OCR
173 È Prophetam non aufum ullius prænotare titulum, ne quid divino eloguio preponi videatur. Nec primum auluseft facere, qui fortaffe primus non eſt, ſed eximius. Sunt qui putent fupervacaneum effe, primum Pal. iden. De perjus Pfalmi. HilaTIKS. Erit quo referendum. yonymus indicat, hunc Pfalmum & proximum, apud Hebraeos eamdem effe, quandoquidem ex eo cujus initium eft: Quare fremuerunt gentes „in Actis Apoftolicis queedam citantur titulo primi Pfalmi. Praeterea,quemadmodum hie coepit a beatitudine, ita illic definit in beatitudinem. Beati omnes qui confidunt in eo. Quamquam hujus ætatis Judæi hunc , quem & fecundum numerant, feparant a fuperiore , utrumque tamen ve7iyp4@0v habent. De numero quidem nihil eft quod laboremus. Czeterum quod ad titulum attinet, quid de cæteris dicemus Pfalmis, quorum alii Patris, alii Filii loquentis perfonam habent, & tamen his non eft veritus Propheta fuos addere titulos? Nec hic quidquam vidco, quod cogat nos Pfalmum hunc divinæ voci tribuere. Nec ita magni refert, Dei ipfius voce pronuncietur,an Prophetee, cujusorgano Deus fit ufus. Divus Hilarius putat, nec ad Patrisnecad Filii perfonam polie referri , idque palam effe putat hoc argumento, quodadditumeft : Erin lege Domini voluntas ejus, € Ja lege ejus, &c. Quæ verba nec Patricongruunt de ile loquenti, nec Filio. Ac vere quidem hecHilarius. Cateram nihil prohibet, quo minusomnia dicantur {ub perſona Patrisde Filio, quemadmodum interpretatur divus Auguftinus, virum accipiens Chriftum, qui nec aflenfus fit Satanze ad peccatum follicitanti, gun modum terrenus ille Adam, nec fteteritin via peccatorum, etiam fi natushomo in eam defcenderit; Nec incathedra peftilentia federit,, contempto hujusmundiregno, fed innocentia viridis, prædicatione fua peccatoresad pictatem traxerit, tandem morte & refurrcétione , & adfcenfione fructum dederit in tempore fuo, nihil non preeftaturus eorum qua promiferat: ita ut nec folium ullum defluat verborum illins, cujusbeneficio cunéta feliciter ceflura fint piis. Contra impii quoniam non fintinnixi folidæ petræ, quæ eft Chriftus, difipabuntur. Qui Chriftiexemplo fugerint peccatum, una cum illo fruentur immortalitate. Qui Diabolum & veterem Adam fecuti , mundum amplexi fucrint, pænisæternisaddicentur. Namhæc ferme fumma Auguftinianæ interpretationis; quamquam Hilarius nec ad Chrifti perfonam accommodari pofle putat, nimirum,ofenfus iis, quæ mox fequuntur : Er iz lege ejus meditabitur die ac notte, cumipfe legis fitauctor. Nec illa putat in Chriſtum quadrare : Et erit tamquam ligrum quod plantatum eft. Primum quodabfurdum videatur, fi arbor ulla fit Chrifto felicior. Siquidem excellere videtur id, a quo fumitur comparatio, veluti fi dicas de puella : Eft inftar nivis candida nimirum , fummum nivis candorem vis intelligi. Ad hæc incongrue dici, crit, de co qui fucrit ante æterna tempora primogenitus omnis creature, in quo & per quem creata fintomnia. Atqui cum Chriftus in Euangelio fefe vitem vocat,num | periculum eft,ne vitis hac vulgata magis frugifera fit Chrifto? aut cum fob perfona fapientiæ terebintho, aut palmæ fefe comparat, num metuendum eft , ne res ha Chrifto videantur anteponi? Non opinor, non,profecto, magis, quam ubi lapis ,autagnus dicitur, autleo. Siquidem inatcanislitteriscontemtiffimarum etiam rerum fimilitudinesadhibentur, adexplicandam Divina nature rationem. Curautemnoncompetat in eum legis Divinze jugis meditatio , qui folushominum in nullodeflexit a mandatis Dei, & ut homo fervavit legem, quam ipfe ut Deus condiderat. An non ipfe fic loquiturin Euangelio: Er ficut mandatum dedit mihi Pater, fic facio! Ejufdemobedicntiam ufquead mortem , & mortem crucis, atteftatur Paulus. Curilliveremuradferibere legis meditationem „cui tribuimus obedientiam? Jam illud, erit, nonad Chrifti perfonam aut naturam eftreferendum, quae numquam effe ccepit , ficut nec umquam