Page 60 [60]
OCR
Dolor immodicus adducit infaniam, DI tum fuerit. Nam in perpetrando {eelere, quomiam voluptate fumusebrii, non perinde fentimus, caeterum fimulatquecommiffumeft, corperitque finem, tum demum extin&a voluptate amarus peenitentia ftimulus ſuccedit, contraquam accidere folet mulieribus parturientibus. Nam illis ante partum labor eft ingens, gravelque nixus , diflecantes eas doloribus , polt partum vero relaxatio , dolore ſimul cum infante egrediente : verum hic non item, fed dum parturimus concipimuf= que corruptos affectus, delectamur gaudemufque, ceterum abi fuerimus enixi malum illum puerum peccatum, tum confpecta feeditate partus difcruciamur gravius quam mulieres parturientes. Quapropter adhortor primum quod ceftoptimum, ne unquam omnino concipiamusin animo corruptam cupiditatem. Quod fi quando conceperimus , tamen fæœtum intus prafocemus. Rurfus fi hucufque fuerimus negligentes, iniquitatem in opus progrelàm mox occidamus per confeflionem, per lachrymas , per propriorum commiflorum accufationem. Nihil enim tam exitiale peccato quam peccati accufatio condemnatioque, cum peenitudine lachrimifque conjanéta. Condemnaiti tuum peccatum? depofuiftifarcinam. Quishecdicit? Ipfe judex Deus, Dro tu peccata tua prior, utjaftificeris. Cur igitur, te queefo, pudefcis & erubefcis dicere peccata tua? Cave enim homini dixeris, ne tibi opprobret. Neque enim confervo confiteris, utin publicum proferat, fed ei qui Dominus eft, ei qui tui curam gerit, ei quihumanuseft, ci qui medicuseft oftendisyulnera. Neque enim ignorat,ctiam{itu non dixeris, qui fciebat etiam antequam perpetrares. Quid igitur eft caufæ, quo minus dicas? Nonenim ex accuſatione fit gravius peccatum. Imo mitius magis ac levius. Et ob hoc ipfum Deusvulttedicere: Nonut puniaris, fed ut relaxeris. Non ut ipfe {ciat peccatum. Cur enimid poftulet, quum jam ſciat ? Seduttu fcias, quantum tibi debitum remittatur. Idco vero vult te fcire beneficii magnitudinem , ut perpetuo gratias agas, ut fegnior fiasad peccandum, utad virtutem promtior. Nif dixeris debiti magnitudinem, non agnofces donadic peccatum privatim, ut fanem ulcus, teque dolore liberabo. Ideo nobis infevit confcientiam, idque quovis patre amantius. Nam pater ubi femel, iterum ac tertio deciefve filium increpaverit, fi viderit incorrigibilem manere, defperans abdicat, expellit e familia, acognatione refecat. At non eodem modo confciéntia , fedlicetfemel, licetirerum, licetter, licet milliesadmonuerit, tuque non obtemperes ; monebit iterum 5 nec defiftet ufque ad fupremum halitum, five domi, five inbiviis, five in menfa , five in foro, fiveinitinere, frequenter &in fomnis peccatorumnobis fimulacra fpectraque repræfentat. Vide autem Dei fapientiam. Non fecit perpetuam con{cientiz accufationem, neque enim hoc onusperferre poteramus, fi jugiteraccufaflet , nequerurfusadeo levem & imbecillem, ut poft unamautalteram admonitionem defperet. Etenim fi fingulisdiebus fuiffet nos ftimulatura, an non defpondentes animum enecaremur? Rurfus fipoftunam atque alteram increpationem defifteret, haud multumfruétus nobisadferret. Boque fecit objurgationem frequentem, at non perpetuam : frequentem quidem ne in focordiam incideremus, fed ut fubiride relaxatione folatioque quopiam accepto , refpiraremus. Quemadmodum omnino non dolere de peccatis exitiale eft, quodque malorum extremum eft, etiam mali fenfum nobis adimit : fic &jugiter, fupraque modumidfacere, noxium eft. Solet enim & doloris immodica magnitudo, frequenter hominem anaturalibus excutiens fenfibus , animum demergere, & ad honefta omniainutilem reddere. Eapropter & illud providit, ut ex intervallis nobis immineret confcientiæredargutio, propterea quod eftadmodum fevera, & quovis ftimulo actius pungere confuevit peccatorem. Non enim tunc folum, quum ipfi peccamus, verum etiam quum alii committunt cadem, vehementer infurgit , 92 magnaque contentione nobis occlamat. Nam {cortator , adulter, autfur non modo quumaccufatur ipfe, verum {etiam quum audit alios