OCR Output

63 IW DT SG) BR Ta SN E 64

{ubfidant criftæ. Ad hæc præterquam quodinonaliud | A | præcipue prohibebunt a ſuperbia, fi confideres quid

vitium Deo invifius eft, & apudhominesin primisubi-} |ipfefisin te, putredo in exortu me SER
que odiofa atque irrifa arrogantia; cum contramode- | ® |efca vermium in morte, & quia Chmiftus. factus fit
ftia& divinum favorem conciliet, & hominum bene-| |pro te. i

volentiamadglutinet. Ergo, utfummatim dicam,duo!

Cri PUT. PST
ADVERSUS IRAM, ET VINDICTÆ CUPIDITATEM.

TAPAS Um te vehemens animi dolorad ultionem exfti-) [quotidietetolerat, veteres iterantem aS rue
mulie- mulat, memineris nihil efe minus iram, quam| |mo qua manfuetudine ille pertulit probra , E ae aie
bris. quod falfo imitatur,puta, fortitudinem. Nihilenimæ-| |verbera, deniquc mortem probroliffimam ? Quid te

que muliebre, nihil tam imbecillis proje&tique animi) jjactas de capite, finon curas eſſe in corpore È Non eris
quam vindiĉta lætari. Animofus videri tudes, quod| |membrum Chrifti ,nifi fequaris veftigia Chrifti. Sed ae
inultam injuriam non pateris, atifthoc demum paéto| | indigaus eft cui ignofeatur. Ttane rudignus eras, cui ae
prodis puerilitatem tuam, qui (quod eft viriproprium )| |ignofceret Deus ? In te ipfovis experiri male icordiam, È,
animo temperarenon queas, Quanto fortius, quanto| |& in fratrem yis exercere feveram juftitiam? Magnum ‘dua.

generofius, alienam ftultitiam contemnere, quam imi¬
tari. At nocuit, ferox eft, infultat. Quo turpior eft,
hoc magis cave, ne fiasilli fimilis. Quæ malum vefa¬
nia eft, ut alienam improbitatem ulcifcaris, te fieri
, improbiorem? Si contemferis contumeliam, intelli¬
gent omnes indigno factam. Sin commovene, jam
inferentis caufam feceris meliorem. Deinde illud re¬
puta quod res eft, fi quod eftacceptum incommodum,
id neutiquam rolli vindiéta , fed propagari. Quisemm|
denique finis fuerit mutuarum injuriarum , fi fuum
quifque dolorem perrexerit vindićta retaliare? Cre¬
{cunt utrimque inimici, incrude(cit dolor, qui quo in¬
veteratior eft, hoc , nimirum, infanabilior. At lenita¬
te, tolerantiaque fanatur nonnumquam etiam is qui fe¬
cit injuriam, &ad fe reverſus, ex inimico fit certifi¬
mus amicus. Per ultionem vero malum ipfum quod a
te cupis depellere, idin tereciprocatur, non fne malo
fœnore. Erit & illud non inefficax iræ remedium, fi
juxta fuperiorem rerum partitionem confideres, ho¬
minem homini non pofle nocere, fi nolit, nifi in his quæ
{unt extraria bona, necadipfum hominem magnope¬
re pertinent. Nam vera animi bona folus Deus poteft
eripere, quod non folet, nifi ingratis: folus poteft lar¬
giri, quod non confuevit immitibus & ferocibus. Ne¬
moigitur Chriftianus leeditur, nifi a femetipfo: nulli
nocet injuria, nifi fuo autori. Adjuvant & hac, tam¬
etfileviora, ne dolori mentis obfequare , {i commode
collectis Rhetorum circum ftantiis, pariter & tuum in¬
commodum extenues, &alienam elevesinjuriam, his
ferme modis: Leefit, fed facile refarcietur: tum puer

eft fi peccator ignofcas peccatori, cum Chriſtus pro
crucifixoribus fuis oraverit Patrem? Arduum eft non
referire fratrem , quem juberis & amare? Durum eft
nonremetirimaleficium, pro quo nifi beneficium re¬
tuleris, non hoc eris in confervum tuum, quod fuit
Chriftus in fervum fuum. Poftremo fi indignus hic,
cui bencficium promaleficio rependatur, attudignus
qui facias, dignus Chriftus pro quo fit. Sed veterem
C| ferendo injuriam, invito novam : repetet injuriam fi
hanc abftulerit impune. Si citra culpam potes vitare ,
vita; fi mederi,medere; firefarcire, refarci; fi fanare fu¬
rentem, fana: fin minus, pereat ille folus potius quam
tecum. Iftum quifedamnum dedifle putat, commife¬
ratione non pcena dignum puta. Viscum laude irafci?
Irafcere vitio ,nonhomini. Sed quo natura propenfior
es ad hoc vitii , tanto diligentius temet multo ante
premunito, femelque hoc decretum penitus animo
infculpas tuo, ne quid umquam yel dicas, vel facias
iratus. Nihil tibi credideriscommoto. Sufpectum ha¬
beto, quidquid impetus ille animi di¢taverit, etiam
fi fithoneftum, Memineris inter phreneticum, & ira
D bacchantem nihilo plus interefle,quam inter brevem &
perpetuam infaniam. Succurrat quam multa per iram
\veldixeris , vel feceris poenitenda, que jam fruftra
mutata cupias. Proinde cum ubi bilis eftervefcit, fi
tenon potes illicototum ab ira vindicare, faltem ca¬
\tenusrefipifce, utrre meminerisfanum non effe. Hoc
meminifle, fanitatis pars cft nonnulla. Sic tecum co¬
gita: Nunc quidem ita fum affectus , at paulo poft
multo alia mente fuero. Cur ego interim dicam in

