OCR Output

1073 ADVERSUS MONACHOS

enim Spiritus Sanctus moderatus eft intelleG:um ac me¬
moriam Evangeliftarum, ut oblivio quoque cederet in
bonum noftrum 5 dum alius alio loco memorat quam
geltum eft, alius aliter effert fententiam. Jam fingant
me fenliffe quod fentire videtur Augaftinus, cur ego
dicar elevare Evangeliorum auétoritatem, cum hac
dicit vir tantus ,, propugnans Evangeliorum audtorita¬
tem ? Nunc teftor me abhorrere ab ulla oblivione tri¬
buenda Apoftolis, fed inter multas rationes elabendi e
queeftionis difficultate & hanc commemoro, meam in¬
fuper adjungens aliorum commentis, tantum abeft ut
velim Evangeliftas humano tantum fenfu {cripfiffe. Ubi
memoriam & oblivionem gubernat Spiritus Sanctus,
ibi tam eft utilis oblivio quam memoria: fi tamen hæc
oblivio dicenda eft , quoties dicenti venit in mentem
quod poft recordans narrat.
objeto Et Agtor.1. @ in Refp. ad Stunicam, Apoffoli fuam ,
4849: jnguit 5 Gracitatem e vulgi colloquio didicerant. Et ibidem
x. fic ait: Homines erant, fcilicet Apofloli, quedars
ignorabant , sn nonnullis errabant , & hac co loco Eral
mus dice , quo de ſcriptis & Apoſtolorum pradicatione!
agit.
rpm- Ad hanc calumniam plus decies refpondi Beddis,
fio48. Stunicis , Leis &c. rurfus in Azzotatsonibus, ut mirer
iftos heec ita referre ,, quafi nihil omnino fit refponfum.|
Si Apoftoli didicerunt Syriace verfantes inter Syros,
quare non potuerunt difcere Græce verfantes inter cos)
qui Grece loquebantur, aut etiam Latine: nam Sprie)
bona pars tum Græce loquebatur: & quoniam parebat)
imperio Romano, videmus ab Evangeliftis multas vo¬
ces Latinas Græcis admixtas.

An non verum eſt Apoſtolos homines fuiſſe? opinor.
An nihil nefciebant? non arbitror. Imo plurima nefcie¬
bant. An non errabant in nonnullis? Cur igitur in fa¬
ciem reprehenditur a Panlo Petrus? Quomodo diffi¬
dium fuit inter Paulum & Barnabam? Quod autem ad¬
dunt me loqui de prædicatione Apoftolorum, agant
cum Axguftino, qui hoc defendit, a me nufquam affeve-|
ratur., Imo potius diverfum fentio , defendoque dun- |
taxar quod attinet ad veritatem dogmatum. Proinde p
manifefte fallum eft me hîc loqui de fcriptis & præ¬
dicatione Apoſtolorum. De prædicatione Auguſtini fen-,
tentia eft, non mea: de fcriptis ego loguor alicubi „fed
quomodo de feriptis 2 An quod male feripferint Apo-,
ftoli ?Nufquam fic infanio. Sed an alicubiprærer Græ=|
ci fermonis confuetudinem admifceant locutionem He-}
braicam, velut illic addiderunt pronomen eum. Pec- )
carunt igitur in fcriptis Apoftoli? Peccarunt inverdum ,|
at non adverfum praecepta Dei, fed adverfus leges Gram- |
maticorum. Quanquam ne de hoc A OE los
quuntur mea verba, que recitant. Sed quid DIR |
Non protinus tribuendum effe miraculo quicqui erat)
in Apoftolis: homines erant, quædam ignorabant, in E
nonnullis errabant: nos fin

e miraculo concoguimus, |
ignari vie percontamur, © longinquo Doni se
mus efle-Petrum, qui elt Joannes. Eadem poterant effe
in Apoftolis nulla fidei jactura. Hoc fentiebant mea
verba. Deinde progrediens ad id quod durius eft a
paratim adjicio , eran pofi acceptum ed Se 72

&c. opinionem Auguſtini referens, quam wus n So
mihi non probari. Dicent: Si non probas, Cur 1 È erst

Quoniam cum his difputo, quibus ca probatur. r ugu¬

finus in doctrina ac prædicatione Apoſtolorum i an
errorem, non folum folæcifmi aut barbarifmi, fed fen-)
tentiz ; quod ego non recip!

o: in feriptis nullam ad-|p
mittit falfitatem, in guo mecum facit. Cærerumin ho
rum fcriptis exftare quæ non congruunt ‘Gi AR
pracceptionibus,& corum confuctudinisqui po itius ræ¬
ce loquuti funt, negari non poteft. Verum an hanc
fermonis facultatem humano more ex hominum con¬
vi&u didicerint, an ex afflatu Spiritus, Le Mi¬
hividentur, quoniam vulgaris eft 2 Si sug co omg
didiciffe, fortafle priufquam ad prædicandum a e
rant. Nec tamen hoc aflevero, fed ita claudo Annota¬
tionem: Mihi tamen non ef animans, neque pro hac, ne¬
que pro lla alia digladiars y ft div

Refpon¬
(049:

erſum fontit Ecclefia.

