Page 45 [45]
OCR
49 tinere, an Paulus hic intellexerit ex frupalitati & fobrietati contrarium , an infalebritatem Medicorum curam, quam unde Nils caput ſuum proferat. Rurfum in Epiftola ad Tiram, W xnevypolh 0 emiseviny eyo, quod tu vertis cai creditus y five commifus fam ego: non folum monitus non corrigis tam pudendum crrorem, verum ctam conduplicas in poſteriore Editione, teſtans te reliquiſſe veterem tranſlationem, & addens idem pollere, gue credita off mili, & cuz credias fam ego. Hîc appello, mi Faber, conicientiam tuam, cum ifta feriberes, non cogitabas quo rifu leéturi eflent cruditi® An idem pollet Græcis, è émisevbyy & & emvsevoyy, Atqui ipfe legis , Ô émiseubyy. Quanquam etiamfi quis legat ¢ t715e001v oftenderanì tamen cundem effe fenfum, fed Græcis duntaxat. Ant nihil refere Latinis, utrum dicas, commiſſes eſt mihi Petrus , an commiſſus (um Petroe fic enim doces: Quod tam infignite lapſus efles, ego fomnum obrepentem vocavi. Caterum quod amice monitus ifta non corrigis, rogo quo tåndem appellabo nomine ? Jam codem in loco carmen illud: Grofas afque loquax , ma la beftia, vifcera piera. Profcéto demiror ubi ram obftinate placere. Praterea in Epiftola ad Corinthios priore, Gapite x11. quid opus erat annotare + so per Yero 6 Oede dy cunancix, verti pole, & faos quidem pofeit Dens in Ecclefia? cum palam fic à illic ufurpatum pro T&S, DON pro 7, qui fermonis typus cum plus decies fit obvius in Novo Teftamento, non debebat tibi videri novus. Hujufmodi permulta cum effent in tuis Commentariis, & quædam indicaflem, crat tuæ vigilantiæ in pofteriore Editione cætera ex teipfo perpendere, & tidendi materiam adimere nafutis. Atque ifta qui indicat, & indicat amice, putas hoftem, & tali dignum gratia, qualem mihi in tua difputatione retulifti. Atque utinam in totum ab ifta vertendi, annotandique provincia tempetafles, quae, ut dixi, non erat tui negoti. Majora poteras s hæc quantumvis humilis cft, tamen utriufque Lingue pentam. pofcebat. Qua quidem in re quantum valeas , nihil attinet dicere, cum fcripta tua palam teftentur. Rurfum in Epiftola ad Philippenfes Capite 1. admones, of pèr €Ë éesSdac, oi dF €& dydmns, potius vertendum fuifle, qai, imadyertis, efe articulum præquam quidam: nec ani I pofitivum diftribuentem, non oî poftpofitivum accenullum omnino dente tono : ut ne dicam interim, fenfum exfiftere, fi legas, gui. Jam illud ubi perpetuum eft in examinationibus, quod quicquid Codex tuus Gracus habuit , Pasto incunétanter adferibis, Quafi vero non alicubi varient Greci Codices; aut nufquam depravati fint, cum, in bellifimo, quodam Exemplari fic compererim {criptum in Epiftola ad Corinthios 11. deceves Aue Ti Aes D why zowee a dranovias D as TRS ayles dita rude: è Tonno 7 driyesour roc eventar ng g nada Tica. Videlicet compluribus verbis ex marginali (patio, in medium contextum tranflatis ab, illiteraro ſcriba. Quod quo perfpicuum fit & his qui Græce nefciunt, vertam, Orantes, wt gratiam © communicationem miniſerii in ſanttos acciperemus 105; 1 malis Exemplaribus fic inventter , & non quemadmodum Jperavimss. Palam eft hac verba, 1 maltis Exemplaribus fic invenitur , ab alio quopiam in margine fuifle annotata. Parum igitur tutum, ftatim fidere Codici tuo, nec protinus A B D Fo erat prontintiandum f nifi circumſpedtis omnibus. Has mi Faber , atque hujufmodi innumera,; fi curaffes proxima Editione corrigenda , con{uluifles honori Tuo; atque Interim meo quogue, vel quod amicorum communia fint omnia, vel quod in fimili negotio tam infignis error tuus mihi quoque fidem abrogat apud imperitiores. Nune adeo nihil horum tibi cura fuit ut videri poffis non ob aliud iftam Editionem accelerafle, nifi ut amicum incefleres. Sic enim omnino video quofdam interpretaturos. Quidni enim kuc” torqueant reprehenfionem tuam tam yerbofam &accuratam, qui laudes etiam meas, quibus me in calce difputationis ornas, vel potius meum caput demulces, finiftre interpretantur? En, inquiunt , tribuit vigilantiam , tribuit eloquentiam, Linguarum peritiam, fedulitatem erga, litterarum ftudiofos, bonum virum nufquam audet dicere, hoc eft, induftriam & ingenium modo prædicat, cum præcipua laudum pars fit vita morefque laudati. Poftremo.non Theologum me vocas, fed Theologie profeffionis adfertorem. Quid aliud eft, inquiant, Theologie profeflionem aflerere, quam arrogare fibi ac vindicare? Atqui nihil ef quod mihi minus afferam quam Theologiæ profeffionem , etiamfi pridém ita perpellentibus amicis quibufdam, nomen dedi ordiniTheologico. Ubi in fcriptis jacto nomen Theologi? Quis unquam vel in familiaribus colloquiis audivit me, mihi hoc nomine placentem? Attuas laudes quam plena, ut ajunt, manu effundo? quam non parce? quam candide? Sed tu fortaffe metuebas , ne preftare cogeteris quod mihi tribuiffes, juxta vetus proverbium, éyfia, deg dl dan. Verùm hic ipfe nihil queror, plus fatis cft quod largiris : tantum moleftum cft, iltis datam effe anfam, ut hujuf modi nobis obganniant. De laudibus meis non foleo gloriari , noftram amicitiam in omnibus litteris, in omni confabulatione, jactare foleo. Hanc ut apparet gloriam aliquis mihi invidit, cujus oratio te ad amicam iftam difceptationem incitavit. En, inguiunt, fruere tuo Fabro , babes amicum, cajus finceritatem , cujus modeftiam , cujus fanétimomam , nunquam fatis predicaffe tibi videbaris. ‘Tot tuas Annotationes unica notatione retaliayit, vere, ut ip= fe inquit, abunde. Sed expoftulationis & querimoniarum jam finis chto. Quod factum cf, his rationibus infe@um fieri non poteft. Supereft ut utrique communi malo, quantum licet, medeamur. Si tibi | delet quod refponderim? mihi magis dolet quod huc | fin coactus. Malebam hac operam vel falfis laidi| bus ornando amico impendere, quam veris rationibus refellendo: & me dantaxat purgavi, non fum infe&tatus tua: qua quidem in re, mi Faber, nolim te | quid poffim experim. Si pofthac fenfero te talem qualem. femper tum habui, tum prædicavi, cafum hunc unum vel fatis, vel Eridi, vel Ara Homerica, vel alii cuilibet Deorum aut hominum imputabo: fin pergis inceflere amicum non amice , cogar & ipfe meam de te mutare fententiam. ‘Sed bona verba potius. Confido te facturum , quod & ipfe opto maxime: & magis ex re utriufque: denique Chrifto longe gratius futurum eft. -In haac partem habebis me per omnia facilem ac faventem, in altera qualis fim futurus nefcio. Bene vale , Faber eruditifime , &;s {i pateris, ctiam amiciflime. Levanio 5. Augufti, Anno 1517. Tom: IX; AD LE
