Page 43 [43]
OCR
OL eſt in QuæſtionibusVeteris ac Novi Teftamenti, quæft. 73. fi quis requiret; fi cui non vacabit, iplius verba fubfcribam : Quod autem, inquit , adjecit dicens, & tuam iplius animam pertranfibit gladius, ut revelentur mul: torum cordium cogitationes , hoe utique figmficavit, quia etiam Maria , per quam geltum eff myfterinm incarnarionis Salvaioris, in morte Domini dubitaret, ita tamen, ut in refurrettione firmaretar. Nemo fcribit illi dicam, quod Petro Apoſtolorum principi etiam poſt Spiritum Sanum datum , tribuit malitiofam fimulationem , & perverfum onerandi Gentes ftudium. Sic enim feribit enarrans Epiftolam ad Galatas: Petrus autem cum venife fet Antiochiam , objurgaius eff a Paulo, non quia fervabat confuctudinem Fudaorum, in qua natas atque educatus erat , quamquam apud Gentes cam non fervaret: fed obJargatns eft , quia Gentilibus cans volebat imponere. Idem Libro De agone Chriffiano Cap. xxx. factum: hoc Perri fuperſtitiolam fimulationem'appellat, & cæteris illius peccatis difidentiæ , pugnæ &cabnegationis admifcet. Atque adeo paulo poft in codem Capite durius etiam pravam Perro tribuit fimulationem: Hos , inquiens, Ecclefia catholica materno recipit fins, tanguam Petrum poft fletum negationis per galli cantum admonitum, aut tangaam cundem poft pravam fimalationem , Pauli voce corretium. Atgue heec adeo non retractavit, ut poft Hie ronymum ad palinodiam provocarit, qui pravitatem noluerit Petro wibuere, quam ne tum quidem credibile eft in co fuifle , cum Chrifli doétrinam nondum intelligeret. Quicquid enim unquam peccavit Petras, non deftinata malitia peccavit, fed aut affectu fedulo, licet errante, aut fubito terrore, aut humana fragilitate. Quod idem de Paulo fentiendum exiftimo. Nemo Chryjoffomum in jus vocat, quod Virgini Matri tribuerit ejufmodi affeétum, quo matrum yulgus imperiofum in liberos ex illis famam ac laudem captat. Is enim ediflerens Marthe: Caput x11. inter cætera feribit in hunc modum: Quamvis & ex fatto matris nonnihil importunitatis quoque acceffit. Confidera igiZur tam matris quam fratram importunitatem. Nam cum debuiffent intrare, atque cum turbis fimal andire , ant faltem exfpeltare foris fermonis finem, ac demam accedere, ambitione quadam ac oftentatione commoti, foras eum in prefentia omninm evocaverunt: ceteraque gue fequuntur in hanc fententiam. Idem enarrans joannis Euangeliftæ Caput 11. ut clarius ita durius cadem prædicat, hifce verbis de Maria proprie loquens: Oprabar enim ut jam hominum graiiam conciliaret , & ipſa clarior flu gratia efficeretur, © fortaffe aliquo bumano afficiebatur affect. Quemadmodum & fratres ejus cum dixerunt, oftende teiplum mundo, cupidi ejus miraculis fibi fas mana comparare. Ac paulo poft idem agens: Siguidem non adhuc debitam de ipfo opinionem habebant, fed more matrum Maria jure omnia fe filio pracepturam cenfebat, cum tanguam Dominam colere g revereri fas efet. Ha&enus Chry/oftomus. Jam vero quid commemorem id quod eft omnium Veterum commune , foli Chrifto tribuentiuin perperuam immunitatem à peccato originis? Grave crimen, fiquidem hoc tam contumeliofum eft in Virginem Matrem, quam videri volunt Scoridaram familiæ. Neque vero réferimus hec, hoc agentes ut Veterum lapfus vulgo traducamus, fed ut declaremus, quam fit iniquum in recentiorum fcriptis nihil non excurere , detorquere ad calumniam que fimplici pioque dicuntur animo; Hoc hærcfim fapit, hoc male fonat , hoc fcandalo efle poflet, hoc fufpeétum eft, hoc parum reverenter diétum in magiftros noftros. Quin potius ea lex nobis placet inter omnes, quam divus Arge/finss in omnibus {criptis ſuis ratam eſſe vult. Sic cnim loquitur Libro De Trinitate 1. Cap. 111. Proinde quifquis bac legit, ubi pariter certas eft, pergat mecum: ubi pariter hafitat , guarat mecum : ubi errorem ſuum cognofcit , redeat ad me » ubi mam, revocet me: ita ingrediamar fimal caritatis viam , tendentes ad cum de