OCR
Monachus quid. 65 ENCHIR clamationibus diffuadere ,, atque ad his oppofitas vir-! A tutes adhortari, ‘Tantum volui, quod ubi fatis fore! credebam, rationem & artem quamdam nova militi commonftrare , qua te pofles adverfus priftina vitæ repullulantia mala communire. Ttaque quod nosin uno atquealtero, exemplicaufa fecimus, id te ipſum o-| portebitfacere, cum in fingulis, tum potiffimum in! his, ad que cognoveris te, five natura, five confuctudinis vitio peculiariter inftigari. Adverfus hac certa! quedam decreta in albo mentis notre deferibenda! funt, atque cane defuetudine obfolefcant, fubinde renovanda. Veluticontia malum obtre&ationis, turpiloquii, invidentia , gaftrimargia ,, & id genus teliz) qua.Hi foli funt hoftes militum Chriftianorum, in quo-. rumaflüultum,oratione, fententiisfapientum > dogmati-| bus divine Scripture: , exemplis piorum hominum &| maxime Chrifti, multo ante eft pramuniendus ani-| mus, Hæc omnia tametfi non dubitem quin affatim B | tasnoseftadhortata , ut faltem hac extemporali oie! Ptiuncula, pro mea virili fanétum tuum propofitum promoverem adjuvaremque. Id quod co feci maturius, quod nonnihil metuerem, ne in fuperftitiofum iftud Religioforum genus incideres, qui partim qua{tui fervientes fuo, partim ingenti zelo, fed non fecundum fcientiam, circumeunt mare & aridam, & ficubi nacti fuerinthominem a vitiis ad meliorem vitam jam refipif{centem , eum illico improbiffimis hortamentis, minis, blanditiis in Monachatum conantur detrudere , perinde quafi extra cucullum Chriftianifmus non fit. Deinde ubi {crupulis meris & inextricabilibus {pinis pectusillius expleverint, ad humanas quafdam traditiunculasadftringunt, planeque in Judaifmum quemdam precipitant miferum , ac trepidare decent, non amare. Monachatusnoneft pietas, fed vita genus pro fuo cuique corporis ingeniique habitu, velutile, vel inutile. Ad quod equidem ut te non adhortor, itane dehortor quidem. Hoc modo commoneo, ut pietatem nequein cibo, nequein cultu, neque inullare yi-| C ED RON 65 fibiliconftituas, fedin iis quæ tradidimus. Ir quibu& cumque vero deprehenderis veram imaginem Chrifti; cumiiste copula. Porroubidefunthomines, quorum conviétus te reddat meliorem, abducito te quantum potes ab humano conlortio , & Prophetas fanétos, Chriftum, Apoftolos, in colloguiumadfeifce. In primisautem Paulum tibi facito familiarem: hic tibi femperhabendusin finu, noéturna verfandus manu , Vere fandusidiurna, potremo & ad verbum cdifcendus : inquem nos jampridem enarrationem magno ftudio molimur, audax quidem facinus, fed ramen divino auxilio freu fedulo dabimus operam, ne poft Origenem , Ambroſium, Auguſtinum, ne poft tot recentiores Interpretes hunc laborem omnino vel finecaufa , vel fine lumniatoresquidam, qui fummam exiftimant religionem, nibil bonarum litterarum feire, quod politiorem veterum litteraturam per adolefcentiam fumus amplexi, quod utriufque linguæ, Græcæ pariter ac Latinæ Litter’ mediocrem cognitionemnon fine multis vigiliis nobis 472 #4 peperimus, nonad famam inanem aut puerilem ani- A nu voluptatem {pectaffe nos, fed multoante fuifle præ- fant. meditatos, ut Dominicum templum, quod nonnulli infcitia barbarieque {ua nimisdehoneftarunt , exoticis opibus pro viribus exornaremus, quibus & generofa ingenia poflent ad divinarum Scripturarum amorem infammari. Sed hactantare pauculos dies intermifla 5 hunc laborem tua caufa fumpfimus, ut tibi veluti digitoviam, quæ compendio ducit ad Chriftum indicaremus. Precor autem Jefum iftius, utifpero, propofiti parente, ut falutaribus tuis coeptisbenignus ad{pirare dignetur, imout fuumin te mutandomunus augeat perficiatque, quo cito grandefeasineo, &occurrasinyirum perfectum. In eodem bene yale, frater, &amice, femper quidem animo dileétemeo, atnunc multo quam antehac tum carior, tum jueundior. Apud divum Audomarum, Anno a Chriſto nato fupra millefimum quingentefimo primo. FY DESIDERIUS ERASM D O EON C repa SR: Ressius intuenti mihi, non|D ufquequaque aflentanti,palpandique vitio receptum videri folet, Adolphe fuaviffime, ut antiquitus Reges & Imperatores panegyricis folenniter, & quidem in os, laudarentur : quin potius fic exiftimo, viros cordatos, rerumque naturæ atque humani ingenii egregie prudentes, cum {pesnon effet, leoninam illam Regii peĉtoris generofitatem, & autium delicias, vel monentis auctorita-| tem, vel increpantis feveritatem aliquando pafluras,| publicee utilitatis refpectu vel vertifle, ac via qui-| dem occultiore , codem tamen contendife. Itaque, fub laudationis fpecie fimulacrum quoddam abfoluti; Principis cis velut in tabula depiétum Tepreefentafic, | ut ipfifefe ad propofitum exemplar exigentes > taciti fecum agnofcerent, quantum ab illa laudati Principis imagine abeflént, ac citta tum pudorem, tum offenfam difcerent, quid vitii mutandum > quas virtutes præftare oporteret. Eodemque titulo non idem ageretur, videlicet, ut boni Principes quæ facerent recognofcerent, mali quee facere deberent , admonerentur. Nihil igitur erat aliud iftalaudatio, quam delicatum monendi, blandumque exprobrandi genus, TES! US ROTERODAMUS P H Os» VER ERE N SIE D. “os ac plane pharmacum , neceflarium quidem illud, fed amarum, €oque melle prælitum. Id quod olim Re- zaudi gum Barbarorum violentiz dabatur, nontam turpi- b#s a ter (ut ego opinor) quam prudenter. Pueritiæ yero ala A ftudia, moderatis laudibus alere , ac veluti cruftulis ^ datis, blandius invitare, adeovitiodatum non eft, ut amagnis quoqueauctoribus preccipiatur. Sed ifta quorfum inquis? nimirum , hujufmodi præfatiuncula vifum eft adulationis notam deprecari atque præcludere ; cum ftatuiffem hac Epiftola paulo ineptius tecum agete, & cum puero te paulifper veluti repuerafcere. Quamquam ego te, Generofe Adolphe, ne laudatuytus quidem fum, quinmagisteipfum tibitamquam in {peculo commonftraturusut temet noris,non autem ut etiam ames fimulque pereas, quemadmodum de Narciſlo fabulantur Poetee, fed ut etiam atque etiam intelli gas, quam magnum nomen fis Deotux felicitatisaue étori,quibufque rebus fis natus, & quo tibi fit elu@an» dum,ne cum totum coelum tibiarriferit,tute tibi parum proſper fuifle videare. Hoe profeéto fibi volebat (ni fallor) {peculumillud Socraticum ad quod vir fapientiflimus mittere folebat adolefeentulos: ut qui fe per{pexiffent corporis & ingenii dotibus , fortunæque commodis amplitercumulatos, velhoc ipfoad virtutis ftudium follicitarentur, cum intelligerent ad tantam ETO V. G DA= Specilum Soa craticnm,