difcimufque ftudiofiusgratiasagere. Si enim pro alienis |
commodis gratias agimus, multo magis id faciemuspro
noftris. Hoc & David faciebat, dicens: Magnificate
Dominum mecum, exaltemus nomen ejus in idipſum.
Hoc & Apoftolus ubiquerequirit, hoc idem & nos facia¬
mus; ac Dei in quofcunque beneficentiam celebremus,
ut gratiarum actionis confortesnancifcamur. Etenim fi
beneficio quopiam ab hominibus affetti , dum illud præ¬
dicamus, promptioresillos ad benefaciendum reddimus:
quanto magisfi Dei beneficia commemoremus, ad ina¬
jorem illum benevolentiamexcitabimus? Et fi cum ab
hominibus beneficium accepimus, alios quoque provo¬
camus ad communem gratiarum actionem, multo ma¬
gis ad Deum invıtandi funt , qui pro nobis gratiasagant.
Nam f Paulus hoc facitcui tanta erat fiducia , multo ma¬
gisut nos idem faciamusnecefie eft. Obfecremus itaque
fanctos, ut pronobis gratiasagant, & ipfi pro nobishoc
agamus mutuo. Hoc quidem eft præcipue Sacerdotum
munus, ut omnium optimum. Accedentes enim, prius
proterrarum orbe , proque publicis bonis gratiasagimus.
Quanquam enim beneficia Dei communia funt, tu ta¬
men in hac communitate fervatus es. Itaque pro privata
etiam utilitate in commune gratias oportetagere, & pro
publica privatam par eft rependere gratiarum actionem.
Nam Solem Deus accendit nontibiuni, fed & in com¬
mune omnibus. At interim totum habes. ‘Tantus enim
faCtuseft, utin commune fufficeretomnibus; tuque fo¬
lus tantum , quantum intuentur omnes homines. Ita¬
que æquum eftut pro communibus commodis gratias
agas, & proaliorum virtute, eo quod per alios nobis mul¬
ta obtingunt bona. Nam fi decem jufti reperti fuiffent in
Sodomis, haud quaquam paffi fuiffent quae pafli ſunt. Er¬
go proaliena quoque fiducia gratiasagamus, eaque con¬
fuetudo jam olim in Ecclefia plantata eft. Sic & Paulus
gratias agit pro Romanis, proque Corinthiis ,proqueuni¬
verfo terrarum orbe. Neque vero mihi dixeris, noneft
hoc meum benefactum. Etenim ut tuum non fit, tamen
debesagere gratias quod tale eft tuum membrum. Quan¬
quam & alioqui quod alienum elt tuum facis, per gratia¬
rum actionem ,cficerifque coronæ particeps, & ob eam
rem capies & ipfe donum. Eoque precationes ad hunc
fieri modum jubet Ecclefiæ confuetudo, non folum eas
quæ funduntur pro fidelibus, verum ctiam eas quæ fuf¬
cipiuntur pro catechumenis. Siquidem confuetudo fi¬
deles excitatad fupplicandum pro nondum initiatis. Cum
enim Diaconus dicit, Pro carechumenis inftanter oremus
nihilaliud quam univerfum fidelium populum hortatur
ut pro illis oret, licet tum adhucalieni fint catechumeni :
nondum enim pertinent ad corpus Chrifti , nondum my¬
fteriorum participes facti funt, fed adhuc a fpirituali gre¬
ge divifi fant. Quod fi pro his obfecrandum eft, lon¬
ge magisid faciendum eft pro membris noftris. Ob hoc
autem ait, ifanter oremus, ne velut alienos averferis,
ne velut peregrinos pro ignotis habeas. Non enim ha¬
bent precationem legitimam , atque a Chrifto induĉtam,
nondum orandi fiduciam fortiti funt , fed egent interven¬
tu aliorum qui facris initiati funt. Adhuc itant extra atria
regalia, procul a facris cancellis, & idco tremendas il¬
las precationes quæ fieri folent impertimur illis, ideo
Diaconushortatur te, ut ores pro illis, ut tua fant mem¬
bra, ut non amplius fint hofpites &alienati. Nam quod
dicitur oremus , non tantum Sacerdotibus dicitur, ve¬
rum & his qui populum conftituunt. Item cum dicit,
Sterus honefte, oremus, univerfos hortatur ad orandum.
