; EpisroLa XXIV.
Erafinus Nicolao è Burgandia Prépofito S. D.
IC te amo, ut meo erga te ftudio nulla epiftola non
fit futura breviflima : ita fum occupatus, ut nego¬
ciis meis nulla quamlibet breyis non fit longiffima fu¬
tura. Veteres illi poetas, & homines eloquentes alle¬
gorice cygnos appellabant : neque id, opinor, temere :
nam ut hi plumis, ita illi pectore candidiffimi: utri¬
que Phabo facri: utrique limpidis amnibus, & pratis
irriguis impenfe gaudent: utrique canori; fed hodie
maxime noftrate cœlo obmutuiffe videmus utrofque,
ac ne morte quidem vicina fieri vocales. In caufa eft,
uti conjicio, quod auétores funt Phyfici, olorem non
nili {pirante Favonio canere: & miramur nunc omnes
mutos cfle cygnos, cum tot fpirent Boreæ, tot Au¬
ftri, nulli Zephyri? Nam mihi quidem Britannicw il¬
le Aquilo , una cum nummis ita vocem ademit, ut
non lupus æque poflit, qui te prior viderit. At non
flant Zephyri, nifi vere ineunte: quare humaniflime
Preepofite , fi tu domina Zerienff, patrone mex, ver
fueris, illaque mihi Favonivs ad{pivayerit, ego vicitlim
utriufque cygnus fuero, ita canorus, ut ipfa ctiam
exaudiat potteritas. Nihil habeo necefle ænigma evol¬
vere, nimirum Oedspo {cribens, non Davo. Tantum
alterum illum 3447, quem mihi pollicitus es, apud
dominam paulifper expedi. Bene yale. Datum Lase¬
tia, 26. Jan. Anno 1498.
LEPISDOR AN KO:
Erafmus Rot. Antonio Lutzenbargo fuo S. D.
E? fi mihi tecum perpaucorum dierum confuetudo
interceflit, Anton: humaniflime, tamen nefcio quo¬
modo fatali quodam amore erga te ducor: mihi cre¬
de, non aliter quam à magnete ferrum trahitur , ad¬
eoque incredibili tui amore flagro, ut Bartem ipſum
quam te non amem effufius, quem tamen meipfo ctiam
plus diligo. Neque vero dubito, mi Antoni, quin mu¬
tuo id faciam : ita benignam tuam indolem & animum
ad complectendos amicos propenfum, quum ifthic a¬
gerem, multis modis perfpexi. De ftatu noftro fi cu¬
pis cognofcere, Aurelia relicta in veterem noftram La¬
tetiam remigtavimus , pefte videlicet , quze nos fugave¬
rat, exftincta. De Difma malui ad te quam ad Abba¬
tem feribere: tum ne librum illi, non epiftolam mi¬
fiſſe viderer: tum ut hac in re tua quoque auctoritas ,
qua vales apud Abbatem plurimum, adolefcentis opti¬
mi faluti fuffragaretur: nam, mihi crede, Aftori, fi
quid omnino credis, non feribam nugas, fed que ma¬
gnopere ad Ds/me falutem pertinere compertiffimum
habeam : itaque quoniam res Abbatis cure tibi effe
fcio, negotium hoc attentiffimis auribus accipies, &
adjutabis diligenter. Principio quidem de Difme genio
illud teftandum mihi puto, non quidem ad gratiam,
fed quod re ipfa fic reperi, nihil adhuc in vita vidiffe
me illius indole generofius, amabilius, felicius: vere
nam, ut natura illum maximis rebus finxifle videatur.
