OCR
WI 235 JOANNIS CHRYSOSTOMI COMMENT. IN Erist. Ap CORINTH. II, Cap,} 236 cillantes, fed qui alacriteromnia fuftinent, nec ulla ex parte verbis circumveniuntur. Quandoquidem hæe nune quoque perfpicua funt cordatis, tunc perfpicua futura! omnibus. Itaque etiamfi nunc afligimur, habemus &| hoc haud leve folatium, nunc quidem a con(cientia, tum veroab ipfareiluce. Nam nunc quidem confcientianoRra novit, quod per gratiam Dei facimusomnia, quem» admodum vos quoque fcitis & fcietis, tumveroctiam univerfi homines cognofcenttum noftra,tum veftra, con{picientque nos alteros alterorum gloria clarefcere. Ne cnim videatur ipfe folus illuftris, Willis tribuit gloriandi caufam, & a præfentibus moleftiis avocat : quodque in confolatione fecerat, cum diceret propter vos confolationem accipimus, idem & hîc facit, dicens: Propter vos gloriamur, ficut & vos propter nos , ubique confortes Mosfaciensomnium : confolationisin affliétionibus; fue falutis , quandoquidem hanc incolumitatem fuam illorum precibus fert acceptam , Ailjuvantibus, inquit , vobis precando, eripuit nos Deus. Similiter & gloriationem facit communem. Quemadmodum illic dixit: Scieztes guemadmodum confortes eftis afflittionum, ita eflis C7 confolationis. Itidem hic , gloria vefira fumus, ficut € vos nofira. Argue hac re fretus, volebam prias venire ad vos. Qual refretus? Quia magnopere confido de vobis, quia cued) | ter cogitaret, videlicet quia non praeftabat quod erat pollicitus, hinc maxime declarat fe fpiritualiter cogita fe, videlicet quia non præftiterat quod erat pollicitus atque c contrario colligendum efle, nimirum quod car naliter cogitaflet. Quid igitur, dixerit aliquis, an ex Spiritu promiferat? Minime. Jam enim dixi Paulo non omnia fuille cognita, que veleventuraferent, vel profutura. Hinc elt quodin priore Epiftola dicit, ut vos me deducatis quocungue proficifcar: hoc ipfum metuens nefi dixiffet in Fade4zz, alio quopiam ire cogeretur. Hic vero quoniam fruftratus erat hoc, ait: Er a vobis deducar in Fudeam. Quod enim erat cavitatis ponit ; quod B \autem ad illosnonpertinebat, videlicetire in Fudeazz, non jam hoe addit expreffe. Caeterum quoniam id jam preeterierat, hic aperte dicit,, quod in Fudaamire ftatuiflet. Idque utiliter accidit, ne quis de Apoftolis fen tiret fupra illorum dignitatem. Etenim fi cum fic res ha~ berent, volueruntillisimmolare tauros, quomodo effu= gillent impietatem nifi multa human imbecillitatis ar= gumenta pre ferulifient. Et quid miraris, fi non omnia futura novit Paulus, cumin deprecationibus frequenter ignoraverit, quid expediret. Velut illud, quid oremus quemadmodum oportet, nefcimus: non tantum codicitut, videatur effe modeftus fed declarat quod ubi fit utilitas in orando ignoraret. Ubi igiturignoravit? cum poftutervosamo, quod nullius mali mibi confcius fum , quod mihi perfuafum habeo, cunéta apud vosefle fpiritualia ; lenique quod vos harum rerum teftes habeo. Volebam e ad vos, Ac per vos tranfire in Macedoniam. Atqui rfum pollicitus eft in Epiftola priore, ita loquens: Veniam ad vos cum Macedoniam pertranfiero , per Mace doniam enim iter faciam. Qui factum eftigitur, ut hic loquaturfibi pugnantia ? Abfitut Apoftolus fibi pugnantialoquatur: nam hac contraria funi his que {criplerat , non his qua volebat. Eoque non hic dicit: Scripfi me venturum ad vos per Macedoniam: fed, volebam. Nam etfihoc non {eripfiffem, attamen illud conabar ac volebam & priufquam veniremad vos: tantum aberat ut pro-| miffisvellem deeffe , ut &chas litteras prevenire voluerim. Ur fecundam gratiam habeatis. Quid eft fecundam? ut duplam gratiam habeatis, alteram per Epiftolam ,alteram ob præfentiam. Porro gratiam hic appellat gau‘dium. Et per vos proficiſci in Macedoniam, & rurſus a| Macedonia venire advos, atque a vobis deduci in Fudzam.