OCR
ee 1093 ADVERSUS MONACHOS QUOSDAM HISPANOS. 10904 modeftidime de laudibus meis prefati funt: at protinus A\ Monachis. Prodeat ex omnibus quifquam, five Dominia Monachis impotens tumultus exorluselt,utnec Archie-| |canus, five Francifcanus, five quocunque titulo, quopifcopi auctoritate fedari potuerit : fic enim decreye- cunque cultu, cui me prabucrim minus amicum eo rant vincere, cum intelligerent fe caufa multo inferio- quod Monachus ellet, nifi forte omnes ducunt pro hores. Atque cum quidem conventum peftis diremit, in| | ftibus qui tales calumnias non poflunt æquo animo perpe‘quo fic rem gefferunt Monachi, ut Preefal a renovan-| (ti. Favores emerendi funt benefactis, non extorquendi da Synodo E n a ſe majo- malefactis. Si viveret Dominicus aut Franciſcus, non ad rem cirorum fylvam co legiffe, fed audierunt, ex #-| |alium haec deferrem quam ad illos, cum hos patres jaguibus leonem. Jam, opinor, ad illos delatus erat Bedde étitent, a quorum moïibus quam maxime degenerant. liber, quem in me pridem evomuit, quo ducentis an-| | Quod de pluribus, non de omnibus diétum velim. Orenis nihil exiit ftultius, malitiofius, indoctius , denique | mus Dominum, ut iftis craffis ventribus indat mentem Bedda dignius. Et poft hæc queruntur me parum æquum | aliquanto faniorem. Vale Ledtor. vw n = © © SaR UM ingenti candor deceat illuftri genere prognatos, é eximia felicitas neftiat invidere cuiquam, tum autem abus, qui te domeftica confuetudime penrtus cognitum habent, præediceiur infignis ae, nature tue benignitas, qua complecti foles etiam parum dignos tuo favore: demiror , quis genius inftiget animum tuum in Eraſmum. Queſo, ui equo animo feras libertatem noltram. Fieri poteft ut error fit in nomine, neque me fugit, quam non fit tutum rumoribus hujufinodi credere. Quare te rogo, ut fi quid oft hujufmodi exiftimes hac non tibi feribi. Complures, qui iftinc bue vemunt, confentientibus vocibus narrant, Romæ quemdam efe Principem Carpenfem doltum, magneque apud purpuratos Patres auétoritatis, qui paſſun ac palam deprædicet , Eraſmum nec eſſe Philoſophum , nec Theologum, nec ullius ſolide doctrine. Idem ad me perſcrivitur Epiftolis multorum aque confentientibus. Atgue hactenus nibil commoveor , fi quis ea de me prædicet , que ipfe tum dicis, tum fcriptis ingenue proftor, nullis magis indignans, quam his, qui me falfis e~ invidiofis laudibus onerant. Si me venditarem pro magno Theologo, aut Philofopho, merito mihi detrabat aliquis leonis exuvium. Nunc cun nihil magni de me pollicens, praftem id quod poſſi, nulli me preferens, meque cujufquam officiens gloria , miror fi quifquam bene natus , ex infigni doctrina prediius , breviter, adeo. felix > “t contemnere poffit citius quam odife vulgares iftos dottrine fimios, dignetur obtrectare Erafmo, qui tue Jiniles fémper vemerari confuevit & adorare: qui nec invidere novit equalibus, qui inferiores gaudet quantum poteft cvehere. In argumentis , que mihi fuftepi, arbitror me non omnino infeliciter verfaium ofe, preferim f cogites me barbarum ea Joripfife barbarrs. Nihil adhuc tračtavi, quod Theologum requireret multa Phi lofophia nftruttum , praterquam Liberum Arbitrium, quod a multis impofitum , egre fuftepium , quar poui, Stmplicifime trattavi, mec tamen impie, n aller, fi parum erudite. Proinde quis 000, fruCus, fi vir tantus perfuaferis Erafmum offe rudem heroicarum diſciplinarum ? Sunt hujus clafis guam plurimi , qui tamen fe jattant Dottores. His magis convenitbat detrahere perſonam, qui paſſim in Scho: lis docent adoleſcentes nihil ſcire , & perſuadent nihil neſcire. Jam facile fero ſi quifque pro fuo arbitratu de mgenio litieriſque meis , aut eloguentia judicet. Magis me commovent illæ voces, quas andio fubinde repeti ab eodem Principe in convivis Cardinalium, in conciliabulis eruditorum , quicquid eft hujus tumultus, ex Erafino natum elle. Hoc cum fit vansfimum, quid dici potuerat holtilius ab eo cujus utrumque parentem veneno ſuſtuliſſem ? > i l ne : Cum prodire cæpiffét Lutheranx tragedia prowmium, eique fere totus orbis app auderet, ego primus omnium dehortatus [um amicos, ne fe illi negotio admifterent, cujus exitum augurarer fore cruentum. Et guomam quidam. jactabant me cum Luthero ſentire, videlicet quo plures ad fuam allicerent factionem , zo A profeſſus fum mihi nibil effe rei cum Luthero, nec unquam fore j fum Lutherum admonui, rem Evangelicam ita tractaret, ne quid ambitioni, ne quid odio datum videretur, cavereique ne res in [editionem exiret. Frobenium minis etiam coërcw , ne quid excuderet Lutheranum. Abftinuit ille, non abfque fuo luculento damno, meo potins obtemperans animo, quam fuo commodo ferviens. Quotguot apud Germanos & Elvetios want bonas litteras , initio erant Luthero addittifſimi. Hos omnes ex juratis amicis miki feci hoftes acerrsmos, paucis exceptis. Cumque hinc Theologi quidam odio bonarum litterarum nullum non moverent lapidem, quo me in factionem (ut ipfi putabant ) jam jam damnandane protruderent, hinc Lutherani blanditüs , technis, denique minis é~ conviciis idem hoc agerent, licet con~ focietate difcederem. Bunc animum non omnimo contemneres , fi noffes tot regioniun ee ANIMOS y fi Principum confilia, fi feires quos tumultus excitare potuifem af me ducem hujus 2 vo viffem profleri , fed ego malui me nudum é~ inermem utriufque partis jaculis a seo u ie porrigere digi‘tum faction, quam non agnofcit Ecclefia Romana. Sed occafionem ut herus a K ibris meis: idfortiter negat ipfe Lutherus, qui eadem de me prædicat & foribit que pl e oe poe nihil me feire “Theologie 5 quod nufquam cum illius dogmatibus confentiam: fed fingamus aliquid hauflum firmat dogmata? Certe cum dla mea