Mox precationem exordiens dicit: Ut mifericordiffimus
ac miferationum Deus ipfe exandiat preces sllorum. Etenim
nedicas, quidoremus? alieni funt, nondum coagmen¬
tati corpori,quomodo poflime ficere ut Deus revereatur
preces meas? quo paéto poſſumab illo impetrare ut im¬
pertiat eis miſericordiam ac veniam? ne hæc inquam
quærens hæreas, vide quomodo tuam folvat haefitatio¬
nem, dicens, urzsifericordi[fîmus Deus. Ne pofthache¬
fites. Qui totuseft mifericors, miferetur omnium tum
peccatorum, tum amicorum. Ne dixeris igitur, qua
fronte accedam intercefurus pro illis, iple exaudiet pre¬
ces illorum. Verumcatechumenorum deprecatio quæ¬
| prazit deprecationismodum. Quisautem cft ille? ut Dens
[aperiat anres cordium illorum: adhucenim obturatæ ſunt
[& occlulæ. Cæterumaures non has dicit externas, fed
janimi, utaudirepofimt, gue oculusnon vidit;necau»
risaudivit, necin corhominis alcenderunt. Nondum au¬
dierunt myſteria, que fasnon eftefferre, fed utcunque
procul & eminus ftant. Jam vero ut audiant, non per¬
cipiunt tamen que dicuntur, quod ea multam defiderant
intelligentiam, nec fatiscítut audiantur. Atifti nondum
intus habent aures, eoque precamur illis donum pro¬
guam ernditam y ut ſcianz quando oporteat proferre formo- 4
mihi aurem audientem. Quemadmodum enim Prophetæ
fecus audiunt quam yulgus, fic & fideles aliter audiunt
quam catechumeni. Hic difcit etiam ipfe catrechumenus,
fehæcnondifcere ab hominibus, neque audire. We vo¬
ccris igitur, inguit, vobis magiftrum fuper terram, fed a
fupernis & e ceelis eum ex{pectate. Mam erunt omnes a
Deo dociles, eoque dicit: € erudiet illos verba verita¬
tis, itaut interne infundatur eis, co quod nondum {eiunt 5
quomodo oporteat ipfos fcire verbum veritatis, U: fersi¬
net femen timoris fui in illis. Verum id nonett fatis. Nam
aliud cecidit juxta viam , aliud petra exceptum eft. Cæ¬
terum nos non ifto modo poftulamus, fed quemadmo¬
dum in pingui folo fulcos aperit aratrum, ita rogamus
¡piant injeétum femen, & quicquid audierint, diligen- ¬
ter contineant. Unde & addit dicens: Er confirment f¬
dem Dei in animis illorum , hoc eft, non inhæreantin
ſuperficie , ſed in profundo radicem agant. Ur patefiat
illis Euangelinm juftitie, Oftendit duplex operimentam,
alterum in hoe qued oculimentis illorum occlufi fone,
alterum in hoc quod illis coclatum eft Euangelium: co-:
que fupradixerat, wt aperiat aures cordium illorum, hic
vero, ue patefiat illis Euangelium juffitia: hoceft, ut il¬
los fapientes reddat & idoneos ad excipiendum quod
traditur, utque doceatiilos, & femeninjiciat. Nam &
fi jam effent idonei , nihil profueritnifi Deus referarit.
rarfus codem jactura revolveretur. Unde poftulamus
utrumque, utaperiatcorda , & patefaciat Euangelium.
Nam fi regalesopes jacerent fuperjeéto velo rete, ni¬
hil prodeffent oculis intuentium , quemadmodum nec
|apertee prodeffent oculis non vigilantium. Horum au¬
(temutrumque fit, fi illi priusvoluerint. Quidautem eft
Euangelium juflitie? Quod reddit juftos. His verbis pel¬
licit illos ad cupiditatem baptifmi, demonftrans quod
Euangelium non folum remittit peccata, fed & juftitiam
parit. Ut det illis mentem Deo affiatam, fobriam cogitatio¬
nem, & vitam cum virtute conjuntham. Audiant fide¬
les, qui negotiis mundanis affixi ſunt. Nam fi nondum
initiatis jubemur ifta petere , cogita quibus in rebus ver¬
fari deccat cos, qui hac aliis poftulant. Oportetenim
habere vitam Euangelio refpondentem coque precan¬
di confuetudo, a dogmatibus ad Vitam tranGr. Cum
enimdixiflet, e patefiar illis Evangelinm, fubjunxit, ut
det illis mentem Deo afflatam. Quid eſt autem mens #8 s
ut Deus eam inhabitet. Habirabo, inquit, in illis, o
ambulabo. Nam cum mens reddita fuerit jufta, cumex¬
uerit peccata, fit domicilium Dei. Cum autem Deus
illam inhabitet, nihil humani refiduum eft. Atque ita
fit mens #ðeos, omnia loquens divinitus, utpote domi¬
cilium inhabitantis Dei. Qui turpiloquus eft, profeéto
nonhabet mentem deo, neque qui facetiis &ridiculis
deleétatur, fobriam habet cogitationem: Et quid tan=
dem eft, cogitationem habere fobriam}? nimirum animi
fanitatemhabere. Itaque qui malarum rerum cupiditate
detinetur, ftupens ad ea quæ funt hujus feculi, nequa¬
quam effe poteft fobrius, hoc eft, integra mentis : &
quemadmodum qui morbo laborat appetit ca quæ non
oportet; fimiliter Sc hic. Er vitam cam virtute conjun¬
am: Siquidem dogmata, vite acceffionem defiderant:
Audite hee qui fub finem vite ad baptifmum venitis:
Nos oramus, ut poft baptifmum, etiam vitam-honeltam
habeatis: tucontraftudes, nihilque nonfacis, ut hing
Tom. VIII, Le? migces