QUOSDAM HISPANOS. 1074
Apoftolorum prædicatio, de que
loquitur Auguftinus , Apoſtolorum canonica ſcripta»
que: carent falfitate , etiamfi non careant folcecifmis ,
\barbarifmis, hyperbatis, acyrologiis, aliifque fermonis
lincommodis; rurfum Apoftolorum cafus, di&a, fatta»
feriptave, qua ad fidei negotium non pertinent, vide
quam malitiofo artificio haec confuſa funt, calumniæ
teflellis undique coagmentatis. An hoc fit fanétæ inqui¬
fitionis, alii viderint. Ego vitium fermonis nihilo ma¬
gis arbitror officere Apoftolorum auétoritati, quam fi
vefte lacera craffave prædicarent Evangelium. Sed re¬
legatur hic mea Annotatio, prafertim Editionis quar¬
ue. Nulla dari poteft melior refponfio, quaeque magis
ob oculos ponat impudentiam hujus calumniæ. p%

Er Rom. vrxr. impie fic colligit contra Paulum: Pe- ece
rum jam non congruunt ca qua (equantar nifi fateri velia
mus, Paulum vel oblivione, vel imperitia, vel neglects
Graci fermonis non reddidife reliquam partem. Hæc ille.

Et ad iden facit quod de Vito exponit 2. Cov. 11. & cap, Objebtie
X. in margine fic ait: Paulus Graece parum peritus. D

Cum hic non agatur de fententia , {ed tantum de re/pon¬
ftruétara verborum Grammatica , quam iſti ſomniant ( 5e.
\impietatem? Si impium eft aliquid defiderare in fermo¬
ne Apoftolorum, frequenter impius eft Hieronymus,
ac Veteres omnes. Imo bæc vitia fermonis Apoftolici
faciunt ad gloriam Evangelii, non in perfuaforiis hu¬
mane fapientie verbis pradicati, ne evacuaretur crux
Chrifli. Et tamen quoniam loquor disjunétive, libe¬
rum eſt ex tribus eligere quod videtur commodifii¬
mum. Nec hoc iplum tamen affirmo, fed ita loquor :
nifi fateri velimus. An Paulus impietatis reus perage¬
tur, fi neglexit cultum Græci fermonis? Quod fi ille
pie neglexit ornamenta verborum, quomodo dicitur
impius qui hoc illi tribuit , cujus nomine laudatur ?

Non igitur impie colligit Eraſmus, ſed calumniofe col¬
ligunt iph. Belle mecum agitur, qui talibus næniis avo=
cor a feriis rebus.

Quid? etiamne hoc mihi præftandum, quod aliquis R3407¬
adjecit in margine? Quanquam tota hæc caufa cum $
Hieronymo delitiganda eft, qui hoc tot locis affirmat,
Spiritus non ademit Apoftolis omnem imperitiam, fed
tantum impartiit, quantum fatis erat ad Evangelii ne¬
gotium. Magna Græci fermonis peritia magis offeciffet
Evangelio. Quid autem illic expono? Narro quofdam
Interpretes fenfilfe, Titum ideo defideratum a Paulo,
quod eflet cjus Lingua peritior. Hoc effe verum decla¬
rat & Thomas Aquinas & ipfe omnino Theophylattus. Ego
commentum hoc ne verbulo quidem probo, fed indico
rejectum a Thoma.

Et ad Romanos xv. abi beatus Paulus fatti fui aivinam objectis
rationem reddit, ne(cio cut ambitions Erafmus id attribuit : 52:
Paulus, inguit, fastta quadam ambitione abjtinuit ab his
locis, in quibus reliqui Apoftols pradicaverant , ut spe
eſſet pater e~ anctor fya gentis: & in margine fcripium fic
exffat: Ambitio Paul. Hæc ibi. i

Grecis diroriula fonat ambitionem, hoc elt, hono- Repone
ris cupiditatem , quæ frequenter accipitur in vitium, f? s2
at non femper , durius tamen fonat vox Latina quam
Græca: nam ipfe Paulus hoc loco ulurpavit Græcam
vocem quacriusuzior , cujus explicans emphafim fubji¬
cio hac verba : Ef autem quaoriueisdai velut ambitiofe
conari quippiam. Tia Paulus fanta quadam ambitione
abpiinuit ab his locis & cætera. Cum ajo velut ambitione,
nonne fatis declaro me abuti voce? Rurfus cum ajo
quadam, nonne declaro catachrefin eſſe? Er cum addo
ſanta , nonne prorſus excludo vitioſam ambirionem?

An non eft fanéta ira, irafci yitiis? An non eft fanéta
avaritia, nunquam fatiari difcendo quæ fcire oportet ?
An non eft fanéta vindiéta, benefaciendo conterere
Diabolum hoftem? An non eft fancta fuperbia, homi¬
nem Chrifle deditum fpernere honores mundi? Annon
eft fanéta ambitio, bonis operibus agere baptifmatis
candidatum , quod de 4247170 legimus? An non eft
fanéta crudelitas, parvulos etiamnum affeétus malos al¬
lidere ad petram? An non hujulmodi catachrefes écre¬
periuntur & laudantur in libris Orthodoxorum ?
Quorfum igitur attinebat dicere, mefcio cui ambition: ,

Tom. IX. Yyy cum,