eftdefitura, verum ad refurrectionem & fdeliumadoptionem, quæutique cœperunt in tempo- | I L 174 idem cum Chrifto, fitut aliquoties quod membrorum eftad iplum transferatur. Quod genus eft illud, Jonge 4 fa= lute mea verba delittorum meorum. Rurfum quod capi? tis eft proprium , membris communicetur, velut ilhee Ego dixt, Ditcftis, cx filii excelfi omnes. Proinde non ita magni refert, hæc ad Chriftum , in quo continentur omnes pii, an ad illius membra referantur. Atque hæc dixerim, non quo fententiam Hilarii refellam , fed ut diverfam fecutos interpretationem excufem. quadret, vel quod magis conducat ad vite correétionem, quam præcipuc {pectamus. Nam frigidum eft quod Judzei Pfalmum hune ad Jofiæ Regis perfonam torquent, qui folus profanorum Regum non abierit in confilium impiorum, fed fecutus fit legem Dei. Fri‘gidius etiam quod Tertullianus ad Jofeph referendum putat, qui corpus Jelu fepelivit, autad cos qui ad fpe| acula Gentium non concurrunt. Jam operæ pretium eft videre, breviffimuslicet Pfalmus, quam abfolutum, quam ingensargumentum comple&atur. Magno ftatim præmio, nempe, beatitudinis provocat mortales um fe confcrant, &obfervatione legis Divina renoventur ac reflorefcant in Chriſto, cui jam infiti fint per Baptifmum. Deinde quo piorum fors fiat illuftrior, impiorum longe diverfam conditionem apponit, etiam inhac vita mortali. Denique in ſupremo illo judicio 5 quæ felicitas mancat pios, qu poena impios, aperit. Nunc ad ipfa Prophetæ verba pro viribus exponenda aecingimur. [ Bearus vir. | Haud potuit felicior aufpicariomine quam beatitudinis, quam nemo non expetit mortalium, ad quam omnes ex æquo & conditi ſumus &adſpiramus. Siquidem huc omnium hominum ftudia tendunt, ut aliquid ſibi parent, in quoanimusacquiefcat. Etconatus quidem communis omnium. Vetum in deligendo varius illudit error > dum maxima pars falfas bonorum umbras, &inania fimulacra 3 pro veris ac {ummis bonis ampleétitur. Quid enim aliud queefitum eft olim a tot Philoſo tot editislibris agebant, nifiut perveftigarent effet hominis fita beatitudo ? do conatum , quod annififunt, quod {crutati funt: & pudet quorumdam Chriftianorum , gui opibus , qui voluptatibusimmerfi , qui dominandi libidine ebrii, ne quærunt quidem de re tanta: verum uthorumadmiror focordiam, ita illorummiferet > qui quod tanto ftudio quæfierunt, noninvenerunt. Etideo non invenerunt, quia defuit unicus ille vera fapientia Doctor, Chrifti Spiritus: Ingens enim olim inter Philofophorum familias ardebat digladiatio, quibusin rebus pofita effet hominis felicitas, atque aliiquidem in ipfa virtute, alii inufù virtutis, alii in tribus bonorum generibus, aliiin {cientia, alii in indolentia, alii in voluptate conftituetuntfelicitatem: Aliialiisinrebus. Nam omnes omnium opiniones hoc loco recenfere, perlongum fuerit , refellere longius. Cunétos tamen a vero aberraffe , vel illud fatargumento eft, quod nihil inter ipfos convenit. Sedmiulto craflius erat vulgus, cuine perfomnium quidem licuit felicitatis rationem perfpicere: dum hic fordidiffimis opibus, ille foedifima voluptate , alius ridendovitæ fplendore , alius anxio miferoque imperio, infumma, alius aliis magisfelicitatem metitur. Commiſerandum hoc in Ethnicis, quibus hanc fapientiam non impertierat Chriftus, & non affequebatur ratio, non merebatur vita, at multo magis deplorandum in horum temporum Chriftianis, imoin Principibus, qui Dci vicem in terris referunt, in Sacerdotibus, quos Chriftus in fortem fuam femovit peculiarius, in Epi{copis, qui Chriftumipfum nobis reprecfentant li quoque non in aliis fere rebus beatitudinem conftituunt, quam in quibus olim idiotae Gentiles. Quid enim aliud nunc deftinamus, quid tumultuamur, quid digla| diamur m toto terrarum orbe, nifiut fuze quifque tyran|nidis proferat pomocria, ut cenfus augeat „ut alios {uo {plen , In quo Comprobo ftudium , lau Argus mentum Pſalmit Philos Chri