalis fermo ad nullius contumeliam pertinet. Qui dicit quidam, excludit reliquos. Sed gui dicit vulgus 4 inquit , fentit plerofque. Utinam liceret quamplurimos excipere. Qui citra nomenclaturam notat vitia, malos admonet, bonos commendat. Sed Hieronymus veretur quicquam dicere in Clericos aut Epi{copos. Schema eft, cum eos multis in locis libere acerbeque taxet. Paulus, inquit, zon valt facile recipi ascufationem adverfum feniorem. Ego neminem in jus voco. Sed idem monet, Seniorem coram omnibus argue. Nec attingo nifi nota vulgo. Si libido detrahendi me teneret, Pius novit quæ prædicare poflim de quibufdam prefertim Romanis. Nec concionor apud populum , fed fcribo litreratis, {cribo futuris Sacerdotibus & Epifcopis. Prolixam difputationem, in qua {uo more affumit palam falfa, me detrahere Sacerdotum ordini, me fpoliare cos decimis, me velle eos effe obnoxios tributis Principum, hinc non perfequar. PARUM AST OSE PAB SEREN Rditur hic materiam pene inexplicabilem & infnitos habentem finus, nec ufquam vehementius rapitur ſuo évfycieeug, quam ubi agitur de majeftate Pontificis, quod argumentum fi voluiffet exaéte traGare, debebat refeliere rationes illorum, qui libris editis ex profeflo difputant, atque adeo pronunciant, non tantum adverfus mores Pontificum Romanorum » fed etiam adverfus ipfam poteftarem, quam ex Evangelii litteris fibi ufurpant. Debebat exponere quid fint claves iles quas Chriffus Petro promittit, quid fit regnum cœlorum, quod crebro ponitur pro Ecclefia militante, aut prædicatione Evangelii. Nunc quædam ex meis fruftula truncatim decerpit , eaque perverfa interpretatione exaggerat. Hinc conviciis laxat frena, cum toties appellem Pontificem Ecclefiæ principem, Chrift fummum vicarium, ea poteftate praditum , qua nulla in terris major , interdum iila quoque excufans quæ Pontificis nomine fiunt, vel infcii, vel inviti. Si quid per cccafionem Scripturarum admoneo, non pertinet ad legitimam poteftatem , fed ad poteftatis abufum, quem iplum magis imputanduni reor iis, qui fub titulo Pontificis fuum agunt negotium, quam ipli Pontifici. Autin hoc annoto locum, ut Leétor diligentius infpiciat. Nam de poteftate Pontificis & horum locorum interpreta1180 ipfi a feipfis diffentiunt, interdum & pugnantia loquuntur. Quamobrem cum toties ad huju{modi calumnias ‘refponderim, non eft animus denuo ad tam loquaces nænias refpondere. De conviciis, quæ hic affatim in me congerit, five Pius, five quifquis eft alius, precor ut illi Dominus condonet tam effrenem maledicentiam. Siquidem præ impotentia animi fepta tranfiliens, exaggerat fævis verbis, quod in Methodo feripferim Chrihum Proteum, X Panlum Chameleontem quemdam, cum utrumque ditum fit fenfu fummopere pio. Nec illi fuffecit vocem hanc quemdam additam effe, qua fignificavi fermonis tropum, nec, ut ira loguar, quibus verbis mitigo verborum invidiam. Tu tamen, inquit, ea zam callide difponis, ut videri velis illa omnia ad Chrifti gloriam contexere. Dic mihi quifquis es infelix fycophanta, an tibi videor illa in Chrifti infamiam contexere? Hoc animo fi fum aut unquam fui, hodie me perdat Dominus Jefus, & ad inferos detrudat, qui novit hominum corda. Si tam inviderem Remano Pontifici, quam me fingit ifte, nec ingenium, nec oratio, nec materia deeffet. Sed abfit ut detraham quem ut vicarium Chrifii veneror, abfit ut his temporibus exulceratiffimis oleum addam camino, licet huc odiofe provocet Pius. In hae difputatione multa fant frivola , quæ vix abfque rifu legere potui,quædam probe diéta. Quod genus illud :admonet nos, ut ante omnia {criptoris fententiam difcuffari difpiciamus quid illic agat auétor,, quid moliatur, quid fibi velit, difputer an definiat, cum