a3
religionis Doctores » non minus eruditione quam vitæ
fanctimonia macti fpećtatique. Equidem exiftimabam
id licere, prafertim in Annotationibus, diverfas di¬
verforum opiniones recenfere, ac meam etiam, fi vi¬
fum eflet, opinionem interponere, ‘hac lege, ut ni¬
hilo fecius liberum foret fuum cuique judicium, neque
cujafquam {ententiæ præjudicaretur, Cum enim vi¬
derem, eam cfle libertatem commentariorum, ad quam
fæpenumero provocat Divus Hieronymus, & hoc colo¬
re caufam tuetur fuam, arbitrabar multo magis idem
jus mihi tribuendum in Opere, quod preter humiles
ac pene Grammaticas quafdam annotariunculas nihil
profteretur, præfertim cum femel, imo non femel,
fed crebro refter, me Annotationes {fcribere , non do¬
gmata. Hier #5 aliquoucs & hereticorum recen¬
fet opiniones, nec rejicit {ententias, nec indicat Au¬
ores: hic primum in jus trahatur, fi non licet re¬
ferre, quid fenferint alii. » Ar hîc duas recenfeo fen¬
tentias, quarum neutra fit heeretica > Imo utraque
probata viris orthodoxis, & recenfeo neutram cor¬
vellens, aut labefactans, tantum indico, quis {crupus
obitrepere videatur utramyis fequenti le&ionem : ni¬
mirum hic, quod Chriftus Fefus , quantum ad huma¬
nam naturam & vita in terris ata fpeciem, non fo¬
lum longe diminutus videatur infra Deum, verum
etiam infra Angelos & homines plerofque. Deinde ten¬
to rationes aliquot, quibus ea difficultas poflit explicari,
nihil interim vel hic afleverans, fed guod eft com¬
‘mentantis, ac multo potius annotantis officium, Le¬
etori cogitandi materiam fuppeditans, Proinde non
ſolum neutram rejicio fententiam , quod tu ais, fed
tua videor etiam favere, ut quam primo recitem lo¬
co, ac Hieronymiana auctoritate corroborem , in¬
dicans unde petere poffit, fi quis plenius fuper ea
cupiat edoceri, cum alteram, cui tu non faves, nu¬
dam & inermem producam. Imo periclitor , ne cui
videat hoc loco tui nominis mentionem afteétatius in¬
duxifle. Quorfum enim attincbat > te hujus fenten¬
tix auétorem nominare > cum haud me preteri¬
Hieronymum, X cundem fic in commentariis {uisanno¬
tafle? fi tamen hos Hieronymo tribuis, quos tamen mi
rum cft in commentariis tuis abs te non fuifle citatos,
cum illic tantopere contenderes docere, a Deo legen¬
dum efle. Neque enim , Opinor, te ram indiligentem,
ut {cribens in Pfalmos , non curaris infpicere quid tan
tus Auctor dixiffet. Hæc cum ita habeant, mi Faber,
neque enim poteft negari, vide te quæſo, quam non
civiliter proponas, non contentus aflumere, quod tuam
rejecerim fententiam , fed quo res cflet diétu odiofior,
addis etiam Hieronymianam interpretationem a me non
approbari , cui tamen favco > aut certe non adverfor.
Nec id fatis erat. Subjicis quod his quoque'eft odio¬
fius: Scripta , inguis, ejas in Annotationibus hujus loci
interdum fabjiciemas, guo facilius legentes & ejus men¬
žem , © mea ajfertionis , 6: Hicronymianæ interpretationis,
imo Prophetice intelligentie defenfionem intelligant. Videli¬
cet hæc co tendunt, ut non folum omnes tui ftudio¬
fos, hoc eft, omnes, ut ita dixerim , Fabriflas in me
concites, verum etiam omnes, quibus Hreronymi facro¬
fanéta ch auctoritas, imo Chrifianos univerfos, qui
Prophetice intelligentize defenfori favent adverfus ho¬
ftem. Si tu Hieronymiana interpretationis, & P
ticæ intelligentiæ defenſor cs
oppugnet. Hunec igitur hoc
fim minus. Atque hoc quidem eft tue difputationis
veltibulum, in quo puto te videre, quam parum ami¬
cabiliter agas cum amico, tuis enim verbis utor. Ad¬
verfarium facis, qui tuæ fententiæ patrocinor. Nam
finge, quod tu vis, nibil aliud legi poffe, nifi Azino¬
Tafti eum paulo minus a Deo, An paulum deſcendit , gui
rophe¬
» neceflum eft ut fit qui
loco me facis, cum nihil
Partibus inferior fit divina, eamque difficultatem > cum
tu parum pudenter diffimules , ego citra tui notam
amolior , quod ine Interpretationi videbatur obftare.
