235 JOANNIS CHRYSOSTOMI COMMENT. IN Erist. Ap CORINTH. II, Cap,} 236
cillantes, fed qui alacriteromnia fuftinent, nec ulla ex
parte verbis circumveniuntur. Quandoquidem hæe nune
quoque perfpicua funt cordatis, tunc perfpicua futura!
omnibus. Itaque etiamfi nunc afligimur, habemus &|
hoc haud leve folatium, nunc quidem a con(cientia, tum
veroab ipfareiluce. Nam nunc quidem confcientiano¬
Rra novit, quod per gratiam Dei facimusomnia, quem»
admodum vos quoque fcitis & fcietis, tumveroctiam
univerfi homines cognofcenttum noftra,tum veftra, con¬
{picientque nos alteros alterorum gloria clarefcere. Ne
cnim videatur ipfe folus illuftris, Willis tribuit gloriandi
caufam, & a præfentibus moleftiis avocat : quodque in
confolatione fecerat, cum diceret propter vos confolatio¬
nem accipimus, idem & hîc facit, dicens: Propter vos
gloriamur, ficut & vos propter nos , ubique confortes
Mosfaciensomnium : confolationisin affliétionibus; fue
falutis , quandoquidem hanc incolumitatem fuam illo¬
rum precibus fert acceptam , Ailjuvantibus, inquit , vo¬
bis precando, eripuit nos Deus. Similiter & gloriationem
facit communem. Quemadmodum illic dixit: Scieztes
guemadmodum confortes eftis afflittionum, ita eflis C7 con¬
folationis. Itidem hic , gloria vefira fumus, ficut € vos
nofira.
Argue hac re fretus, volebam prias venire ad vos. Qual
refretus? Quia magnopere confido de vobis, quia cued)
| ter cogitaret, videlicet quia non praeftabat quod erat
pollicitus, hinc maxime declarat fe fpiritualiter cogita
fe, videlicet quia non præftiterat quod erat pollicitus
atque c contrario colligendum efle, nimirum quod car
naliter cogitaflet. Quid igitur, dixerit aliquis, an ex
Spiritu promiferat? Minime. Jam enim dixi Paulo non
omnia fuille cognita, que veleventuraferent, vel pro¬
futura. Hinc elt quodin priore Epiftola dicit, ut vos me
deducatis quocungue proficifcar: hoc ipfum metuens nefi
dixiffet in Fade4zz, alio quopiam ire cogeretur. Hic
vero quoniam fruftratus erat hoc, ait: Er a vobis dedu¬
car in Fudeam. Quod enim erat cavitatis ponit ; quod
B \autem ad illosnonpertinebat, videlicetire in Fudeazz,
non jam hoe addit expreffe. Caeterum quoniam id jam
preeterierat, hic aperte dicit,, quod in Fudaamire fta¬
tuiflet. Idque utiliter accidit, ne quis de Apoftolis fen
tiret fupra illorum dignitatem. Etenim fi cum fic res ha~
berent, volueruntillisimmolare tauros, quomodo effu=
gillent impietatem nifi multa human imbecillitatis ar=
gumenta pre ferulifient. Et quid miraris, fi non omnia
futura novit Paulus, cumin deprecationibus frequenter
ignoraverit, quid expediret. Velut illud, quid oremus
quemadmodum oportet, nefcimus: non tantum codicitut,
videatur effe modeftus fed declarat quod ubi fit utilitas
in orando ignoraret. Ubi igiturignoravit? cum poftu¬
tervosamo, quod nullius mali mibi confcius fum , quod
mihi perfuafum habeo, cunéta apud vosefle fpiritualia ;
lenique quod vos harum rerum teftes habeo. Volebam
e ad vos, Ac per vos tranfire in Macedoniam. Atqui
rfum pollicitus eft in Epiftola priore, ita loquens:
Veniam ad vos cum Macedoniam pertranfiero , per Mace
doniam enim iter faciam. Qui factum eftigitur, ut hic
loquaturfibi pugnantia ? Abfitut Apoftolus fibi pugnan¬
tialoquatur: nam hac contraria funi his que {criplerat ,
non his qua volebat. Eoque non hic dicit: Scripfi me
venturum ad vos per Macedoniam: fed, volebam. Nam
etfihoc non {eripfiffem, attamen illud conabar ac vole¬
bam & priufquam veniremad vos: tantum aberat ut pro-|
miffisvellem deeffe , ut &chas litteras prevenire volue¬
rim. Ur fecundam gratiam habeatis. Quid eft fecundam?
ut duplam gratiam habeatis, alteram per Epiftolam ,al¬
teram ob præfentiam. Porro gratiam hic appellat gau¬
‘dium. Et per vos proficiſci in Macedoniam, & rurſus a|
Macedonia venire advos, atque a vobis deduci in Fudzam.|
Hoc igitur cum vellem, numquid levitate fum ufus? Hic|
jam protinus deprecatur culpam contationis &abfentiæ.
