OCR
II19 DESIDERII ReESPONSIO 1120 nihil omnino præfti Culicem me dixi, non ex mea perfona, fed ex aliorum fententia, qui cum alias mhil mihi tribuere foleant , nec ingenii, nec eruditionis, nec judicii, quoties onerandus fum invidia , mirum quantus fubito fiam elcphantus. "Pu me potius nunc clephantum facis, nunc culicem. Ubi vero mihi cenfuram aryogo univerfi orbis? An quod Moria tangit mores hominum, fed tam civiliter, ut quifque {aa vitia zitra dolorem legere queat? Ita tibi quidem graviter dicuntur & ex arte, fed abfque caula nec éx vero. Excufas Academias ] poft officio {uo fun&e fint, & mihi dicis: Ti behiz» oppugnandam nullas adbuo admovifti d cum fir falfiflimum , tamen toto hoe capite mira profequeris vehementia, perinde quali fit in contefo. Ita videlicet confirevit Cicero. Quanquam tuus ille Diplomatophorùs, cum mifcerem cum illo e uium, dicenti quofdam indignari, quod nihil # {criberem; refpondit, quid necefle eft te in um fcribere? Et hoc tamen eft totius accufationis tuæ caput. Porro quanquam id temporis fperabam ketiorem exitum, non enim fum vates, tamen fi quis probus bonis yerbis hoc mecum egiffet, non detre&taſfem ofticitm meum. Hujus orationis hc eft fumma. Si non probaris Erafmum elle virum, qui doétrina, facundia, ingenio, judicio, auctorirate plus valeat quam lia, oifi docueris Lutherum minimo negotio poffe conteri, nihil hærer in me criminis, quod non fit cum cæteris commune, & tamen uni mihi intenditur. Ut autem ipfe quoque meum finiam Epilogum. Accufor quod non feripferim in Lutherum. Seripfi cum primis. At non edidifti articulos. Non cnim eram Aca cademia Parifienfis, auctoritate prima, Tum fi filentium crimen, vides quot Academias una Tres enim duntaxat in illum feripfeque omnes herent in crimine. Non aggreflus es hominern volumine. Reclamat Diatriba jam | pridem edita, nec id femel. At non fatis atrociter, Id Degat Luherus, qui nulli refpondit acerbius quam mihi, Verum hic obticuifti. Imo refpondi duobus voluminibus, in quibus nec audaciam » nec feveritatem de-| fideres. Verum ante te feripfit Prieras. Fateor. Sed ita! ut caufam Indalgentiarum fecerit deteriorem. Scripfit Cardinalis Cajeranus. Subtilius quidem ille, fed quod ad caufe fücceflum attinet, nihilo felicius. Ante cenfaras Academiarum, ante Pontificis fulmen, ante Cæfaris! editum, me privatum in illum ftringere calamum fuif- | fet extremæ temeritatis, poft hæc fcribere fapervaca-| neum erat, Nec enim probabile crat illum uni mihi| ceffurum, qui tot auctoritatibus non folum non caste | verum ctiam ad audenda majora animatus eft. Hic fi dicis, me plus fuiffe valiturum, quam Academiarum cenfuras, quam diploma Pontificis , quam Theologorum libros, quam edi&um Cafaris, ignofce rufticitati mez, nec iftud credet quifquam, nec arbitror teipfum quod affirmas credere. Poftremo docet exitus iple, quantum fuerim profe&turus. Lege Lutheri fervum arbitrium,ac meos Hypcrafpiftas, & intelliges verum effe quod dico. Tantum ad infimulationem tuam in tranfcurfu, Nunc multe fuñt caufæ > guas litteris commit riter favemus. Hæc eft cenim horum temporum infeliCitas, ur periculofius fit hominum commodis adverfari quam gloria Fefe Chrifi. Nec dubito quin & tua prudentia divinet quid filentio loquar. Si quem cuneum vidiflem, femotis privatis affeGibus, fincera pietate procurantium Chriffi negotium, co, mihi crede „per flumina, per lamas, per faxa, per ignes accurrifem & hodie accurrerem, yel moriturus apud illos. Qui fpiritualibus oculis contempiantur decorem domus Dei, mox cofdem defle&unt ad ca quibus nune aftimatur Eccle-| fæ dignitas, non poffunt non fufpirare ex intimis prac-| s. Sed defino. Pofteaquam videris tibi fatis decla-| » voluntatem feribendi in Lutherum mihi defuiffe ,' € niteris ex arte Rhetorum, mihi facultatem non! Quod fi facis ut me accuſes quod non {cripferim, jam’ ie ripfi; fin ut inftruas ad feribendum, jam ferum eft, non ob id tantum quia jam factum eft ad quod arma miniftras, verum etiam quia res jam dudum exiit hominum poteftatem , nec libellis agitur negotium, fedarmis, Quod fi ceſſant leges inter arma, multo magis dif[putatorii libelli. Nihil fupereft, nifi ut agnofcamus maje Dei nos provocantis ad poenitentiam > & omnes quicunque fumus, omnes enim egemus gloria Dei, ad jilhus mifericordiam confugiamus. Sin utomnes Heereti[corum phalangesuno confliétu profliges & Internccione deleas, vehementer optarim hane tui libelli partem; aut itam folidisargumentis inftructam effe, ut impiis omni[busos opprimat, aut tam felicem, Ut omnes ad re&tioB Ira confilia revocet. Id tamen facilius effeciffes, fi ho{tilem aciem, aut certe ducem nominatim appellafles potitis quam me. Czererum quoniam nibil hic eft, quod in meis lucubrationibus invenitur, non eft quod refpondeam; nifi quod carptim quædam attingam , que tibi huic difputationi vifum eft infpergere , quo confilio, non fatis perfpicio. In Diatriba reprehendis, quod : in principio ac fine ſim æquo modeftior. Non ita vifum Luthero, declarat volumen quo mihi refpondit. Sed fucrim, certe in Hyperafpiftis oc non potes repre\hendere, nec tamen probas , fed editos diflimulas. Niibas in Lutherum , adauxeris potins hominum de te {ufpicionem poffeaguam declarafti Diatriba quid potueris fi voluifes. Quorfum attinebat, ut homo, quemadmodum {cribis, occupatiflimus hic fruftra tantum funderes verboram ? Quod {cribis ab omnibus optari, flagitari, requiri , jam dudum a me preftitum eft duobus voluminibus. Id faétum diffimulas, ne non eflet locus illis, quee multa Ciceroniana phrafi declamare pergis. Obiter notas quod nec vita fun&is parcam; quo minus de illorum monumentis judicem. Id fi mihi cum omnibus Scriptoribus commune eft, prefertim cum tuo Ariffotele, quem optimo jure facis plurimi, D|cur uni mihi impingitur? Nec Apoffoli, inquis’, nec Auguitinus ullar prebnerunt occafionem. Hoc patiar obtinere te, fi docueris Angufiinsm nihil fuffiagati Lythero in queeftione liberi arbitri, ut de cætcris fileam. Sed non dat occafionem , cujus bene dista rapiuntur in occaficnem, cur eso preeftitiffe dicar, in cujus libris nihil tale poteft oftendi? De difciplinis humanis fic agere videris, quafi meum dogma fit, purum Rhetorem aut Grammaticam poffe melius de fidei queeftionibusdifputare, quam gravioribus difciplinis inftrutum, cuma me nihil iftiufmodi proditum fit. Extra controverfiam cft Linguarum peritiam Theologo neceflariam an humana Philofophia fit neceflaria, thema videtur utcunque difputabile. De Sacris Libris vulgo communicandis jam pridem fàtis aperui meam fententiam, ne crambe toties recoéta naufeam moveat Lectori, Quod negas margaritas porcis fpargendas,& fanétum dandum canibus, male fentis de populo Chriftiano, fi dignum judicas qui porcis & canibus conferatur. Certe Chriflus promifcue fimplicibus & idiotis fua myfteria dignatus eft aperite, & nuper audiri ccepium eft , plebem a Sacrorum Voluminum leétione prorfus fubmovendam. VeTeor ne quibus videatuv iv/qua- partitio , quod [talis tuts vindicas fapientiam cum cloquentia conjunctam , noftratibus nihil relinguens præter inanem cloquentam, qui, ut inguis, ftudium cloguentiæ ftudio fapiente praferunt. Arqui nufguam plures funt quam apud Talos qui tota vita nihil aliud agunt , quam ut linguam expoliant, Apud noftrates magis viget Philofophiæ ftudium quam apud vos, magis ctiam T'heologia, qua apud vos pene tota ad paucos Monachos relegata eft. Hæreticos appellas cos > qui Papam contemptus gratia vocant Romanum Epifcopum, an hoc titulo fim ufus alicubi non fatis memini. Certe fi feci, non teci contumeliæ caufa. Veteres orthodoxi honoris gratia {olent hunc tribuere titulum > & ipli Pontifices hoc titulo fe defignabant. Non eft autem , ceris offenfam ornatiffime Princeps , cur depre» quod me docere vifus es, Utinam tibi Vas