Skip to main content
mobile

Nainuwa

  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit
LoginRegister
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Preview
edr_000080/0000

MB_026_C_010

  • Preview
  • PDF
  • Show Metadata
  • Show Permalink
Total Pages
633
Collection
Erasmo da Rotterdam
edr_000080/0521
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Page 522 [522]
  • Preview
  • Show Permalink
  • JPG
  • TIFF
  • Prev
  • Next
edr_000080/0521

OCR

1039 DESIDERI meam ad Lei taxationem, LxxI. & rurfus xcir. dilucide peripiciet hac effe calumniofe detorta. Non illic appello Patrem principium fui , fed ajo a quibufdam fic; vocari aut poffedici, fermone quidem improprio, fed! fenfu pio. Sentiunt enim, qui fic loquuntur , Patrem a nullo efe, co quod folus fit principium fne principio, velut apud Latanrium dicitur avroguils & œvroyes, ex fe fatus acnatus. Ibidemrefero verba Augufli7i, qui dicit Patrem elfe principium totins Deitatis: non quod Pater fit principium effentia divine , fed quod fit origo duarum Perfonarum. Hic enim profero velut exemplum fermonis improprii, quod nemo de natura divina poffit proprie loqui. Neque enim multo magis proprie dicitur Pater priacipium totins Deitatis , quam principium fui, {ed hac balbutie utcunque explicant homines quod fentiunt. Etenim fi eflet principium totius Deitatis, eſſet & ſuæ Deitatis & fui principium. Qui putat hee a me callide dici, {crutetur omnes HD Kes meos, an alicubi ſub mea perſona fic loquar, Pater eff principinm fui, aut Pater eft a feipfo , quomodo Veteres quidam loquuti funt. Et fi hoc deprehenderetur, cum tot locis explanarim meam fententiam , nemo poflet aliud calumniari, quam me verbis non propriis ufum : atqui nulla verba hominum propria funt rebus divinis. Quoties hanc veniam orant Athanaſius, Hilarius , & APOLOGIA Ra CHRISTI DIVINITATEM, Diente TATEM; ÈT GLORIAM, CAPR U TEI Rafmus in Libello de modo orandi Deum afèrit in Li verbis: Quam anxia fuerit majoribus religio ſuſcipiendi quod auéloritate manifeſta facra Scriptura traditum non effet y praefertim in his que fuperant humanum intelletum. Eadem religione fuit fanitus Hilarius, qui pofl dinturnum filentinm xu. Libris inflantiffime contendit, ut Filium doceat efe verum Deum, cum folus Pater dittus fit in Evangelio verus Dens. Hæc ibi. unde refponderim , & præclare mecum agetur, fi, quo- los, ties hic aut ille calumniator objiciat eadem, cogar denuo refpondere. Tota autem hec de Divinitate Filii quæftio, quam fine caula movit Leus & Stunica, hinc nata eft: in Annotationibus, quas {cripferam in primum Joannis caput, Obiter indicaram Sacræ Scripturæ confuetudinem, que crebro Patrem appellat Deum, Filium non nifi duobus aut tribus locis appelli aperte Deum. Id ante me fuit annotatum a Veteribus. Quod tamen ne quem offenderet , adjeci protinus, licet Dei vocabulum fit tribus Perfonis ex aquo commune. Ea verba, {i quis difidat, exftant in Editione tur de verbis parum propriis, quafi Pater, Filius, Spiritus , generari, nafci, fpirare , perfona bypoftafis, homufion, fint propria verba rebus divinis. Et quafi Theologi Scholaflici,dum tam multadifferunt de natura divina, deque Perfonarum differentiis, femper utantur verbis propriis. Qui non patitur quemquam loqui de rebus divinis, nifi verbis propriis, jubeat omnes tacere. Venio nunc ad participis vocem’, quanquam olim abunde fuper hac re refpondi Zeo , ad Annotationem Lxxr. quod Græci dicunt peréyzw, id eft, cum alio habera, Latini dicunt participem efe, X fateor Gracam vocem effe molliorem. Quanquam particeps a parte dicitur, tamen nec juxta Latinorum confuctudinem femper in partes diftribuitur ca res, cujus plures dicuntur participes , velut omnes dicimur folis participes , cum idem fol totus luceat omnibus. Et unumquodque corporis membrum dicitur particeps- anima, cum ea fit forma fimplex & individua, in fingulis membris tota. Quid igitur eft quod offendatur|. aliquis, fi quis dicat Filism Dea participem nature divine! Quod fi quem offendat