49
tinere, an Paulus hic intellexerit ex frupalitati &
fobrietati contrarium , an infalebritatem Medicorum
curam, quam unde Nils caput ſuum proferat. Rur¬
fum in Epiftola ad Tiram, W xnevypolh 0 emiseviny eyo,
quod tu vertis cai creditus y five commifus fam ego:
non folum monitus non corrigis tam pudendum cr¬
rorem, verum ctam conduplicas in poſteriore Edi¬
tione, teſtans te reliquiſſe veterem tranſlationem, &
addens idem pollere, gue credita off mili, & cuz cre¬
dias fam ego. Hîc appello, mi Faber, conicientiam
tuam, cum ifta feriberes, non cogitabas quo rifu le¬
éturi eflent cruditi® An idem pollet Græcis, è émi¬
sevbyy & & emvsevoyy, Atqui ipfe legis , Ô émiseubyy.
Quanquam etiamfi quis legat ¢ t715e001v oftenderanì
tamen cundem effe fenfum, fed Græcis duntaxat. Ant
nihil refere Latinis, utrum dicas, commiſſes eſt mihi
Petrus , an commiſſus (um Petroe fic enim doces: Quod
tam infignite lapſus efles, ego fomnum obrepentem
vocavi. Caterum quod amice monitus ifta non cor¬
rigis, rogo quo tåndem appellabo nomine ? Jam co¬
dem in loco carmen illud: Grofas afque loquax , ma
la beftia, vifcera piera. Profcéto demiror ubi ram ob¬
ftinate placere. Praterea in Epiftola ad Corinthios
priore, Gapite x11. quid opus erat annotare + so per
Yero 6 Oede dy cunancix, verti pole, & faos quidem
pofeit Dens in Ecclefia? cum palam fic à illic ufurpa¬
tum pro T&S, DON pro 7, qui fermonis typus cum
plus decies fit obvius in Novo Teftamento, non de¬
bebat tibi videri novus.
Hujufmodi permulta cum effent in tuis Commen¬
tariis, & quædam indicaflem, crat tuæ vigilantiæ in
pofteriore Editione cætera ex teipfo perpendere, &
tidendi materiam adimere nafutis. Atque ifta qui in¬
dicat, & indicat amice, putas hoftem, & tali dignum
gratia, qualem mihi in tua difputatione retulifti. At¬
que utinam in totum ab ifta vertendi, annotandique
provincia tempetafles, quae, ut dixi, non erat tui ne¬
goti. Majora poteras s hæc quantumvis humilis cft,
tamen utriufque Lingue pentam. pofcebat. Qua
quidem in re quantum valeas , nihil attinet dicere,
cum fcripta tua palam teftentur. Rurfum in Epifto¬
la ad Philippenfes Capite 1. admones, of pèr €Ë ées¬
Sdac, oi dF €& dydmns, potius vertendum fuifle, qai,
imadyertis, efe articulum præ¬
quam quidam: nec ani I
pofitivum diftribuentem, non oî poftpofitivum acce¬
nullum omnino
dente tono : ut ne dicam interim,
fenfum exfiftere, fi legas, gui. Jam illud ubi perpe¬
tuum eft in examinationibus, quod quicquid Codex
tuus Gracus habuit , Pasto incunétanter adferibis,
Quafi vero non alicubi varient Greci Codices; aut
nufquam depravati fint, cum, in bellifimo, quodam
Exemplari fic compererim {criptum in Epiftola ad
Corinthios 11. deceves Aue Ti Aes D why zowee
a dranovias D as TRS ayles dita rude: è Tonno
7 driyesour roc eventar ng
g nada Tica.
Videlicet compluribus verbis ex marginali (patio, in
medium contextum tranflatis ab, illiteraro ſcriba.
Quod quo perfpicuum fit & his qui Græce nefciunt,
vertam, Orantes, wt gratiam © communicationem mini¬
ſerii in ſanttos acciperemus 105; 1 malis Exemplaribus
fic inventter , & non quemadmodum Jperavimss. Palam
eft hac verba, 1 maltis Exemplaribus fic invenitur , ab
alio quopiam in margine fuifle annotata. Parum igi¬
tur tutum, ftatim fidere Codici tuo, nec protinus
Fo
erat prontintiandum f nifi circumſpedtis omnibus.