quo diclum off, Quetite faciem ejus 63 placitum , piam atque tutum coram Domino Deo noftro, cum omnibus interim qui ca qua fcribo legunt, © in omnibus ftriptis meis; maximeque in his nbi quaritur trinitas Trinitatis. Quanto confultus hoc; mi Faber , quam mutua reprehenfione 8 noftrum X aliorum perdete ftudium, imo juxta Pazz lam, dum invicem mordemus & mordemur, alium ab alio confici? Equidem arbitror ne Chrifto quidem cfe gratum, fic fuam defendi dignitatem, ut Chris ftianı famam indigne laceremus. Pacis auctor eft, concordia {uorum potiffimum oblećtatur: five quid eft offici, five quid eſt contumeliæ, in fe admiffum ducit quod in fratrem admiferis, E quamlibet Blevi fcintilla difidium nafcitur, at femel natum laz te fpargit incendium, Accurrunt hinc atque hinc, qui favent; qui amant, qui oderunt, qui invident ; hic frigidam, ut ajunt, fuffundit, ille oleum camino adjicit , bellum repente fit, quod erat monomachia, nec finis donec res in rabiem exeat. Fit interim yaétura cariffime pofleffionis, quam ego in amic cis fitam arbitror, Mihi fuccenfent tui, tibi forta& fe norinulli meorum indignantur, Quanto placabie lius erat, communicatis imvicem amicis conduplica= to lucro ditefcere? Si fieri poteft, ut, quemadmo= | dum ait Hieronymus, in Scripturarum campo fine no{tro dolore ludamus , age mutua conflictatione vel doceamus aliquid , vel difcamus. Sin hoftis eft tibi, qui quocunque modo abs te diffenferit: fi talibus faxis petitus, excedo campo, hac lege non congredior , gladiatorum ifta pugna eft , non Theolos gorum. Eft humanus error, eft & Chriſtiana correptio. Ego fic lapfus tuos correxeram, ut gratiam etiam me {perarem initurum. Et apud me fane iniret, qui fic admoneret. Neque vereter ipfum Hieronymam fi viveret, fi fic lapſus fuiſſer, itidem ad= monere : nec dubitarem , quin is boni confulturus effet. Ignofcendus error, fi nimium bene de te fen= fi. Siquidem tu maluifti regerere crimen; quan emendare monitus erratum. Ego tantum adnotaram in voculis aliquot efle lapfum te, nihil ultra exaggerans: tu ubi nihil commiflum eft, impietatis crimen impingis. Sic caritatis officium officio penfas. Divus 4zguftans non dedignatur revocari cuim lapfus eft, tu cum nondum Epifcopus fis, imo necin Theologorum, opinor, fenatum alle&us, turpe putabas, fi pro= xima Editione queedam mutaffes: ac maluifti tam mule tos tecum errare, quam tuum erroremagnofcere ? Nondum contuli fingula, fed tamen in aliquot incidi lo= ca, in quibus demiror quid nibi volueris, ut ex animo loquar, mi Faber. ln Epiftola ad Co/offenfes Capitulo 11. indicaram te lapfum in verbo raraGegbeve Tui cumque rem Æeronÿmi, & Græcanicorum fchos horum, poftremo & Ambrofiz auctoritate demonftiaf fem, fubjicio: Ex his fatis iguer, quantum abfit è ves ro Jacobi Stapulenfis bozzinis aliogni ersditi; hoc in loco fententia: Vide num qua fit hic infectatio, num quid fimile tüis, refuramus animofe , ut Chriffo Deoque indignifimum. Quin ultro cxcufo lapfum tuum; addens, Zerem bane in errorem induxit Walla, qui pu= tat narebegbelay effe ad brabium evecare, five brabinm oftentare. Et tamen ne fic quidem admonitus putafti locum hunc mutandum, etiamnum legitur in tua tranflatione, Nellas vos ad brabinm vocet volens. Adhuc mordicus tenes tuam coaétifimam enarrationem , ab omnium Veterum interpretatione diflentientem ; tantum addis in examidatione: Mezzo vos brabio fru firet, aut nemo vos ad brabium vocet, Sunt enim qui vocabulum narabegbevérw hic pofitum boc poris jigniBeare patani: jaxta quorim. intelligentiam interpretati fwmus. Primum nihil interett, utrum frefrare brie dicas, an intervertere brabium? Deinde tantum valet apud te Laurentii auctoritas, ut hunc unum; quam Theologos veteres omnes, 6c in his Hieronymum, fequi malueris? praefertim cum 74/4 nullus auétoritas te confirmet ; quod dicit: Jam illud mihi vide te fogo, cum ifta traétaress ctim publican mundi lectio<” nein C 5 rj