Plurimum ingenio pollet, mira difcendi celeritas 5 me¬
moria fidelis, mores verecundi, modeſti, ſuaves, Mi¬
ratur bonas literas, cumque his verfari gaudet, unde
femper abeat doétior: nihil habet in quotidiano con¬
viétu durum ac moleftum, Nos itaque (coluit enim
noftram familiam) cjus frequentia fumus majorem in
modum delećtati : nec fere quifquam Aurelia fuit, de
quo præcipuam aliquam fpem conceperim, prætér
hunc unum: quem quoniam natura ad’ tes maximas
dotibus omnibus inftruxiffe videtur, veltra partes effe
videntur, curare ne tam egregium ingenium, & tam
benc natum, contagione vitiorum, aut ctiam defidia,
ad vulgarem indolem degeneret. Neque enim parum
periculi video, propterea quod vivit adolefcens in tu¬
tela quadam, ut vocant , nimis profecto tutelariter
le moratos , incompofitos, qui nihil pejus oderunt
quam bonas literas , jurisinconfultiffimos , graflatores
nogturnos, potores diurnos : unde preter nequitiam
nihil poflit difcere. Et Défzas quidem jam (uti {cis)
lubricum ephebiæ ingreditur. Neque ignoras quam
facile ifta ætas, quamvis bona, trahatur ad vitium. 4f¬
fricat enim, ut inquit Seneca, moram fuorum (cabiem
conviélor corřuptus: &, ut fcripfit fapiens quidam He¬
brans, Non potefè non inquinari , qui picem contrettave¬
rit. Neque ego de alienis moribus hæc {eripturus
eram, nili res adco palam cflet, ut nemini poffit du¬
bia videri. Habes igitur periculum, nunc quomodo
fuceurrendum, accipe. Eft Aurelie Jacobus Tutor An¬
tuerpienfis , apud quem tres menfes , quos illic egi s
fum diverfatus: vir (ita me Deus amet) integritate
incredibili, eruditione minime vulgari, ftudio fla¬
grantiflimo , juris Pontificii jampridem licentiatus, fe
cnim appellant: hunc ipfe officialis, homo fcilicet vi¬
ta laudatifima, perinde atque fratrem complectitur,
& cum co optimus quifque: is Difmam partim pro¬
pter yeterem confuetudinem, quam cum co Lovari
habuit} non fecus atque filium amat , &.amatur ab
illo ut parens. Cum hoc ego Difmam conjungendum
| cenfeo, idque quam primum : ne fi diutius iſta ætate
\in tutela hereat , ad deteriora defleétatur. Alit hic
| Jacobus nofter domi fuæ aliquot adolefcentes genero¬
fos: atque in primis duos fratres Bredanos, cognomi¬
[cordia , quantam antehac inter fratres non viderim.
| Eorum alter facerdotium habet ecclefiæ Bredane. In¬
ter hos fi vixerit, nihil audiet, nihil videbit indignum
fe, & habebit Jacobum vitæ moderatorem: qui, cum
ftudiofiffimus fit , gaudebit fibi contigiffe, cui fuam
doétrinam libenter communicet. Habebit Difa qui¬
cum perinde vivat, ac fi cum parente viveret; cujus
exemplo, atque familiari hortamine, ad honeftiflimas
res incitetur. gHaxc ut feriberem, mi Antoni, partim
ipfius adolefcentis ingenium commovit, partim cum
ifti generi omnia deberem, non putayi hoc pofle me
fine fummo fcelere pratermittere: alioguin hac in re
mihi neque feritur neque metitur. Vale, Antoni cha¬
riffime, nofque humanifiimo patrono tuo quam com
mendatiffimos facito. Diétayi hanc ad te epiftolam,
non fcripfi: tum quod ftomacho parcerem, tam quod
eflem jam feribendis literis defatigatus. Luretia , 27.
Jan. Anno 1498.
EpisroLa XXVI.
Erafmus Chriffiano, Mercatori Lubecenf, S. D.
E; SPECTABAS tu quidem fortafle copiofam epi¬
ftolam pex fratrem tuum , fed erras ychementer.
Siquidem optimis legatis literas committere folemus,
aut nullas, aut quam breviffimas. Ceffator , nugator.
Vah quibus te accepiflem modis , nifi dolor animum
ademiflet ? Jam tibi deftinaram epiftolam , ut dignus
es, mille convitiis refertam. Addis fceleri fcelus, non
modo non feribis, fed infuper Henricum, unicas vitæ
mea delicias , tuis phaleratis diétis & fcriptis à me
diftrahis. Quid dixi à me? imo à Mufis. Invides il¬
li, credo, quod tu jam Mercurium & Fanum pro A¬
polline , novemque fororibus , colere ccepifti. Quod
nifi folatium meum quam primum remittes , ve tibi
carnifex. Jam apud me funt limata {picula, tela in¬
ftru&a : inveGtiva iftuc mittetur, omni aceto acrior.
Tum tibi nihil veliquum putato , nify ut aliquam fut
pendio trabem eligas. Heus , tibi dico , an non ? ut
huc Henricum, non minus meum quam tuum, quam
primum abfolyas , neu tuis nugis Mercurialibus diu¬
tius remoreris: id nifi facis, bellum tibi jam nunc de¬
nuncio. Nihil eft quod feciales , aut patrem patra¬