OCR Output

173 È
Prophetam non aufum ullius prænotare titulum, ne
quid divino eloguio preponi videatur. Nec primum
auluseft facere, qui fortaffe primus non eſt, ſed exi¬
mius. Sunt qui putent fupervacaneum effe, primum

Pal.
iden.

De per¬

jus
Pfalmi.

Hila¬
TIKS.

Erit quo
referen¬
dum.

yonymus indicat, hunc Pfalmum & proximum, apud
Hebraeos eamdem effe, quandoquidem ex eo cujus ini¬
tium eft: Quare fremuerunt gentes „in Actis Apoftolicis
queedam citantur titulo primi Pfalmi. Praeterea,quem¬
admodum hie coepit a beatitudine, ita illic definit in
beatitudinem. Beati omnes qui confidunt in eo. Quam¬
quam hujus ætatis Judæi hunc , quem & fecundum nu¬
merant, feparant a fuperiore , utrumque tamen ve¬
7iyp4@0v habent. De numero quidem nihil eft quod la¬
boremus. Czeterum quod ad titulum attinet, quid de
cæteris dicemus Pfalmis, quorum alii Patris, alii Filii
loquentis perfonam habent, & tamen his non eft veri¬
tus Propheta fuos addere titulos? Nec hic quidquam
vidco, quod cogat nos Pfalmum hunc divinæ voci tri¬
buere. Nec ita magni refert, Dei ipfius voce pronun¬
cietur,an Prophetee, cujusorgano Deus fit ufus. Di¬
vus Hilarius putat, nec ad Patrisnecad Filii perfonam
polie referri , idque palam effe putat hoc argumento,
quodadditumeft : Erin lege Domini voluntas ejus, €
Ja lege ejus, &c. Quæ verba nec Patricongruunt de ile
loquenti, nec Filio. Ac vere quidem hecHilarius. Ca¬
teram nihil prohibet, quo minusomnia dicantur {ub
perſona Patrisde Filio, quemadmodum interpretatur
divus Auguftinus, virum accipiens Chriftum, qui nec
aflenfus fit Satanze ad peccatum follicitanti, gun
modum terrenus ille Adam, nec fteteritin via pecca¬
torum, etiam fi natushomo in eam defcenderit; Nec
incathedra peftilentia federit,, contempto hujusmun¬
diregno, fed innocentia viridis, prædicatione fua pec¬
catoresad pictatem traxerit, tandem morte & refur¬
rcétione , & adfcenfione fructum dederit in tempore
fuo, nihil non preeftaturus eorum qua promiferat: ita
ut nec folium ullum defluat verborum illins, cujusbe¬
neficio cunéta feliciter ceflura fint piis. Contra impii
quoniam non fintinnixi folidæ petræ, quæ eft Chri¬
ftus, difipabuntur. Qui Chriftiexemplo fugerint pec¬
catum, una cum illo fruentur immortalitate. Qui Dia¬
bolum & veterem Adam fecuti , mundum amplexi fuc¬
rint, pænisæternisaddicentur. Namhæc ferme fum¬
ma Auguftinianæ interpretationis; quamquam Hila¬
rius nec ad Chrifti perfonam accommodari pofle putat,
nimirum,ofenfus iis, quæ mox fequuntur : Er iz lege ejus
meditabitur die ac notte, cumipfe legis fitauctor. Nec
illa putat in Chriſtum quadrare : Et erit tamquam li¬
grum quod plantatum eft. Primum quodabfurdum videa¬
tur, fi arbor ulla fit Chrifto felicior. Siquidem excellere
videtur id, a quo fumitur comparatio, veluti fi dicas
de puella : Eft inftar nivis candida nimirum , fummum
nivis candorem vis intelligi. Ad hæc incongrue dici,
crit, de co qui fucrit ante æterna tempora primogenitus
omnis creature, in quo & per quem creata fintomnia.
Atqui cum Chriftus in Euangelio fefe vitem vocat,num |
periculum eft,ne vitis hac vulgata magis frugifera fit
Chrifto? aut cum fob perfona fapientiæ terebintho,
aut palmæ fefe comparat, num metuendum eft , ne res
ha Chrifto videantur anteponi? Non opinor, non,pro¬
fecto, magis, quam ubi lapis ,autagnus dicitur, autleo.
Siquidem inatcanislitteriscontemtiffimarum etiam re¬
rum fimilitudinesadhibentur, adexplicandam Divina
nature rationem. Curautemnoncompetat in eum le¬
gis Divinze jugis meditatio , qui folushominum in nul¬
lodeflexit a mandatis Dei, & ut homo fervavit legem,
quam ipfe ut Deus condiderat. An non ipfe fic loqui¬
turin Euangelio: Er ficut mandatum dedit mihi Pater,
fic facio! Ejufdemobedicntiam ufquead mortem , &
mortem crucis, atteftatur Paulus. Curilliveremurad¬
feribere legis meditationem „cui tribuimus obedientiam?
Jam illud, erit, nonad Chrifti perfonam aut naturam
eftreferendum, quae numquam effe ccepit , ficut nec
umquam eftdefitura, verum ad refurrectionem & f¬
deliumadoptionem, quæutique cœperunt in tempo- |

