Page 42 [42]
Mulier.
Vir.
Senex.
59 MVL ETCS C
ævinumquam rediturum , temere polluas. Nere fœ¬
diffima perdas annosoptimos, verequeaureos, qui &
fugiunt pernicifime & recurrunt numquam. Ne nunc
per infcitiam & incogitantiam zxtatiscommittas , quod
te in omnem ufque vitam mordeat perfequente fcele¬
rum confcientia, & amarifimis illisaculcis, quosfu¬
giens voluptas in animis noftris relinquit. Si mulier,
iftum fexum nihil magisdecet, quam pudor: fivir,
tanto majoribus rebus dignus & iftis tam frivolisindi¬
gnior: fi fenex, opta tibi oculosalienos, ut videas
quam te dedeceatvoluptas, que in adolefcentibus mi¬
feranda quidem eft & coercenda, inyetulo vero por¬
tentofa, & ipfis quoque voluptatum fe&atoribus deri¬
dicula. Inter omnia monftranullum monftrofius fenili
libidine. O delire & nimium oblite tui, faltem ad {pe¬
culum canos & capitis nives, aratamque rugis frontem,
cadaverique fimillimam faciem contemplare , acjam
capulo proximus alia annistuismagis confentanea cu¬
ra. Saltem quod ratione decuerat facere , hoc annis
PIRAS vn ALN! 60
Aj} ta? jam tempus eft, ut aliquando incipiat infinu tuo
cubare myftica illa concubina Abyfag, ca fanéto fer¬
vore calfaciat mentem tuam, hujus amplexibus fri¬
gentia membra confove.
EPILOGUS REMEDIORUM CONTRA
Incentivum Lisipinis.
Jam vero ut fummatim perftringam,, heecfuntpo¬
tifimum , que te a carnis illecebris tutum reddent,
primum occafionum omnium cauta ac diligens fuga.
Quod præceptum quamquam inreliquis quoque con¬
venit obferyari, propterea quod qui periculum amat ,
B |dignus eft quiinillo pereat, tamen hæ potiflimum funt
ile Sirenes, quashaud fere quifquam evafit, nifi qui
procul aufugit. Deinde viétus, &fomnimoderatio :
temperantia a volupratibusetiam permiflis: refpectus
mortis tux , & mortis Chrifti contemplatio : juva¬
bunt &illa, ficum caftis & integris convixeris, {1 cor¬
ruptorum & mollium colloquia, veluti peftem quam¬
dam vitaris. Si folitudinem otiofam, & otium igna¬
te voluptas repellit, neque cgo, inquiens, jam tibi de¬
cora fum, neque tu mihiidoneus: lufiftifatis, edifti
fatis atque bibifti : tempus abiretibieft. Quid adhuc
tione,, honeftifque ftudiis gnaviter exercueris. Maxi¬
me vero fi Sacrarum litterarum veftigationi, toto pe¬
étore teconfecraris: fi & frequenter &t pure oraveris 5
maxime irruente tentatione.
vitæ perpremis delicias, cumipfa ctiam te deferat vi¬
CRAP
UT X.
S! fenferiste vel natura propenfiorem ad philargyriæ
vitium, vel a Diabolo inftigari ; recole juxta {u¬
perioresregulas dignitatem conditionis tue, quiad hoc
tantum creatus es, in hoc redemtus, ut fummo illo
bono femper fruaris: totam yero hanc mundi machi¬
nam fabricatus eft Deus, utomnia tuisfervirent ufi¬
bus. Quam fordidum igitur, quam angufti animi, non
uti , fed tantopere demirari res mutas & viliffimas. Tol¬
le hominum errorem, quid eritauřum & argentum ,
nifi terra rubra & alba. Quod nemo Gentilium Philo¬
fophorum non contemfit, hoc tu pauperis Chrifti di¬
C | bonus mercator reste dicetur, bene Chriftianum equi¬
demnon dixerim , qui totus de fe pendeat, & de Chri¬
{ti promiffis diffidat : cujus bonitas cum pafferculos
benigne & pafcat & veftiat , hominem pium fibique
fidentem dettituet , {cilicet ? Sed jam commoditatum
quas adferre creduntur, rationem ineamus. Primum
etiam Gentilium Philofophorum confenfu, inter uti¬
lia bona divitiæ poftiemum locum obtinent, & cum
juxta Epiétetipartitionem, præterunam animi virtu¬
tem , reliqua omnia extra hominem fint, nihil tamen
tam extra nos eft quam pecunia, nihiltam exiguam
ut magnum quiddamadmiraberis? Non poffidere di¬
vitlas , fed contemnere divitias magnificumeft. Sed re¬
clamatmihi vulgusnomine tantum Chriftianorum, &
auri, quidquid gemmarum , id omne tu folus pofi¬
? aoe DEl : IE
deas, num ideo tua mens fuerit vel pilo melior, num
prudentior , num doétior? num corporis valetudo pro¬
ceflitas nos hortaturut rem faciamus, gue fifuerit nul¬
reddet? atvoluptates parat: verum, ſed mortiferas 5
commode vivitur : fin lautior, uberiorque , pluri¬
falfum tribuuntii, quinonnifi ftulta mirantur, & qui¬
nos hortatur Chriftus. Objiciam quod idem ne peram
que adeo ifto titulo yel infeliciffimus eft dives , quod
promittit. Quando umquam non fuppetierunt viétui
neceflaria , us qui toto pectore pietati ftuduerunt ?
Quantulum vero eft illud quod anobis natura fagitat ?
Atqui tu neceffitatem non ufibus nature, fed cupidita¬
ts terminis metiris. Piisautem &illud fatiseft, quod
nature parum eft. Quamquam equidem nonita valde
miroriftos, quirem univerfam fuam {emel relinquunt,
utimpudentius mendicentalienam. Non eft culpa pof¬
fidere pecuniam., fed mirari pecuniam , cum vitio
conjunétum eft. Si affluit, fungere boni difpenfatoris
officio. Sin eripitur, ne macerare, tamquam rema¬
gna fpoliatus, immo gaude tibi detraétam farcinam
periculofam, Verum qui precipuum vite ftudium in
coacervandis opibus confumit, quicas uti præclarum
quiddam & expetendumfufpicit,, è porroin longum,
quieftamantiffimus, maturam mortem precatur: ne¬
motamamat, quin mortuum malit quam vivum: ne¬
mo tam familiaris , aquo verum audiat. Quod fi maxi¬
\p jme fit quidivitem fincere diligat , ille tamen non poteft
quemquam non habere fufpećtum: omnes vulturesju¬
dicat, cadaveri inhiantesi, omnes mufcas , ad fuum
compendium advolantes. Quidquid igitur commodi¬
tatis videntur adducere, id fere fucatum , umbrati¬
cum, præftigiofumqueeft : at verorum malorum plu¬
| (rimum adferunt, yerorum bonorum plurimum adi¬
| Imunt. Proinde fi bene accepti atque expenfi rationem
fubduxeris, profecto, reperies, numquam tantum ad¬
ferre commoditatis ,, quin nimio plusincommodorum
fecum trahant: quam miferis laboribus parantur, quan¬
itis periculis, quanta follicitudine fervantur > quanto
Chri¬