OCR Output

W.12,

225

T E R a f À, 234

licet uv doceamioporterc nos quxrere, non quenoftral
fant, fed que aliorum, ne fideles exiftimentnihil cam
illis agi camheee dicuntur. Nec enim Diaconusparie¬
tibusdicit, Oremus pro catechumenis. Sed quidamadeo
fant meogitantes, ftulti, ac diffoluti, ut nonfolum eo
tempore quo. hare aguntur cum catechumenis, verum|
etiam in his qua aguntur cum fidelibus,, {tent & fabu-|
lentur. Hine fubvertafunt omnia, hinc perierunt omnia,’
& quidem ¢o tempore, quomaxime Deus erat placan-|
dus, illomagisirrivatodifcedimus. Nam pro fidelibus |
pro Epifcopis, proPresbyteris, pro Regibus, pro Ma¬
giftratibus:, pro terra& mari, proaére, protototer¬

debeamustantam habere fiduciam, ut & proalienisde¬
beamus orare., ac ne pro nobis quidem ipfis alain
precemur, quenobiseritexcufatio, quavenia? Qua¬
propter exhortor, ut hisomnibus perpenfis, noveritis
tempus deprecationis , ac tum itafublimes efficiamini ,
ut reliéta terra, coelorum ipforum conyexa attingatis ,
ut Deumnobis propitiumxeddere poflimus, utquepro¬
miffa bona confequamur, id quod nobis omnibus con¬
tingat, gratia & bonitate Domini noftri Jefu Chriſti,
cui gloria & imperiumin fecula feculorum, Amen.

EH Oe Ile CA A TI.

[AM hac ef glorianofira, tefimonium confcientieno¬

fira; quod in fimplicitate @ finceritate , non in ſa¬
pientia carnali, (ed in gratia Dei, converfati fumus inhoc
mundo. Hic rurfus & illud folatiiargumentum nobis ape¬
rit, haud quaquam leve, fed prorfus ingens ac fatis ef¬
ficax , ut mentem noftram, dum periculis mergitur, eri¬
gat. Quoniam enim dixerat: Deus nos eripuit & fuis
mifericordiis & veftris precibus, quod erat totius rei
fummaimpofùit. Ne hicauditorem ſupinum &oſcitan¬
tem redderet, fi tantum Dei mifericordiis, &aliorum
precibus confideret, oftendit quod & ipfi ex fefenon me¬
diocremomentumattulerint. Id quod & in fuperioribus

nali. Hoc eft,nonin aftutia, neque verfutia, neque in
admirabili fermonisartificio, neque in perplexis ſophiſ¬
matibus. Nam hanc vocat carnalem fapientiam, unde
illi vehementer tumebant. Hoc igitur abnegat Apofto¬
lusacdifcutit, exco quod eftlonge præftantius, often¬
dens hoc nequaquam che dignum de quo quis glorietur ,
feque inon tantum nihil tale defiderare , verum etiam
afpernariac probriloco ducere. Sed im gratia Dei conver¬
[ati fumus ini hoc mundo. Quid eſt gratia Dei? Sapien¬
[tiam ab illo nobis donatam, vires ab illo datas, decla¬
rantes, idque per ipfa miracula, per hoc quod fapientes
vicerimus, quod rhetores , quod philofophos, reges,
populos , cum fimus idiotæ , nihilque mundanæ fapi¬
entiæ ad hoc negotium attulerimus. Neque vero vulga¬
riseft heec tumconfolatio, tum gloriatio, fibi confcios
effe, quodhumanis viribus ufinon fint, fed divina gra¬
tia reéte geflerint omnia. Ita non Corinthi tantum, {ed
ubique terrarum. Abundantins autem apud vos, in gra¬
tia Dei converfati. Quandoquidem & figna & miracula
apud vos edidimus, tum & accuratiorem diligentiam;
& vitam irreprehenfibilem exhibuimus. Nam & hoc
appellat Dei gratiam, fua quoque benefacta, illi ferens
accepta, Illic enim ultra ſepta progreſſus fuerat, gra¬
tuito docens Euangelium , ut illorum parceret imbe¬
cillitati.

Non enim alia feribimus vobis quam qua legitis & que
agnofcitis? Quoniam autem vifus et de fe magnifice
predicafle, atque ipfe fibi teftis ele, quod invidiofum
effefolet, rurfus illos citat teftes eorum que dicuntur.
Ne quis, inquit, exiftimet quee narravimus effe verbo¬
rum fumos, quandoquidem ea vobis fignificamus, que
noftis ipfi, & de quibus nos nequaquam mentiri, non
alii magis teftes effe poffint quam vos. Cum enim legi¬
tis, agnofcitis, quod quorum nobis in factis ipfis eftis
conſci, cadem in Epiftolis loquimur, nec ufquam ve¬
{trum teftimonium meis Hpiftolisadverfatur , fed leétio¬
ni confentit cognitio, quam prius conceptam habebatis