I

L 174
idem
cum Chrifto, fitut aliquoties quod membrorum eftad
iplum transferatur. Quod genus eft illud, Jonge 4 fa=
lute mea verba delittorum meorum. Rurfum quod capi?
tis eft proprium , membris communicetur, velut il¬
hee Ego dixt, Ditcftis, cx filii excelfi omnes. Proin¬
de non ita magni refert, hæc ad Chriftum , in quo
continentur omnes pii, an ad illius membra referan¬
tur. Atque hæc dixerim, non quo fententiam Hilarii
refellam , fed ut diverfam fecutos interpretationem
excufem.

quadret, vel quod magis conducat ad vite correétio¬
nem, quam præcipuc {pectamus. Nam frigidum eft
quod Judzei Pfalmum hune ad Jofiæ Regis perfonam
torquent, qui folus profanorum Regum non abierit in
confilium impiorum, fed fecutus fit legem Dei. Fri¬
‘gidius etiam quod Tertullianus ad Jofeph referendum
putat, qui corpus Jelu fepelivit, autad cos qui ad fpe¬
| acula Gentium non concurrunt. Jam operæ pretium
eft videre, breviffimuslicet Pfalmus, quam abfolutum,
quam ingensargumentum comple&atur. Magno fta¬
tim præmio, nempe, beatitudinis provocat mortales

um fe confcrant, &obfervatione legis Divina reno¬
ventur ac reflorefcant in Chriſto, cui jam infiti fint
per Baptifmum. Deinde quo piorum fors fiat illuftrior,
impiorum longe diverfam conditionem apponit, etiam
inhac vita mortali. Denique in ſupremo illo judicio 5
quæ felicitas mancat pios, qu poena impios, aperit.
Nunc ad ipfa Prophetæ verba pro viribus exponenda
aecingimur. [ Bearus vir. | Haud potuit felicior aufpi¬
cariomine quam beatitudinis, quam nemo non expe¬
tit mortalium, ad quam omnes ex æquo & conditi ſu¬
mus &adſpiramus. Siquidem huc omnium hominum
ftudia tendunt, ut aliquid ſibi parent, in quoanimusac¬
quiefcat. Etconatus quidem communis omnium. Ve¬
tum in deligendo varius illudit error > dum maxima
pars falfas bonorum umbras, &inania fimulacra 3 pro
veris ac {ummis bonis ampleétitur. Quid enim aliud
queefitum eft olim a tot Philoſo
tot editislibris agebant, nifiut perveftigarent
effet hominis fita beatitudo ?
do conatum , quod annififunt, quod {crutati funt: &
pudet quorumdam Chriftianorum , gui opibus , qui vo¬
luptatibusimmerfi , qui dominandi libidine ebrii, ne
quærunt quidem de re tanta: verum uthorumadmiror
focordiam, ita illorummiferet > qui quod tanto ftudio
quæfierunt, noninvenerunt. Etideo non invenerunt,
quia defuit unicus ille vera fapientia Doctor, Chrifti
Spiritus: Ingens enim olim inter Philofophorum fa¬
milias ardebat digladiatio, quibusin rebus pofita effet
hominis felicitas, atque aliiquidem in ipfa virtute, alii
inufù virtutis, alii in tribus bonorum generibus, aliiin
{cientia, alii in indolentia, alii in voluptate conftitue¬
tuntfelicitatem: Aliialiisinrebus. Nam omnes omni¬
um opiniones hoc loco recenfere, perlongum fuerit ,
refellere longius. Cunétos tamen a vero aberraffe , vel
illud fatargumento eft, quod nihil inter ipfos conve¬
nit. Sedmiulto craflius erat vulgus, cuine perfomnium
quidem licuit felicitatis rationem perfpicere: dum hic
fordidiffimis opibus, ille foedifima voluptate , alius
ridendovitæ fplendore , alius anxio miferoque imperio,
infumma, alius aliis magisfelicitatem metitur. Com¬
miſerandum hoc in Ethnicis, quibus hanc fapientiam
non impertierat Chriftus, & non affequebatur ratio,
non merebatur vita, at multo magis deplorandum in
horum temporum Chriftianis, imoin Principibus, qui
Dci vicem in terris referunt, in Sacerdotibus, quos
Chriftus in fortem fuam femovit peculiarius, in Epi¬
{copis, qui Chriftumipfum nobis reprecfentant
li quoque non in aliis fere rebus beatitudinem conftitu¬
unt, quam in quibus olim idiotae Gentiles. Quid enim
aliud nunc deftinamus, quid tumultuamur, quid digla¬
| diamur m toto terrarum orbe, nifiut fuze quifque tyran¬
|nidis proferat pomocria, ut cenfus augeat „ut alios {uo

{plen¬

, In quo
Comprobo ftudium , lau¬

Argus
men¬
tum
Pſalmit

Philos

Chri¬