cadem aufos accufari, ipſe fibi [videtur flagris cædi, dum increpantur alii, fuorumad| mifforum reminifcens, & alius quidem vocatur injus, ‘hic vero flagellatur, cui nullum crimenintenditur, fi fuerit cadem aufus. Quemadmodum in aliorum reste factis dum laudantur & coronantur , qui cadem cum ipfis . [reéte faéta geñerunt, gaudentexfultantque, quafinon tam illiquam ipfilaudarentur. Quidigitur efle poffit homine peccatore miferius , qui quoties accufantur alii, ipfe examinatur? Contra quid eo beatius, qui cum virtutevivit, qui quumlaudanturalii, ipfe gaudet, letitiaquedifuit, ex aliorum laudibus fuorum recte faétorum memoriamrecipiens. Hæc funt divinæ fapientiæ opera, hæcmaximaillius providentiæ funtargumenta:confcientie increpatio, facra eftancora , non finens nostandem in peccatorum demergi profundum. Neque enim per id tempus tantum quo peccata commiuttimus , Verum etam poft multos annorum circuitus,novit nos veteris admonerecommifti. ldque ex ipfisevidenter comprobabo Scripturis. Vendiderunt olim fratres Fo/éphum , nihil quidem habentes quod incufarent, fed quoniam viderat fomnia, ipf gloriam venturam portendentia. Pidebam, inquit, manipulos vefros adorantes manipulum meam. Quanquam ob hæc decuit illum fervare potius, quod totius familiæ corona, totiufque generis decus erat futurus. Sed ejufmodi res eft invidia, pugnat adverfus domeftica decora , mavultque lividus innumera perpeti mala quam videre proximum in pretio habitum, ctiamfi gloria pars ad ipfum fit permanatura. Quo fane quid cffe poflit miferius ? Quod & illis ulu yenit. Quum enim vidiffent illum procul venientem, ipfifque cibum adferentem, inter fedicebant: Wezite , interficiamys cum 46 videamus quid fine illius fomnia. Ut fratrem non reverearis, neque naturamagnofcas, certe menfam ipfam convenicbat revereri, iplumque minifterii officium , quandoquidem aliturus te, veniebat. Sed yide quomodo & & imprudentes vaticinantur: Verite, inquiunt, occidamus eum > © videamus quid fint illius fomnia. Etenim nifi ftruxiffent infidias, mifi dolos texuiffent, & impudens illud confilium concinnaflent, nequaquam cognovifent vim illorum fomniorum. Non enim perinde magnum erat, Fofeph, fi nihil acerbi pafus eflet , confcendere thronumeÆgypti, uttotobftaculis difcuflis, hunc cundem affequi {plendorem. Nifi enim illi ftruxiffent infidias, non vendidiffent eum in e#gyptum. Nifi in eAgypivm vendidiffent , non adamatus fuiffet ab hera. Sinon fuiflet adamatus abhera, non fuiffet conjectus in carcerem , non interpretatus fuiffet inſomnia, nonregoun illud fuiffetaffecutus. Sinon fuiffet regnum confecutus, non veniffent illi commercaturi frumentum, nec adoraffent. Itaque quoniam occiderunt illum, ob hoc maxime intellexerunt illius fomnia. Quid igitur ? | Ipfine bonorum omnium que poftevenerunt, illiufque gloria fueruntilliconciliatores? Nequaquam. Verum ipfi quidem moliebantur illum morti, defperationi, fervituti, breviter, extremismalistradere, fed Deus melior artifex, infidiantium malitia in venditi infidiifque impetitigloriamabufus eft, ne putares rerum eventus vel cafus effe fortuitaque, yel ab humanarum aétionum magnificentia pendere. Per cos qui adverfantur , per eos qui obfiftunt procurat Deusut res quæ vetantur, conficiantur , inimicis fuis ad fuam gloriam abutens miniftris, ut intelligas quod Deus vult, a nemine diffipari poffe , nec manum illam excelfam a quoquam averfum iri: quod fi quando ab aliquo petaris infidiis, ne confterneris animoneye molefteferas, fed {cire poflis infidias inbonum finem exituras, tantum fi fortiter feras quæ accidunt. Ecce hic quoque livor regnum peperit, invidia conciliavit diadema, ad thronum perduxit, atqueilli ipfi qui ftrucbant infidias, auxiliantes promoyerunt ad illiusimperii magnitudinem. Et is quidem cui ftructe fuerant infidiæ regnumadeptus eft, hiveroqui ftruxerant, fervietunt. Adorabatur ille , hi adorarunt. Itaque quum tibiacciderint acerba continuaquemala, neturberisnequemolefte feras, {edex{pecta finem, Omunino continget Gen. 37»
