OCR
171 172 DESIDERIUS ERASMUS ROTERODAMUS BE A FO R HE N AN O E NS JEEE ECE SETA DTI I, SIR. 2 Uum videamus , Beateoptime , Ulitteratumetianme hominum vulgus, xeniolis ultro Cia NEO troque miffitatis, neceffitudines fiwas viciffim alere, non putaviconventre , ut i optiVAXA marumlitteravum cultoribus s hac civilitatis bo officiù pars ceffare videatur , prefertiminnobis, quoscommunis ftudiorumardor tamartta neceffitudine copulavit ,ut arétiore non polly. Nuper igitur , cum itineris labore delaffatis equis, dieculas aliquot G apud Divum Audomarum cogerer fubfidere , ne tempus hoc omnino perwet fiudus de parandotibi xeniolo cepi cogitare , ex commodum veniebat in mentem, quod graviter admonet Seneca nofter , cum primis e(fe difpiciendume , non folum uti munus dignwm fit eo qui mittit , verum etiam aptumi ci cu mittitur. Sicemm fieri, ut que per fe vilifima funt , hocipfo reddantur pretiofiffima » quod commode fuerint deletta. Quid autem magis mitts decuit ab homme Theologo, quam eximium ali- . quem flofculum ex vernantiffims Divinarum litterarum areolis decerptum ? Quid autem magis conventebat mitit Beato , quam ipfam vere Beati formulam, divini Spiritus penicillo depictam? Divinum plane cognomen , vt quod hommnis naturam fuperet. Unde Greci Poete Numinibus hoc ,ceu peculiare , tribuere confueverumi , porazas cos appellantes. Neque prorfisin wllum mortalem tam eximii cognominis honor competit, mfi qui fic infitus fit Chrifto, utjam veluti transfiguratus, & unum cum ilo factus , quemadmodum in ipfius immortalitatis, ita è in tam egregii cognominis confor tinm adftifti mereatur. Nihil cnim magis abeft a vere beatitudinis appellatione , quamiſti, quos ftultiffimum vulgus beatos appellat. Sic enim illis tribuit beatitudinem, ut tribuit éx divinitatem , vel turpiter errans , vel turpius adfentans. Toties in myfticis Utteris iteratur hoc beati cognomen. Nec tamen ufquam tributum offendimus opulento, nufquam Monarchis , nufquam Sardanapalis. Lego beatos qui timent Dominum, qui ambulant in vis ejus. Lego beatum, ctinonimputavit Dominus peccatum. Legobeatum , qui intelligit fuper egenum & pauperem. Lego beatos immaculatos in via, qui ambulant inlege Domini. Tot ſunt beatitudinis ordines, € tamen fronts date räv Meyaptur #0ek nées, quemadmodum habei Grecorum proverbium. Primus beatusille, quem Dei timor a peccando cohibet. Rurfum beatus é is , qui prolapfus quidem eft in vitra > fed ita lacrymis commiffa diluit, ute clemens Dominus non imputet , quod adimpt. Nequenon beatus ille, qua pietatis ey caritatis officiis , vite fuperioris errata penfat. Nam hunc in die judicn a maloliberabit Dominus. Sed beatior eſt , quem Divine legis intuitus , ab omni vitiorum inquinamento cuftodierit immu- : nem. Beatiſſinzus autem , quem hoc Pſalimo deſcribit , cui non ſolum contigit nallis inquinari vitus , fea ita jugiter verfatus eft in præceptis divinis, ut cumipfeperpetua vita floreat imnocentia , tim aliis exemplomorum, falutarigue dottrina fruttum pulcerrimum afferat. Mitto igitur tetibi, hoceft , Beatum Beato. Quid enim alind magis quadvabas ? prefertim cumtu ut ingenium naus es nullis obnoninm vitüs, ita vitam pariter & famam ab ommi vitiorum labe intattamtueri ftudeas , tamque infatigabili fudio verferis in optimis litteris , ut , Clvifto tuos pulcerrimos conatus bene fortunante , & civitatule tue, jam tot egregiis ingeniis editis nobili , non mediocre lumen ac decus addas, © fpes fit fore, ut toti Germanice cum aliquando virum exhibeas , ut intelligant homines , Beativocabulumtibi non fortuito , fed divini Naminis confilio conizgiffe. Proinde xeniolum hoc non folumte commonefaciet Erafimi tui, verum etiam te ipfum tibi proponet. Faxit Deus Optimus Maximus, ut, ficut hactenus ftudiorum focietate duleiffime conjuntti fuimus , ita pofthac eterne vereque beatitudinis confor tio fimul fru promereamuy. Vale amicorum optime, Apud Divum Audomarum. Anno m. . xv. Idibus Aprilibus. N EMNARRACTO PRIMI PSACMI BA tU VFR TUXTA TROPOLOGIAM P OW USS IM Ww IM, AUCTORE DESIDERIO 2 RA SMO. R © Ww BI ODAM O; § A CIR #8, Wisi i © il, © © i AB IDR OMR IE GO IR is, 2g Uemadmodum divina fapientia plurimum Al|verum etiam orationis, ceu viétima, commendatus. diffidetab humana fapientia, ita longealius| | Purgatiffimis fit auribus oportet, quihacccelefti Mu| eft fermo divini Spiritus, alitis humani pe-} | fica velit deleGtari. Vehementer commendatus fitne@ Ctoris. Nihilcæleftiilla facundia feecun-| | ceffeeft, quiad hastam abftrufasaterni Numinis de\litias fit admittendus. Pfalmushicapud Hebreos dve(miypæQos habetur, hoc eft , inferiprione carens , nec facros £ lcomputatur in catalogo caterorum, juxta quorumProphetarum voletevolyere, meminerit , fefe noninf |damopinionem, fed velutextraordinemadjicitur, ut Orpheiaut Homeri verfari Hymnis, quiprofanamha-) {unus fit magis quam primus , & tamquam procemii bent Religionem, fed in divini Spiritus oraculis , in| |vice cæterisanteponitur. Exiflimat enim divus Augu à = dius, ſed opes ſuas non aperit, niſi fcrutanti, nifiveftiganti, nifiavido, fed ita curioſo , utadoret, ut veneretur omnia. Proinde qui facros Pfalmos quibus ar ; fapientiæ fuæ divitias , piis veftigatori- ftinus (fi modo ejusoperis initium illi tribuendum eft. q la e Ne Dae PIE I OR à bus voluit efle reconditas. Ad hæc igitur myfleria,| | Nam mihiquidem ex alio quopiam, mutilo & acepha