Page 44 [44]
OCR
63 IW DT SG) BR Ta SN E 64 {ubfidant criftæ. Ad hæc præterquam quodinonaliud | A | præcipue prohibebunt a ſuperbia, fi confideres quid vitium Deo invifius eft, & apudhominesin primisubi-} |ipfefisin te, putredo in exortu me SER que odiofa atque irrifa arrogantia; cum contramode- | ® |efca vermium in morte, & quia Chmiftus. factus fit ftia& divinum favorem conciliet, & hominum bene-| |pro te. i volentiamadglutinet. Ergo, utfummatim dicam,duo! Cri PUT. PST ADVERSUS IRAM, ET VINDICTÆ CUPIDITATEM. TAPAS Um te vehemens animi dolorad ultionem exfti-) [quotidietetolerat, veteres iterantem aS rue mulie- mulat, memineris nihil efe minus iram, quam| |mo qua manfuetudine ille pertulit probra , E ae aie bris. quod falfo imitatur,puta, fortitudinem. Nihilenimæ-| |verbera, deniquc mortem probroliffimam ? Quid te que muliebre, nihil tam imbecillis proje&tique animi) jjactas de capite, finon curas eſſe in corpore È Non eris quam vindiĉta lætari. Animofus videri tudes, quod| |membrum Chrifti ,nifi fequaris veftigia Chrifti. Sed ae inultam injuriam non pateris, atifthoc demum paéto| | indigaus eft cui ignofeatur. Ttane rudignus eras, cui ae prodis puerilitatem tuam, qui (quod eft viriproprium )| |ignofceret Deus ? In te ipfovis experiri male icordiam, È, animo temperarenon queas, Quanto fortius, quanto| |& in fratrem yis exercere feveram juftitiam? Magnum ‘dua. generofius, alienam ftultitiam contemnere, quam imitari. At nocuit, ferox eft, infultat. Quo turpior eft, hoc magis cave, ne fiasilli fimilis. Quæ malum vefania eft, ut alienam improbitatem ulcifcaris, te fieri , improbiorem? Si contemferis contumeliam, intelligent omnes indigno factam. Sin commovene, jam inferentis caufam feceris meliorem. Deinde illud reputa quod res eft, fi quod eftacceptum incommodum, id neutiquam rolli vindiéta , fed propagari. Quisemm| denique finis fuerit mutuarum injuriarum , fi fuum quifque dolorem perrexerit vindićta retaliare? Cre{cunt utrimque inimici, incrude(cit dolor, qui quo inveteratior eft, hoc , nimirum, infanabilior. At lenitate, tolerantiaque fanatur nonnumquam etiam is qui fecit injuriam, &ad fe reverſus, ex inimico fit certifimus amicus. Per ultionem vero malum ipfum quod a te cupis depellere, idin tereciprocatur, non fne malo fœnore. Erit & illud non inefficax iræ remedium, fi juxta fuperiorem rerum partitionem confideres, hominem homini non pofle nocere, fi nolit, nifi in his quæ {unt extraria bona, necadipfum hominem magnopere pertinent. Nam vera animi bona folus Deus poteft eripere, quod non folet, nifi ingratis: folus poteft largiri, quod non confuevit immitibus & ferocibus. Nemoigitur Chriftianus leeditur, nifi a femetipfo: nulli nocet injuria, nifi fuo autori. Adjuvant & hac, tametfileviora, ne dolori mentis obfequare , {i commode collectis Rhetorum circum ftantiis, pariter & tuum incommodum extenues, &alienam elevesinjuriam, his ferme modis: Leefit, fed facile refarcietur: tum puer eft fi peccator ignofcas peccatori, cum Chriſtus pro crucifixoribus fuis oraverit Patrem? Arduum eft non referire fratrem , quem juberis & amare? Durum eft nonremetirimaleficium, pro quo nifi beneficium retuleris, non hoc eris in confervum tuum, quod fuit Chriftus in fervum fuum. Poftremo fi indignus hic, cui bencficium promaleficio rependatur, attudignus qui facias, dignus Chriftus pro quo fit. Sed veterem C| ferendo injuriam, invito novam : repetet injuriam fi hanc abftulerit impune. Si citra culpam potes vitare , vita; fi mederi,medere; firefarcire, refarci; fi fanare furentem, fana: fin minus, pereat ille folus potius quam tecum. Iftum quifedamnum dedifle putat, commiferatione non pcena dignum puta. Viscum laude irafci? Irafcere vitio ,nonhomini. Sed quo natura propenfior es ad hoc vitii , tanto diligentius temet multo ante premunito, femelque hoc decretum penitus animo infculpas tuo, ne quid umquam yel dicas, vel facias iratus. Nihil tibi credideriscommoto. Sufpectum habeto, quidquid impetus ille animi di¢taverit, etiam fi fithoneftum, Memineris inter phreneticum, & ira D bacchantem nihilo plus interefle,quam inter brevem & perpetuam infaniam. Succurrat quam multa per iram \veldixeris , vel feceris poenitenda, que jam fruftra mutata cupias. Proinde cum ubi bilis eftervefcit, fi tenon potes illicototum ab ira vindicare, faltem ca\tenusrefipifce, utrre meminerisfanum non effe. Hoc meminifle, fanitatis pars cft nonnulla. Sic tecum cogita: Nunc quidem ita fum affectus , at paulo poft multo alia mente fuero. Cur ego interim dicam in eft, rerum imperitus: adolefcens, mulier eft, alieno fecit inftinétu,imprudens, probe potus, æquum eft ignofcere. At contra, graviter quidem lefit, fed pater eit, frater, præceptor, amicus, uxor. Par eft, hoc doloris;illius vel caritati vel auétoritati condonari. Aut paria | faciens injuriam cum aliis illius in re beneficiis com-| penfabis , vel cum tuis in illum offenfis exaequabis. Hic quidem lefit, fed alias quam fepe profuit? Iliberalis| eft animi , benefaétorum oblivifci, injuriolæ IA ſe. Nunc meoffendit, fed quotiesa meoffenfus. Tenofcamilli ,ut mihi, meo exemplo,* ignofcat & ipfe deIinguenti. Porro multo præfentius remedium fucrit, fi in peccato hominisinte cogites, que, quanta , guoties tu peccaris in. Deum, quam multis nominibus ilamicum iratus, quod poftea placatus mutare non queam? Cur nunc faciam infanus, quod mihi redditus magnopere doleam? Cur non hoc potius ame impetretratio, cur non impetret pietas, denique,cur non impetret Chriftus, quod tempusipfum paulo poftimpetrabit? Nemini (opinor) tantum atræ bilis addidit natura , quin faltem hactenus fibi poffit imperare. Optimum autem fuerit ficinflituto ratione, afluetudine durare animum ur omnino non commoveare. Perfectumerit, fi vitiotantum indignatus, pro contumelia reponas officium caritatis. Poltremam & human Temperantiz, ne tetotumanimo permittas. Prorfum nonirafei, Deo fimillimum eft, eoque pulcerrimum. Malum in bono vincere , eft perfectam Chrifti Jefu | Rewitte li fis obnoxius. Quantum tu remiferis debitori fra-\ [caritatem æmulari. Fram premere, frenoque coercere, La tri, tantum tibi condonabit Deus. Hancdiffolyendi! |hominis ct cordati. Indulgere bili, ne hominis quite aris alieni rationem nos docuit creditor ipfe. Nonrecufabitlegem , quam ipfe ftatuir. Tuut a culpis exfolvarisRomam curfitas , navigas ad divum Jacobum, emis condonationesampliffimas. Equidem non damno quod facis, fedutomnia facias, nulla tamen commodior ratio qua poft offenfam reconcilieris Deo; quam ituoffenfus reconcilierefratri, Condona levem culpam proximo (leveenim eftquidquid homo peccat in hominem ) ut tibi tot millia culparum condonet Chriftus. Atdurumeft, inquis, animum excandefcentem comprimere. Nontibifuccurrit, quanto duriora pro te tulerit Chriftus? Quid eras, cum pro teimpenderet animam pretiofam ? nonne inimicus? Qua lenitate dem ett, fed plane feraram, idque immitium. Quod fi juvat cognofcere, quam vehementer fitindecorum F |homini abirafuperari, facfanuscumes, vultum irati contemplere, autipfeiratusfpeculumadeas. Cum fic flammantesardentoculi, pallentgenæ, diftorquetur os, (pumantlabia, tremuntmembra, fremitvox, non conttant fibi geftus, quis te exiftimet hominem effe? Vides, amice fuaviflime , quam immenfum pateat aquor , de reliquis vitiis confimili modo differendi. (Sed. nos medio incurfuvela colligemus, id quod teliquum efttuæ folertiee reli@uri, Neque enim propofiti noftri erat, & fane quam infinitum fuerit , ita ut cœpimus, fingula vitiorum genera fingulis So declama