Quodenim dicit ;talceft: Volebam venire ad vos, quam
igitur ob caufam non yeniebam? An quod levis efem |
lubricaque fide? Nambhoc eft quod ait , urn levitate {um
ufus? Nequaquam. Sed quam ob caufam? Quoniam que)
cogito , non fecundum carnem cogito. Quid eft, 707 fecun-|
dam carnem? non carnaliter cogito. Ur fit apld me quod
eft, eft, eft: quod non, non. Verum & hoc adhucobfcure
dicitur. Quid eft igitur quod dicit? Carnalis homo, hoc
eft, qui rebus prafentibus addictus eft arque in his pere
petuo verfatur, quique feclufus eft ab operatione Spiri¬
tus, quoquo verfum abire poteft, & oberrare quo yo¬
luerit. Cxterum qui minifter eft Spiritus, quoniam ab
illo agitur & circumagitur, non poteftubique fuze fen¬
tentiæ compos efle, quam habet a Spiritus auétoritate
pendentem : fed hominem ejufmodi patientem effe opor¬
ter, utpotefervum probum, qui ubique juflis herilibus
obfecundat, quique fui poteftatem non habet, ut vel
paulifper refpiret , aut aligaid vel pufillum confervis
polliceatur. Id fi fecerit, & mox fecus Domino vifum
fuerit, non praftabit qu pollicitus eft. Hocigitur ait:
Non cogito fecundum carnem, neque fum alienusa gu¬
bernatione Spiritus, neque mihi poteftas eft cundi quo
velim, propterea quod paracleti dominio fubditus fum,
Pimulus carnis, Angelus Satana, qui me colaphis cedar.
Super hoc ter Deum rogavi, & dixit mihi : Sufficit ribi
gratia mea, nam potentia meaimbecillitate perficitur. Vi¬
des ut non noverit petere que conducebant, unde nec
accepit, quanquam fepenumero poftulafer.
Fidelis autem Deus y quod fermo nofter , qui fuit erga yg
vos, non fait etiam & non. Pulchre folvit objectionem `
emergentem. Si, inquiunt, cum effes pollicitusadyen¬
tum, prorogafits, ne tum quidem eflet tuum etiam,
etiam, &non, non. Nunc que dicis poſtea fubyertis,
quemadmodum de preefentia tua feceras. V 2 nobis fi un¬
quam idem accidit in Euangelii predicatione. Itaquene
hæc cogitarent, neveperturbarentur, ait: Fidelis Dens
quoniam fermo nofter, qui fuit erga vos, non fuit etiam >
non. Neque enim hoc factum eft, inquit, in preedicatio¬
ne, fed duntaxat in itineribus & peregrinationibus. In
|Euangeli prædicatione firma manent & immota quæ¬
en diximus. Quandoquidem pradicationem hîc ap¬
pellat fermonem. Deinde hujus rei irrefutabile profert
argumentum, totum ad Deum referens. Quod autem
fentit, tale eft: Meum erat, quod pollicitus fum me
ifthuc venturum; nam ex me iftud promiferam. Cæte¬
rum Euangelii prædicatio non eft mea, nec prorfus hu¬
mana, fed Dei: quod autem Deieft, mentiri non po¬
telt. Etideodicit: Sed fidelis Deus, hoc eft, verax. Pro¬
indenefufpedta fint vobis qua illiusfunt,, quoniam nihil
eft in illis humanum. Cæterum quoniam dixit, fermo ,
fubjicit protinus , qualis ft ille fermo. Nam Det filins ¥.19,
qui eſt in vebis per nos predicatus > perme & Sylvanum ac
Timotheum non fait etiam <> nen. Hancenimob caufam
& illorum qui docuerunt chorum adducit in medium,
hinc quoque fidem concilians teftimonio , non tantum
per cos qui audierant, fed etiam per cos quidocuerant :
quanguam & hi Pauli erant difcipuli, fed modefliæ gra¬
tia numerat illosin ordine doétorum. Quid eft non fuit
etiam & non Eadem, inquit, feripfi, que priusin præ¬
dicatione dixeram , neque vobis hoc nunc ditum eft.
Hoc enimnoneft fidei, fedanimi eft aberrantis. Sed in
illo fuit etiam, hoc eft quod dixi, immobilis ac firmus
fermo manet. Quacungue cnim funt promiffa Dei, in illo 4,20,
funt ctiam, € in illo amen, Deo ad gloriam per nos. Quid
autemeft, Quacunque {unt promifa Dei? Multa pollice¬
batur Euangelium, iplique hæc cadem multa, promit¬
tebantac preedicabant. Nam & de refurreGtione difleru¬
erant, deque aflumptione , deque immortalitate, de¬
que ingentibusillis praemiis, deque bonis illis ineffabili¬
bus. Hasigitur promiffiones aitimmobiles confiftere,nec
inillisfuiffe, etiam &non: hocelt,non fueruntaliasve:
ra, alias falla quæ diximus, quemadmodum fuitmeus »
adventus, fedfemper vera, Ac primum quidem PR
ci