Et cum id faciam » ‘adverfarium me fingis, & Pro¬
licas ac vexas, quafi fingulos dediflem aphoritmos,
cum quædam obiter ac vclut è ſuperfluo admiſceam >
quadam aflumam argumentantis jure, non auctoritate
definientis. Infidiofum videlicet & callidum oppugna¬
tionis genus, preefertim apud cos, quibus res parum
eft cognita, Quod fi, quemadmodum in judiciis cau¬
fa cadere folet, qui litem perperam intendit, itidem fic¬
retindifputationibus, jam hac caufa mihi perorata erat.
Nune pergamus oftendere » quam ceerera huic ami»
ce propofitioni refpondeant. Ingenue fateris, admo¬
nuifle te apud Hebreos haberi feriptum : Minmifti
eum panto minus a Deo. Quid audio? fateris, perinde
quafi hoc tibi crimen intenderim ? Tmo fi primus hoc
admonuiffes, gloviari poteras, & ipfe laudem hane
lubens tibi tribuiffem. Quanquam quid erat ingenui¬
tatis fateri, quod libris editis vulgatum inficiari nullo
modo poteras? Mox velut alterum accufationis caput
proponens , fateris efe in Averonymianis Commenta¬
riis, quod illinc citaram, nifi quod ille idem dixit
apertius. Nam id etiam obiter admonendus erat Le
ctor. Atque hic fane non folum Ingenuus videri vis,
qui fatearis, quod palam exftat in editis Voluminibus,
verum etiam civilis & amicus, fic enim fcribis: Ey id
tribuimus amico, & fic ‘habet veritas. Quid eft hic,
quod largiris amicitie noftra è Si cum hofte fidei age¬
res, quid aliud poteras, quam fateri verum efe, quod
negari nec debet, nec poteft? Jam ceu tertium accu¬
fationis caput facis, quod {cripferim , te hac in par¬
te à Thoma diflentientem, multis argumentis conten=
difle, à Deo legendum effe, non ab Angelis , idque
dividis, partim agnofcens faétum , fed ut recte fa¬
ctum detendens, partim faétum inficians. Et probe,
inquis, mea fententia. At quis intendit hoc perpe¬
ram abs te faétum? Nec hic erat inficiandum quic¬
guam , nec erat quod inficiari pofles, nimirum Li¬
bris evulgatis protinus tibi teclamaturis. Aio te mul¬
tis argumentis contendere » Non malis argumentis ,
nec fententiam tuam refellens > Nec argumenta tua
vellicans, tantum Leétori commonftro, unde poflet
petere, fi defideraret argumenta, fimul ipfe prolixam
TOLE parm congruam annotatori decline Tn
altera parte defendenda, more Rhetorum duplici u¬
teris ftatu, primum negans te a Thoma diflenfiffe ,
» contendis licere.
non diflentit
> qui diverfum fentit, nifi
le fentiat, à cujus opinione diflentit?à An ideo non
fum diffimilis Perro, quia nefciam qua i
i etro, quia nef lle fit forma?
An nobis non diflentit alicubi Plato à M. Tellio, cum
ill
€ nefcierit quid hic fenfuros eflet? Certe nobis è
Thoma diflentis, quoties diverlum ab illo fentis, qui
utriufque opinionem cum altera pugnantem cerñi¬
mus. Nec hic attinebat anxie defendere , quod è
Thoma diflenferis, nif qued credo fa&um, quo gras
tiam inires apud hujus fodales, & apud cofdem me
vocares in invidiam, Ego nemini unquam vitio ver¬
t, quod à quoguam diffenferit > quantumlibet ma¬
gni nominis Auétore » modo id faciat reverenter er¬
Sa Cos, quibus hoc honoris debetur: in quibus ego
fane & Thomam numero, primum eruditionis, dein<
de etiam fan&imonia nomine. Sed nesas te tum
confuluiffe ‘quid ille fentiret, magis autem quid dis
cerent eloquia, fic enim loqueris. Atqui operæ pres
uum erat, cum feriberes Commentarios in Panlum ;
excutere quid ille fenfiffet , haudquaquam ut opi:
nor, adfpernandus Autor: 4 quo quanquam Siple lo~
cis aliquot diflentiam , tamen id facio aliquanto ciyi~
lius ac Teverentius, quam. tu recenfes, Negue Erai
fas, Inquiens, spfe; wt qui toties cam coarguat. Mi
for non dixifle te , qui toties cum explodat, atque:
exfibilet , quo fiat etiam atrocigs, Neque confentas
neum cft, Thomam non confaluiffe , quid dicerent
lacræ Litteræ, cum illa fcriptis proderet Nequc rur¬
fus id odiofe aut fufpiciofe di&um eft è me, quod}:
Thoma diflentires : aliogui f quid tale veluiflem „ édi“
diflem