Has mi Faber , atque hujufmodi innumera,; fi curaf¬
fes proxima Editione corrigenda , con{uluifles honori
Tuo; atque Interim meo quogue, vel quod amicorum
communia fint omnia, vel quod in fimili negotio tam
infignis error tuus mihi quoque fidem abrogat apud
imperitiores. Nune adeo nihil horum tibi cura fuit
ut videri poffis non ob aliud iftam Editionem accele¬
rafle, nifi ut amicum incefleres. Sic enim omnino
video quofdam interpretaturos. Quidni enim kuc”
torqueant reprehenfionem tuam tam yerbofam &ac¬
curatam, qui laudes etiam meas, quibus me in calce
difputationis ornas, vel potius meum caput demulces,
finiftre interpretantur? En, inquiunt , tribuit vigi¬
lantiam , tribuit eloquentiam, Linguarum peritiam,
fedulitatem erga, litterarum ftudiofos, bonum virum
nufquam audet dicere, hoc eft, induftriam & inge¬
nium modo prædicat, cum præcipua laudum pars fit
vita morefque laudati. Poftremo.non Theologum
me vocas, fed Theologie profeffionis adfertorem.
Quid aliud eft, inquiant, Theologie profeflionem
aflerere, quam arrogare fibi ac vindicare? Atqui ni¬
hil ef quod mihi minus afferam quam Theologiæ
profeffionem , etiamfi pridém ita perpellentibus amicis
quibufdam, nomen dedi ordiniTheologico. Ubi in fcri¬
ptis jacto nomen Theologi? Quis unquam vel in fami¬
liaribus colloquiis audivit me, mihi hoc nomine placen¬
tem? Attuas laudes quam plena, ut ajunt, manu effun¬
do? quam non parce? quam candide? Sed tu fortaffe
metuebas , ne preftare cogeteris quod mihi tribuiffes,
juxta vetus proverbium, éyfia, deg dl dan. Verùm
hic ipfe nihil queror, plus fatis cft quod largiris : tan¬
tum moleftum cft, iltis datam effe anfam, ut hujuf
modi nobis obganniant. De laudibus meis non foleo
gloriari , noftram amicitiam in omnibus litteris, in
omni confabulatione, jactare foleo. Hanc ut appa¬
ret gloriam aliquis mihi invidit, cujus oratio te ad
amicam iftam difceptationem incitavit. En, ingui¬
unt, fruere tuo Fabro , babes amicum, cajus fin¬
ceritatem , cujus modeftiam , cujus fanétimomam ,
nunquam fatis predicaffe tibi videbaris. ‘Tot tuas
Annotationes unica notatione retaliayit, vere, ut ip=
fe inquit, abunde. Sed expoftulationis & querimo¬
niarum jam finis chto. Quod factum cf, his ratio¬
nibus infe@um fieri non poteft. Supereft ut utrique
communi malo, quantum licet, medeamur. Si tibi
| delet quod refponderim? mihi magis dolet quod huc
| fin coactus. Malebam hac operam vel falfis laidi¬
| bus ornando amico impendere, quam veris rationi¬
bus refellendo: & me dantaxat purgavi, non fum in¬
fe&tatus tua: qua quidem in re, mi Faber, nolim te
| quid poffim experim. Si pofthac fenfero te talem
qualem. femper tum habui, tum prædicavi, cafum
hunc unum vel fatis, vel Eridi, vel Ara Homerica,
vel alii cuilibet Deorum aut hominum imputabo: fin
pergis inceflere amicum non amice , cogar & ipfe
meam de te mutare fententiam. ‘Sed bona verba
potius. Confido te facturum , quod & ipfe opto ma¬
xime: & magis ex re utriufque: denique Chrifto lon¬
ge gratius futurum eft. -In haac partem habebis me
per omnia facilem ac faventem, in altera qualis fim
futurus nefcio. Bene vale , Faber eruditifime , &;s
{i pateris, ctiam amiciflime. Levanio 5. Augufti,
Anno 1517.