adverfario E E qui ex fchedis miferis inftituunt difputationem? Addit quod Hieronymus locis compluribus fecum ipſe pugnat, idque non folum difputans, verum etiam docens. Reéte Pius. Cæterum hocta me dium aliquanto modeftius, videbatur illi gravis blafphemia, mihique confpuit os: Tu ze haciz Hieronymum, indignus qui illi porrigas matulans? Beep itty Tantum dixeram illum alicubi parum fibi conftare. Nunc quoniam Pius aliquantulum gravabatur auétoritate Hieronymi, placuit adagium, refponfionis ad hominem, non ad rem. Sic colligit, Si Petrus gerit typum Ecclefie, cuivis ditas, hoc eft, columbz, quod Theologi non negant, nec ob id adimo Pontifici fuam externam Juridi&ionem. Objurgat me quod citarim verba Origenis, nec mihi credit. Atqui cum indicarim Homiliæ numerum, cur piguit infpicere locum? Nam illic Origenes palam inter= pretatur laudatam Perri fidem, & traditas claves ad fin|gulos pios pertinere. Quod tamen a me nufquam probatum eft. ; Si uni Pontifici totus orbis debet cedere , quod docet Pius y quid opus elt Conciliis particularibus & univerfalibus? ex{tinéto Pontifice, quid tum eft Ecclefia ? Refpondet Pius, nil nifi truncum cadaver, cum junéta fit vivo & immortali capiti Chriffo, Negat cafum quem quidam pofuit , eyenturum ut Pontifex univerfos deduceret ad inferos. Et tamen is qui ponit, fatetur ficri polle, ut Pontifex fit hypocrita, hæreticus, impius, & tyrannus. Sed f id cover 5 inquit, tum Chriftus vel illum e medio tolleret, vel gregi commonfiraret remedia, Quomodo tolleret? Fulmine? Jam olim defierunt miracula. Per ‘Turcam, aut Principes? impium eft. Per {chifinaticos, quod nunc cx parte videmus factum? magis impium. Verum id ne fiat, magna ex parte fitum eft in iplis Pontificibus, quos admonere, juvare eft. Nec mihi tamen probati mam auétoritatem. Quanquam Pontifex Romanus erat qui fcripfit, Cujus vita defpicitar, reſtat ut & ejus dos trina contemnatur. Illud feftivum, quod ut doceat dominii poteftati= que nomina competere in Pontifices, profert illud: Vos me vocatis Magifter er Domine. Et,data eff mihi omnia poteſtas in cælo & in terra. Cur ex Hieronymo citatur in > Decretis relatum, fciant fe effe patres, non dominos? Tandem docet quomodo fit accipienda domini, patris, & magiftri appellatio, fed quod docet, multo ante ile lum docui. Cum dominium voco, tyrannicum intelligo : cum poteftatem, violentam intelligo: cum patrem, totam fiduciam in co collocatam intelligo: cum magiftrum, faftum & arrogantiam intelligo. Hæc fi legiffet Pius, non tot verba incaflum effadiffet. Aliud eft honoris gratia tribuere domini nomen, aliud eft appetere tyrannicam dominationem. Quid autem eft aliud quam tyrannis, poteftas immodice ufürpata, præter illas dotes quibus oportet ornatum effe Pontificem? De nullo Pontifice pronuncio, fed quid de quibufdam to- | tus orbis ac Roma prædicarit, clarius eft quam ut fit referendum. Fateor non efe temere judicandum de Pricfulibus, fed utinam nihil ab eis fiat quod excufari non poffit. An protinus evertit Perri cathedræ auctoritatem , qui deplorat aliquando exiftere Pontifices, qui ſub umbra religionis tyrannidem exercent? Erafmus nulquam dixit, © dinate, Ecclefafticam poteftatem eſſe tyrannidem, fed tales exoriri nonnunguam Rorsanos Pontifices. Quod utinam accidat rarius, Lutherus longe alia prædicat de Pontifice Romano , & infinitis partibus atrociora, fed ca non legit Pius, & commodius fimal ac tutius putat, cum Eraſmo jurgari. Parcar, inquit , zibi fummus Deus Eraſme. Imo parcat {ummus Deus Pontificibus, qui tanto fcandalo {unt interdum Ecclefize Chrifi. _ Nihil indignor urbi, nec ibi quicquam venatus fum; imo illa me complexa eft humanius quam pro meritis meis,