| Hoc igitur cum vellem, numquid levitate fum ufus? Hic| jam protinus deprecatur culpam contationis &abfentiæ. Quodenim dicit ;talceft: Volebam venire ad vos, quam igitur ob caufam non yeniebam? An quod levis efem | lubricaque fide? Nambhoc eft quod ait , urn levitate {um ufus? Nequaquam. Sed quam ob caufam? Quoniam que) cogito , non fecundum carnem cogito. Quid eft, 707 fecun-| dam carnem? non carnaliter cogito. Ur fit apld me quod eft, eft, eft: quod non, non. Verum & hoc adhucobfcure dicitur. Quid eft igitur quod dicit? Carnalis homo, hoc eft, qui rebus prafentibus addictus eft arque in his pere petuo verfatur, quique feclufus eft ab operatione Spiritus, quoquo verfum abire poteft, & oberrare quo yoluerit. Cxterum qui minifter eft Spiritus, quoniam ab illo agitur & circumagitur, non poteftubique fuze fententiæ compos efle, quam habet a Spiritus auétoritate pendentem : fed hominem ejufmodi patientem effe oporter, utpotefervum probum, qui ubique juflis herilibus obfecundat, quique fui poteftatem non habet, ut vel paulifper refpiret , aut aligaid vel pufillum confervis polliceatur. Id fi fecerit, & mox fecus Domino vifum fuerit, non praftabit qu pollicitus eft. Hocigitur ait: Non cogito fecundum carnem, neque fum alienusa gubernatione Spiritus, neque mihi poteftas eft cundi quo velim, propterea quod paracleti dominio fubditus fum, Pimulus carnis, Angelus Satana, qui me colaphis cedar. Super hoc ter Deum rogavi, & dixit mihi : Sufficit ribi gratia mea, nam potentia meaimbecillitate perficitur. Vides ut non noverit petere que conducebant, unde nec accepit, quanquam fepenumero poftulafer. Fidelis autem Deus y quod fermo nofter , qui fuit erga yg vos, non fait etiam & non. Pulchre folvit objectionem ` emergentem. Si, inquiunt, cum effes pollicitusadyentum, prorogafits, ne tum quidem eflet tuum etiam, etiam, &non, non. Nunc que dicis poſtea fubyertis, quemadmodum de preefentia tua feceras. V 2 nobis fi unquam idem accidit in Euangelii predicatione. Itaquene hæc cogitarent, neveperturbarentur, ait: Fidelis Dens quoniam fermo nofter, qui fuit erga vos, non fuit etiam > non. Neque enim hoc factum eft, inquit, in preedicatione, fed duntaxat in itineribus & peregrinationibus. In |Euangeli prædicatione firma manent & immota quæen diximus. Quandoquidem pradicationem hîc appellat fermonem. Deinde hujus rei irrefutabile profert argumentum, totum ad Deum referens. Quod autem fentit, tale eft: Meum erat, quod pollicitus fum me ifthuc venturum; nam ex me iftud promiferam. Cæterum Euangelii prædicatio non eft mea, nec prorfus humana, fed Dei: quod autem Deieft, mentiri non potelt. Etideodicit: Sed fidelis Deus, hoc eft, verax. Proindenefufpedta fint vobis qua illiusfunt,, quoniam nihil eft in illis humanum. Cæterum quoniam dixit, fermo , fubjicit protinus , qualis ft ille fermo. Nam Det filins ¥.19, qui eſt in vebis per nos predicatus > perme & Sylvanum ac Timotheum non fait etiam <> nen. Hancenimob caufam & illorum qui docuerunt chorum adducit in medium, hinc quoque fidem concilians teftimonio , non tantum per cos qui audierant, fed etiam per cos quidocuerant : quanguam & hi Pauli erant difcipuli, fed modefliæ gratia numerat illosin ordine doétorum. Quid eft non fuit etiam & non Eadem, inquit, feripfi, que priusin prædicatione dixeram , neque vobis hoc nunc ditum eft. Hoc enimnoneft fidei, fedanimi eft aberrantis. Sed in illo fuit etiam, hoc eft quod dixi, immobilis ac firmus fermo manet. Quacungue cnim funt promiffa Dei, in illo 4,20, funt ctiam, € in illo amen, Deo ad gloriam per nos. Quid autemeft, Quacunque {unt promifa Dei? Multa pollicebatur Euangelium, iplique hæc cadem multa, promittebantac preedicabant. Nam & de refurreGtione difleruerant, deque aflumptione , deque immortalitate, deque ingentibusillis praemiis, deque bonis illis ineffabilibus. Hasigitur promiffiones aitimmobiles confiftere,nec inillisfuiffe, etiam &non: hocelt,non fueruntaliasve: ra, alias falla quæ diximus, quemadmodum fuitmeus » adventus, fedfemper vera, Ac primum quidem PR ci