hujus vocis novitas, fantus Hilarius libro de Trinitate feptimo non horruit ampertitionis durius vocabulum , ita lequens, Deus Pater impertit perfettam Filio, nec amittit naturam. Nec dubito quin & aliis locis cadem vox inveniatur. Po{tremo primus ipfe deprecatus {fum culpam vocis impropriæ prius quam a quoquam effem notatus. Bis igitur impudenter faciunt, qui reprehendunt qua recta funt, & objiciunt quod deprecatione premunitum eft. Venio ad illud, Nec ideo adimo Filio principii vocabulum, fi in conferendo magis attribuo Patri, quanquam ad id abunde refpondimus Leo ad Annotationem illius xcu. Si Theologi pie docent, perfeétifimam principii rationem effe in Patre, proximam in Filio, tertiam in Spirita Sanéto, quod Pater folus fit fimpliciter principium omnium, Filius ab æterno fuerit principium, licet Patris principium non fit, Spiritus Sanétus ab æterno non fuerit principium, fed effe coeperit, rebus conditis, non video quid in meis verbis poflit offendere, nifi quod vocabylum dixi pro ratione, & magis pro modo perfettiore. Hactenus nihil allatum eft, quod quicquam faciat adverfus facrofanétam Trinitatem, fed hujufmodi calumniæ mirum eft quam pugnent adverfus Chriltianam charitatem, x fierioribus non fuftuli , fed in alium locum commo|diorem eam fententiam rranftuli velut in Epiftole jad Rom. cap. 1. & alios aliquot locos. Nam ubi prius crat, non- perinde: congrucbar. Ergo de re maxime conveniebat cum Stanica, tantum de numero locorum erat controyerfia. Quanquam hic ille non intelligens quid dixiffem , multa congeflit div xpos tmos, ac |vehementer axpordisvue. Siquidem ego loquebar de vocabulo Dei fimpliciter & aperte tributo Patri aut Filio; cum ille miro ftudio collegerit lo: ca, que declarant Filium efe Deum, quæ plitima ¢fic nunquam negavi. Quicquid igitur ifti colligunt ex hac difputatione noftra, nihil facit adverfus Divinitatem Filii , fed adverfus multitudinem locorum, in quibus aperte vocatur Deus ; in quo ut maxime vincat Stazica , nihil aliud evincit , quam me memoria fuiffe lapfum, & locum eſſe qui me tum fugerit. Neque enim fequitur, Filius in paucis locis appellatur Deus in commemoratione Perfonarum, ergo non eft Deus. Sufficiebat vel unicus locus canonicx Scripture ad firmiffimam hujus dogmatis perfuafionem. © È : Exemplo, quid fentiam, faciam magis perfpicuum. In Symbolo nominantur tres Perfonze , & tamen {olus Pater dicitur aperte Dens, Filius appellatur Domi loquitur , 4 Deo Paire, & Domino nofro Jeſu Chriſto, Hanc Scripturæ Sacræ conſuetudinem indicare , non facit pro Hærcticis , fed excludit hærefim. Alioqui qui non noffet hunc Seripturæ morem, ſuſpicari poffet Filium non efle Deum ,, fed Dominum tantum. Præterca qui legit Filium efe fapientiam , fulpicari poflet Patrem non habere fapientiam nifi a Filio: & qui legit Filium efè Dominum , fufpicaretur Spiritum Sanétum non efe Dominum: & qui legit Patrem creatorem cœli & terra, {ufpicari poflet nec Filium [nec Spiritum Sanctum ele creatorem, id ne fierci, monui: id cum factum fit a prifcis Ecclefie Doétoribus non indiligenter, & pietatis laudem hinc tulerint, queenam eft iſta calumniandi perverfitas, hoc in me trahere ad fufpicionem impietatis, quod illis cefit in laudem pietatis ? Nune operapretium eft videre quam non fimplici animo traétant locum, quem proferunt ad calumniam, Nam illic, ut ante docui, profiteor Filium & Spiritum Sanétum æquales efle Patri, nec illic agitur deunitate cffentia divina, fed de religione Veterum in tratandis rebus divinis, de qua fuperius dictum eft nobis, Et haud {cio an hic quoque purent religionem dicipie\tatem, cum religionem dixerim cfe ss cum orto

Structural

Custom

Image Metadata

Image width
1933 px
Image height
3395 px
Image resolution
300 px/inch
Original File Size
1.87 MB
Permalink to jpg
edr_000080/0521.jpg
Permalink to ocr
edr_000080/0521.ocr

Nainuwa

LoginRegister

User login

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
I forgot my password
  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit