UM ingenti candor deceat illuftri genere prognatos, é eximia felicitas neftiat invidere
cuiquam, tum autem abus, qui te domeftica confuetudime penrtus cognitum habent,
præediceiur infignis ae, nature tue benignitas, qua complecti foles etiam parum
dignos tuo favore: demiror , quis genius inftiget animum tuum in Eraſmum. Queſo,
ui equo animo feras libertatem noltram. Fieri poteft ut error fit in nomine, neque me
fugit, quam non fit tutum rumoribus hujufinodi credere. Quare te rogo, ut fi quid
oft hujufmodi exiftimes hac non tibi feribi. Complures, qui iftinc bue vemunt, confen¬
tientibus vocibus narrant, Romæ quemdam efe Principem Carpenfem doltum, magneque apud pur¬
puratos Patres auétoritatis, qui paſſun ac palam deprædicet , Eraſmum nec eſſe Philoſophum , nec Theo¬
logum, nec ullius ſolide doctrine. Idem ad me perſcrivitur Epiftolis multorum aque confentientibus. At¬
gue hactenus nibil commoveor , fi quis ea de me prædicet , que ipfe tum dicis, tum fcriptis ingenue pro¬
ftor, nullis magis indignans, quam his, qui me falfis e~ invidiofis laudibus onerant. Si me vendita¬
rem pro magno Theologo, aut Philofopho, merito mihi detrabat aliquis leonis exuvium. Nunc cun nihil
magni de me pollicens, praftem id quod poſſi, nulli me preferens, meque cujufquam officiens gloria ,
miror fi quifquam bene natus , ex infigni doctrina prediius , breviter, adeo. felix > “t contemnere poffit
citius quam odife vulgares iftos dottrine fimios, dignetur obtrectare Erafmo, qui tue Jiniles fémper ve¬
merari confuevit & adorare: qui nec invidere novit equalibus, qui inferiores gaudet quantum poteft cve¬
here. In argumentis , que mihi fuftepi, arbitror me non omnino infeliciter verfaium ofe, preferim f
cogites me barbarum ea Joripfife barbarrs. Nihil adhuc tračtavi, quod Theologum requireret multa Phi
lofophia nftruttum , praterquam Liberum Arbitrium, quod a multis impofitum , egre fuftepium , quar
poui, Stmplicifime trattavi, mec tamen impie, n aller, fi parum erudite. Proinde quis 000, fru¬
Cus, fi vir tantus perfuaferis Erafmum offe rudem heroicarum diſciplinarum ? Sunt hujus clafis guam
plurimi , qui tamen fe jattant Dottores. His magis convenitbat detrahere perſonam, qui paſſim in Scho:
lis docent adoleſcentes nihil ſcire , & perſuadent nihil neſcire. Jam facile fero ſi quifque pro fuo arbitratu
de mgenio litieriſque meis , aut eloguentia judicet. Magis me commovent illæ voces, quas andio fubinde
repeti ab eodem Principe in convivis Cardinalium, in conciliabulis eruditorum , quicquid eft hujus tu¬
multus, ex Erafino natum elle. Hoc cum fit vansfimum, quid dici potuerat holtilius ab eo cujus utrum¬
que parentem veneno ſuſtuliſſem ? > i l ne :
Cum prodire cæpiffét Lutheranx tragedia prowmium, eique fere totus orbis app auderet, ego primus
omnium dehortatus [um amicos, ne fe illi negotio admifterent, cujus exitum augurarer fore cruentum.
Et guomam quidam. jactabant me cum Luthero ſentire, videlicet quo plures ad fuam allicerent factionem ,
zo A profeſſus fum mihi nibil effe rei cum Luthero, nec unquam fore j fum Lutherum ad¬
monui, rem Evangelicam ita tractaret, ne quid ambitioni, ne quid odio datum videretur, cavereique
ne res in [editionem exiret. Frobenium minis etiam coërcw , ne quid excuderet Lutheranum. Abftinuit
ille, non abfque fuo luculento damno, meo potins obtemperans animo, quam fuo commodo ferviens. Quot¬
guot apud Germanos & Elvetios want bonas litteras , initio erant Luthero addittifſimi. Hos omnes
ex juratis amicis miki feci hoftes acerrsmos, paucis exceptis. Cumque hinc Theologi quidam odio bonarum
litterarum nullum non moverent lapidem, quo me in factionem (ut ipfi putabant ) jam jam damnandane
protruderent, hinc Lutherani blanditüs , technis, denique minis é~ conviciis idem hoc agerent, licet con~