eft, rerum imperitus: adolefcens, mulier eft, alieno
fecit inftinétu,imprudens, probe potus, æquum eft
ignofcere. At contra, graviter quidem lefit, fed pater
eit, frater, præceptor, amicus, uxor. Par eft, hoc dolo¬
ris;illius vel caritati vel auétoritati condonari. Aut paria |
faciens injuriam cum aliis illius in re beneficiis com-|
penfabis , vel cum tuis in illum offenfis exaequabis. Hic

quidem lefit, fed alias quam fepe profuit? Iliberalis|
eft animi , benefaétorum oblivifci, injuriolæ IA
ſe. Nunc meoffendit, fed quotiesa meoffenfus. Teno¬

fcamilli ,ut mihi, meo exemplo,* ignofcat & ipfe de¬
Iinguenti. Porro multo præfentius remedium fucrit,
fi in peccato hominisinte cogites, que, quanta , guo¬
ties tu peccaris in. Deum, quam multis nominibus il¬

amicum iratus, quod poftea placatus mutare non que¬
am? Cur nunc faciam infanus, quod mihi redditus
magnopere doleam? Cur non hoc potius ame impe¬
tretratio, cur non impetret pietas, denique,cur non
impetret Chriftus, quod tempusipfum paulo poftim¬
petrabit? Nemini (opinor) tantum atræ bilis addi¬
dit natura , quin faltem hactenus fibi poffit imperare.
Optimum autem fuerit ficinflituto ratione, afluetudi¬
ne durare animum ur omnino non commoveare. Per¬
fectumerit, fi vitiotantum indignatus, pro contume¬
lia reponas officium caritatis. Poltremam & human
Temperantiz, ne tetotumanimo permittas. Prorfum
nonirafei, Deo fimillimum eft, eoque pulcerrimum.
Malum in bono vincere , eft perfectam Chrifti Jefu

| Rewitte li fis obnoxius. Quantum tu remiferis debitori fra-\ [caritatem æmulari. Fram premere, frenoque coercere,

La tri, tantum tibi condonabit Deus. Hancdiffolyendi! |hominis ct cordati. Indulgere bili, ne hominis qui¬
te

aris alieni rationem nos docuit creditor ipfe. Nonre¬
cufabitlegem , quam ipfe ftatuir. Tuut a culpis exfol¬
varisRomam curfitas , navigas ad divum Jacobum,
emis condonationesampliffimas. Equidem non damno
quod facis, fedutomnia facias, nulla tamen commo¬
dior ratio qua poft offenfam reconcilieris Deo; quam
ituoffenfus reconcilierefratri, Condona levem cul¬
pam proximo (leveenim eftquidquid homo peccat in
hominem ) ut tibi tot millia culparum condonet Chri¬
ftus. Atdurumeft, inquis, animum excandefcentem
comprimere. Nontibifuccurrit, quanto duriora pro
te tulerit Chriftus? Quid eras, cum pro teimpenderet
animam pretiofam ? nonne inimicus? Qua lenitate

dem ett, fed plane feraram, idque immitium. Quod
fi juvat cognofcere, quam vehementer fitindecorum
F |homini abirafuperari, facfanuscumes, vultum irati
contemplere, autipfeiratusfpeculumadeas. Cum fic
flammantesardentoculi, pallentgenæ, diftorquetur
os, (pumantlabia, tremuntmembra, fremitvox, non
conttant fibi geftus, quis te exiftimet hominem effe?

Vides, amice fuaviflime , quam immenfum pateat
aquor , de reliquis vitiis confimili modo differendi.
(Sed. nos medio incurfuvela colligemus, id quod teli¬
quum efttuæ folertiee reli@uri, Neque enim propofi¬
ti noftri erat, & fane quam infinitum fuerit , ita ut
cœpimus, fingula vitiorum genera fingulis So de¬
clama¬