Chrifi, abundat ex folatium noſtrum. Hic &aliud quod¬
dam propria induftrie demonftrat officium. Quod ran¬
dem illud? 7x pura, inquit, confeientia, fincerague men¬
te ubique terrarum converfamwr. Hocautem non leye mo¬
mentum habet ad confolandum ac refocillandum nos.
Tmo nonfolumad confolandum, fed etiam ad aliud quid¬
dam, quod multo majus eft confolatione, nimirum etiam
gloriationem adducens. Heecautem loquitur partim il¬
Tos erudiens ne defpondeant animum in afictionibus, fed
corroborentur potius, cum puram habeant confcienti¬
am, partim tacite taxans pfeudapoftolos. Et quemad¬
modum in priore Epiftola dixerat: 41/5 me Dominus,
ut pradicom Enangelium , non in fapientia Sermonis > ne
evacuetur crux Chrifti, & ne fides veftra fit in fapientia ho¬
minum, fed in virtute Dei. Sic & hic, non, inquit , in fa¬
pientia, fed in gratia Chrifti. Porro & aliud quiddam fub¬
indicavit, cum ait: Non in fapientia, hoceft, non in
dolofitate, & hic feriens externam eruditionem. Nam
noſtra, inquit, gloriatio hac eff , teffimonium confctentia
nofira. Hoc eft, confcientia noftra, quoniam non poteft

mus, ctiamfi innumera patiamur acerba , ctiamfi un¬
dique feriamur ac periclitemur, fufficit nobis ad fola¬
tium: imo non tantum ad folatium fufficit nobis pura
confcientia, verum etiam in hoc ut coronemur, dum
præbet nobis teftimonium, quod nihil commiferimus
mali, fed juxta Dei placitum hæc perpetimur ob virtu¬
tem, ob philofophiam, ob multorum falutem. Itaque
prima illa confolatio veniebat a Deo : hac autem ab
ipfis, & a vite re&itudine fimul induéta eft: coque vo¬
cat illam gloriationem , quod ipforum propria virtute
parta eſſet. Quæ eſtigitur ifta gloriatio, &cujusrei te¬
ftis eft nobis confcientia? Quod in finceritate. Hoc eft,
quodnihildolofum , nihil per hypocrifim , nihil per iro¬
niam, nihil peradulationem, nihil per infidias fraudes¬
ve geflimus , nec per aliud quicquam ejufmodi: fed in
omni libertate, in fimplicitate, in veritate, inpura &
innocente mente, in animodolinefcio, nihil habentes

que enim ex aliorum narratione cognoviftis que gefi¬
mus, {ed ipfaexperientia. Quod autem addit, ex par¬
te, modeftiæ caufa adjecit. Nam hic Paulo moseft, fi
quando coactus neceflitate, neque enim alias hoc facit,
dixit aliquid de fe magnificentius , protinus fermonis fa¬
ftum ftudet corripere. Spero autem quod & uſque ad f=
nem cognofcetis. Videsrurfumut a prateritisfidem con¬
ciliat futuris, non autema præteritis {olum » Verum
ctiam a Dei potentia. Neque cnim fimpliciter pronun¬
tiavit , fed totum illumrejecit. Et quæ in illum eft fpem,
quoniam gloria vefira fumus, quemadmodum € vos nofira
in die Domini nofiri Fefu Chrifi ? Hic fuperioribus di&is
adimit invidiam, dum illos in partem recipit, facitque
gloriæ confortes, quæ iplius præclare geftis debebatur,
Non enim intra nos conftitit hæc gloria, verum & in vos
dimanat, ac rurfus a vobisin nos. Pofteaquam autem ex¬
tulit feipfum, ac preteritorum oftentationem exhibuit,
&de futuris{popondit, ne quiaudiebant, illum infimu¬
larent arrogantiæ , neve provocarentur ad invidiam,
communicat cum illis gloriationem , dicens barum lau¬
dum coronam & ad illospertinere. Nam fi nos, inquit,
talesappareamus, vettralauseft, veftra gloria: quem¬
admodum & nos, quoties vos laudem aflequimini, ex¬
fultamus, geftimus, coronamur: rurfus & hoc fermone
fingularem fuam modeftiam declarans. Non enim ut
preceptor difeipulis , fed quafi difcipulis æqyalis loqua¬
tur, itafermonem temperat, Vide veroutillosin altum
crigit, ac philofophiæ plenos reddit, relegansad illum
diem. Ne, inquit, loquamini præfentia, hoc et, pro¬
bra , convitia, diéteria qualia loquitur hominum vulgus.
Negueenim qua hîc funt quicquam habent magni, ne¬
que que videntur fuavia neque triffia, noncavilli, non
laudesab hominibus venientes: fed memineritis, inquit,
mihi illus diei metuendi tremendique in quo retegentur
omnia. Tum enim & vos in nobis decorabimini, cum
liquebit voshabere tales magiftros, qui nihil humanum
docent, neque vitam babent ulli vitio obnoxiam, nec
ullam mali anfam dederunt: & nos qui tales habemus
Tom. VIII, Pa diki¬

W.13:

Ware